ΣυμβΕφΑθ 295/2026 - Πλήρες κείμενο

Σύνθεση: Βασιλική Κατσούλα, Πρόεδρος Εφετών, Κωνσταντίνος Ρόκος, Εισηγητής, Γεωργία Βρεττού, Εφέτες
Αντιεισαγγελέας Εφετών: Ιωάννης Κελάμης
Δικηγόρος: Αλέξανδρος Στριμπέρης

Το Συμβούλιο Εφετών, έκανε δεκτή την αίτηση άρσης της κατάσχεσης επιβατικού αυτοκινήτου δημόσιας χρήσης (ΤΑΞΙ), που χρησιμοποιήθηκε από τρίτο πρόσωπο για μεταφορά πέντε αλλοδαπών που στερούνταν των απαραίτητων νομιμοποιητικών εγγράφων και διέταξε την απόδοσή του στον ιδιοκτήτη του.
Ειδικότερα, επεσήμανε ότι, όπως γίνεται πλέον δεκτό, είναι δυνατή η άρση της κατάσχεσης κατά την προδικασία, εφόσον δεν είναι πιθανό αυτό να δυσχεράνει την αποκάλυψη της ουσιαστικής αλήθειας, χωρίς να απαιτείται να προδικασθεί η τελική κρίση περί (δυνητικής ή υποχρεωτικής) δήμευσης, κατ’ άρθρ. 68 και 76 ΠΚ. Τούτη η ερμηνεία είναι σύμφωνη και με τη φύση της κατάσχεσης κατά την προδικασία, ως προσωρινού δικονομικού μέτρου, που εξυπηρετεί συγκεκριμένο αποδεικτικό ή ασφαλιστικό σκοπό. Άλλως, το κρίσιμο ζήτημα για την άρση της είναι η συγκεκριμένη λειτουργική ανάγκη της ποινικής διαδικασίας και όχι η αφηρημένη σύνδεση του πράγματος με ενδεχόμενη δήμευση. Η ερμηνεία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία όταν το πράγμα ανήκει σε τρίτο μη σχετιζόμενο με το έγκλημα πρόσωπο, η περιουσιακή σφαίρα του οποίου θα προσβαλλόταν δυσανάλογα από την κατάσχεση.
Εν προκειμένω, ο αιτών είχε υποβάλει προηγουμένως όμοια αίτηση, η οποία είχε απορριφθεί, διότι κατά τον χρόνο εκείνο ακόμη ήταν υπό διερεύνηση η δική του ποινική ευθύνη. Ωστόσο, προέκυψε ότι αυτός είχε νομίμως εκμισθώσει το όχημα σε εταιρεία διαχείρισης ταξί, η οποία στη συνέχεια το παραχώρησε στον φερόμενο ως δράστη, ενώ η δικογραφία που είχε αρχικά σχηματισθεί εις βάρος του, στη συνέχεια τέθηκε στο αρχείο κατ’ άρθρ. 43 ΚΠΔ. Συνεπώς, η υπό κρίση νεότερη αίτησή του για την άρση της κατάσχεσης στηρίζεται σε ουσιωδώς μεταβληθέν πραγματικό και δικονομικό υπόβαθρο.
Επιπλέον, ελήφθη υπόψη ότι, τυχόν συνέχιση της κατάσχεσης προκαλεί στον αιτούντα ουσιώδη περιουσιακή βλάβη, και όχι απλώς μια θεωρητική περιουσιακή προσδοκία, καθώς από το όχημα αυτό αντλούσε μέχρι πρότινος συγκεκριμένο εισόδημα στο πλαίσιο υφιστάμενης διαρκούς μισθωτικής σχέσης. Σημαντικό κρίθηκε και το γεγονός ότι ο αιτών κατά τον κρίσιμο χρόνο εργαζόταν στο εξωτερικό, στοιχείο που καθιστά απίθανη την φυσική εμπλοκή του στη χρήση του οχήματος.
Τέλος, το Συμβούλιο έκρινε ότι, η απόδοση του οχήματος δεν είναι πρόσφορη να δυσχεράνει την αποκάλυψη της αλήθειας, αφού το επίμαχο αντικείμενο έχει εντοπιστεί και περιγραφεί πλήρως στη δικογραφία, η δε αποδεικτική του συνάφεια με την ερευνώμενη πράξη έχει ήδη αποτυπωθεί στα σχετικά έγγραφα και, άρα, δεν απαιτείται η περαιτέρω φυσική διατήρησή του για τη διενέργεια πρόσθετων ανακριτικών ενεργειών.

Νομικές διατάξεις: Άρθρ. 269, 307, 373 ΚΠοινΔ, 68, 76 ΠΚ, 160, 177 ν. 2960/2001

ΑΡΙΘΜΟΣ: 295/2026

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΦΕΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Κατσούλα - Πρόεδρο Εφετών, (σε αναπλήρωση της Αικατερίνης Δρίλλια σύμφωνα με την 190/2025 πράξη της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Αθηνών), Κωνσταντίνο Ρόκο - Εισηγητή, Γεωργία Βρεττού, Εφέτες.

Συνεδρίασε στο ειδικό δωμάτιο διασκέψεων στις 11 Μαρτίου 2026. Στη συνεδρίαση παραστάθηκε και η Γραμματέας Άννα Καραγιάννη.

Με την υπ’ αριθμ. 228/2026 πρόταση του Αντεισαγγελέως Εφετών Αθηνών Ιωάννη Κελάμη εισάγεται στο Συμβούλιο αυτό η με αριθμό ΜΕΚ … σχετική δικογραφία, καθώς επίσης και η από 13.1.2026 και με αριθμό εισερχομένων Εισαγγελίας Εφετών …/14.1.2026 αίτησή του … … του … και της …, γεννηθέντος στις 7.10.1983 στην Αθήνα, κατοίκου Περάματος Αττικής, επί της οδού … αρ. …, περί άρσης της κατάσχεσης και απόδοσης στον ίδιο επιβατηγού οχήματος δημοσίας χρήσης.

Η προαναφερόμενη πρόταση έχει ως εξής:

«Εισάγω ενώπιον του Συμβουλίου Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ.1 και 4, 138 παρ.2, 269 παρ.3, 311 παρ.2, 315 και 318 Κ.Π.Δ., την από 13.01.2026 αίτηση του … … του ..., κατοίκου Περάματος Αττικής, επί της οδού … αρ. …, με την οποία ζητά την άρση της κατάσχεσης και την απόδοση στον ίδιο του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας … Δ.Ε.Χ. (ταξί) αυτοκινήτου, μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου και με αριθμό πλαισίου … ιδιοκτησίας του και εκθέτω τα ακόλουθα:

Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 269 παρ.3 Κ.Π.Δ. ως ισχύει, ορίζεται ότι: «3. Σε κάθε περίπτωση το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο μπορεί να διατάξει να αρθεί η κατάσχεση, αν δεν είναι πιθανόν ότι από αυτόν τον λόγο θα δημιουργηθούν δυσχέρειες στην εξακρίβωση της αλήθειας. Κατά την προκαταρκτική εξέταση και την προανάκριση και στις περιπτώσεις των παρ. 3 και 4 του άρθρου 43 και των παρ. 2 και 3 του άρθρου 51 η άρση της κατάσχεσης διατάσσεται μετά την υποβολή αίτησης από τον κύριο των κατασχεθέντων, από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών και κατά την κύρια ανάκριση από τον ανακριτή αφού ακούσει τον εισαγγελέα. Εναντίον της απορριπτικής διάταξης του εισαγγελέα ή του ανακριτή επιτρέπεται προσφυγή στο συμβούλιο μέσα σε δέκα (10) ημέρες από τότε που κοινοποιήθηκε η διάταξη σε εκείνον που αιτήθηκε την άρση της κατάσχεσης. Το ενδεχόμενο της δήμευσης των πραγμάτων που κατασχέθηκαν δεν εμποδίζει την αλλαγή του προσώπου του φύλακα ούτε την άρση της κατάσχεσης από το δικαστικό συμβούλιο».

Κατά δε το άρθρο 307 Κ.Π.Δ., ως ισχύει, ορίζεται ότι: «Κατά την διάρκεια της ανάκρισης το Συμβούλιο των πλημμελειοδικών με πρόταση του εισαγγελέα ή ενός διαδίκου ή με αίτηση του ανακριτή αποφασίζει: ... β) όταν πρόκειται να κανονιστεί στην προδικασία ένα δύσκολο ζήτημα, όπως η κατάσχεση κ.τ.λ....».

Κατά δε το άρθρο 373 Κ.Π.Δ., ορίζεται ότι: «1. Με την τελειωτική απόφαση το δικαστήριο αποφασίζει για την τύχη των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων. 2. Σε περίπτωση αθώωσης του κατηγορουμένου το δικαστήριο αίρει την δέσμευση και διατάσσει την απόδοση των περιουσιακών στοιχείων στον ιδιοκτήτη τους. 3. Σε περίπτωση καταδίκης, αν τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία προέρχονται άμεσα ή έμμεσα από την αξιόποινη πράξη και συνιστούν την περιουσιακή ζημία που υπέστη το θύμα, αποδίδονται στο τελευταίο. Διαφορετικά διατάσσεται η δήμευσή τους, εφόσον αυτή προβλέπεται από τις κείμενες διατάξεις. 4. Το δικαστήριο μπορεί να περιορίσει τη δήμευση σε μέρος των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων. Στην περίπτωση αυτή αίρει κατά τα λοιπά τη δέσμευση και διατάσσει κατά το σκέλος της αυτό την απόδοση των περιουσιακών στοιχείων στον ιδιοκτήτη τους. 5. Σε περίπτωση οριστικής παύσης της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής ή θανάτου ή κήρυξης αυτής απαράδεκτης το δικαστήριο διατάσσει την απόδοση των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων στον παθόντα, εφόσον ήθελε προκύψει ότι αυτά προέρχονται άμεσα ή έμμεσα από την αξιόποινη πράξη και συνιστούν την περιουσιακή ζημία που υπέστη αυτός. Διαφορετικά διατάσσει τη δήμευσή τους, εφόσον αυτή προβλέπεται από τις κείμενες διατάξεις. Στις προηγούμενες περιπτώσεις εφαρμόζεται αναλόγως και η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 311».

Κατά τη διάταξη του άρθρου 160 παρ.4 Ν.2960/2001, ορίζεται ότι: «4. Εξαιρείται η περίπτωση κατά την οποία ο ένοχος της λαθρεμπορίας έλαβε στην κατοχή του με αδίκημα τα σε δήμευση, κατά το παρόν άρθρο, υποκείμενα, οπότε αποδίδονται μεν αυτά στον κύριο, αντί δε της δήμευσης επιβάλλεται στον ένοχο ποινή χρηματική ίση με την αξία CIF του αντικειμένου της λαθρεμπορίας, επιπροσθέτως πάσης άλλης ποινής που επιβάλλεται κατά τον παρόντα Κώδικα», ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 177 παρ.1 του Ν.2960/2001 «Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας», η οποία κατά την παρ.11 του ιδίου ορίζεται ότι: «1.α) Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες κατάσχονται χερσαία ή εναέρια μεταφορικά μέσα ή μηχανήματα έργου ή εμπορευματοκιβώτια, ως αντικείμενα λαθρεμπορίας ή ως μεταφορικά μέσα αντικειμένων λαθρεμπορίας, ναρκωτικών ουσιών, μεταναστών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, όπλων, εκρηκτικών ή για διάπραξη οποιουδήποτε ποινικού αδικήματος εν γένει, το υπηρεσιακό όργανο το οποίο επέβαλε την κατάσχεση ή η Υπηρεσία στην οποία υπηρετεί αυτό, τα παραδίδει, μαζί με αντίγραφο της έκθεσης κατάσχεσης, στην αρμόδια Τελωνειακή Αρχή (αρμόδιο Τελωνείο ή Διεύθυνση Διαχείρισης Δημόσιου Υλικού της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων και Ε.Φ.Κ. της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων), που ορίζεται αποκλειστικός μεσεγγυούχος, συντασσόμενης έκθεσης παράδοσης και παραλαβής. Εάν οι παραπάνω υπηρεσίες αποδεδειγμένα στερούνται χώρων και δυνατοτήτων φύλαξης, τα κατασχεθέντα αντικείμενα δύναται να παραμένουν στην παραφυλακή της υπηρεσίας που προέβη στην κατάσχεση, εάν είναι αναγκαίο και με τη συνδρομή άλλων δημοσίων υπηρεσιών, η δε αρμόδια Τελωνειακή Αρχή οφείλει να μεριμνήσει για την άμεση διαχείριση τους. Για τη φύλαξη των εναέριων μέσων, εφόσον είναι αδύνατη η φύλαξη τους στο χώρο της κατάσχεσης, ζητείται η συνδρομή του πλησιέστερου πολιτικού ή στρατιωτικού αεροδρομίου... 4. α) Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, εάν κατά την κρίση του συντρέχει περίπτωση μη δήμευσης των κατασχεθέντων σύμφωνα με τα άρθρα 310 του Κ.Π.Δ., 160 παράγραφος 4 του παρόντος κώδικα ή άλλες διατάξεις, δύναται να διατάξει με αμετάκλητη απόφασή του την άρση της κατάσχεσης και την απόδοσή τους στον ιδιοκτήτη. β) Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών δύναται επίσης, μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη, να διατάξει με αμετάκλητη απόφαση του την άρση της κατάσχεσης και την απόδοση των κατασχεθέντων σε αυτόν, ακόμα και αν συντρέχει περίπτωση δήμευσης των κατασχεθέντων, υπό τον όρο της κατάθεσης χρηματικής εγγύησης ισόποσης με την αξία τους, όπως αυτή προκύπτει από την έκθεση κοστολόγησης, προκειμένου να επέχει τη θέση των κατασχεθέντων που υπόκεινται σε δήμευση...».

Εκ των ανωτέρω διατάξεων, οι οποίες ως ειδικές υπερισχύουν των γενικών διατάξεων των άρθρων 269 παρ.3 και 307 Κ.Π.Δ. συνάγεται ότι για να αρθεί, με βούλευμα του Συμβουλίου, η κατάσχεση οχήματος, το οποίο χρησίμευσε ως μέσο τέλεσης της παράνομης διακίνησης μεταναστών, θα πρέπει:

α) να μην έχει εισαχθεί ακόμη η υπόθεση στο ακροατήριο του αρμοδίου Δικαστηρίου,

β) να μην έχει διατεθεί ή εκποιηθεί από τον Ο.Δ.Δ.Υ. το κατασχεθέν αυτοκίνητο,

γ) να μην έχει ασκηθεί ποινική δίωξη κατά του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου,

δ) να μη διαφαίνεται ότι ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου είχε γνώση για την χρησιμοποίησή του ως μέσου τέλεσης της ως άνω αξιόποινης πράξης και ε) να μην δημιουργηθούν δυσχέρειες στην εξακρίβωση της αλήθειας (βλ. σχετ. ΑΠ 1500/2011 ΝΟΜΟΣ, Συμβ.Εφ.Πατρών 123/2018 ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση ασκήθηκε σε βάρος του (επ) … (ον) … του …, κατοίκου Ταύρου Αττικής, οδός … αρ. … ποινική δίωξη για διευκόλυνση της μεταφοράς στο εσωτερικό της χώρας πολιτών τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από δράστη που ενεργεί από κερδοσκοπία (παρ. αρ. 1, 12, 14, 18, 26, 27, 51, 52, 53, 79, 80, 94 Π.Κ. και αρ. 25 παρ.1 στοιχ. β' Ν.5038/2023). Στα πλαίσια της διενεργούμενης προανάκρισης, με την από 23.06.2024 έκθεση παράδοσης - κατάσχεσης του Υπαστυνόμου Β' … …, υπηρετούντος στην Δ.ΑΛ.Α./Τ.Δ.Μ. κατασχέθηκε το με αριθμό κυκλοφορίας … Δ.Ε.Χ. (ταξί) αυτοκίνητο, μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου, με αριθμό πλαισίου … ιδιοκτησίας του αιτούντος … …, το οποίο ήταν στην κατοχή του ως άνω κατηγορουμένου (και με το οποίο μεταφέρονταν, από τον κατηγορούμενο, οι πολίτες τρίτων χωρών προς το εσωτερικό της χώρας).

Ήδη ο ιδιοκτήτης του άνω αυτοκινήτου αιτείται, την άρση της ως άνω κατάσχεσης και την απόδοση στον ίδιο του εν λόγω Δ.Ε.Χ. αυτοκινήτου, ισχυριζόμενος ότι: α) δεν είχε καμμία γνώση τυχόν παράνομης ενέργειας του ανωτέρω οδηγού, στον οποίον είχε παραχωρηθεί η πλήρη εκμετάλλευσή του με το από 28.03.2024 «ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΠΡΟΣΟΔΟΦΟΡΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ Ε.Δ.Χ. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΤΑΞΙ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ ΟΔΗΓΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ», β) ότι δεν έχει εισέτι εισαχθεί η ανωτέρω υπόθεση στο ακροατήριο του αρμοδίου Δικαστηρίου, δεν έχει διατεθεί ή εκποιηθεί από τον Ο.Δ.Δ.Υ. το αυτοκίνητο, δεν έχει ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη και δεν πρόκειται να δημιουργηθεί κάποια δυσχέρεια στην εξακρίβωση της αλήθειας και γ) ότι η στέρηση του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου θα του προκαλέσει δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση, καθώς του είναι (το περιουσιακό αυτό στοιχείο) απαραίτητο για την κάλυψη των βιοποριστικών του αναγκών.

Περαιτέρω το Συμβούλιό Σας, με το υπ' αριθμ. 807/2025 (από 15.07.2025) βούλευμά του είχε απορρίψει ως ουσία αβάσιμη την από 28.11.2024, ομοίου περιεχομένου, προηγούμενη αίτηση του αιτούντα, δεδομένου ότι σε βάρος του τελευταίου είχε σχηματισθεί άλλη δικογραφία (εξ αντιγράφων της παρούσας υπόθεσης) για να διερευνηθούν οι τυχόν ποινικές ευθύνες του αιτούντα για το αδίκημα για το οποίο κατηγορείτο, ήδη, ο οδηγός του αυτοκινήτου, και ως εκ τούτου βρισκόταν σε εξέλιξη η αναζήτηση της αλήθειας, η οποία καθιστούσε αναγκαία τη διατήρηση της επιβληθείσας κατάσχεσης.

Επ' αυτού, ήδη, σημειώνεται ότι, σχηματίσθηκε σε βάρος του αιτούντα η υπ' αριθμ. ΑΒΜ: … ποινική δικογραφία, οπότε (κατόπιν και των εξηγήσεων του αιτούντα ενώπιον των αρμοδίων Προανακριτικών Υπαλλήλων) εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1723/2025 Αναφορά του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, περί αρχειοθέτησης της σχηματισθείσας δικογραφίας, κατ' άρθρο 43 παρ.4 Κ.Π.Δ., με τη Σύμφωνη Γνώμη της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών (σχετική η υπ' αριθμ. πρωτ. 1928/2025, από 31.12.2025 Πράξη Εγκρίσεως Αρχειοθέτησης της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών) γενομένου δεκτού ότι στην κύρια δικογραφία δεν γίνεται καμμία αναφορά σε τρίτα πρόσωπα πλην του οδηγού και δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις για την κίνηση ποινικής δίωξης σε βάρος του αιτούντα, ως ιδιοκτήτη του ταξί (όπως και κατά του εκμεταλλευτή … …).

Κατ' ακολουθία, όσων προαναφέρθησαν, από τα έγγραφα της δικογραφίας και από την υπό κρίση αίτηση, συνάγεται ότι: 1) η εν λόγω υπόθεση δεν έχει εισαχθεί εισέτι στο Ακροατήριο του αρμοδίου Δικαστηρίου (Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών), 2) το κατασχεθέν αυτοκίνητο (: ταξί) δεν έχει διατεθεί ή εκποιηθεί από τον Ο.Δ.Δ.Υ., αφού δεν έχει ακόμη εκδοθεί δικαστική απόφαση περί δημεύσεώς του, 3) δεν έχει ασκηθεί σε βάρος του αιτούντα ποινική δίωξη για καμμία αξιόποινη πράξη (καθώς η εις βάρος του, σχετικά, σχηματισθείσα δικογραφία αρχειοθετήθηκε, κατ' άρθρο 43 παρ.4 Κ.Π.Δ., ως προαναφέρθηκε), 4) επειδή το εν λόγω αυτοκίνητο αυταπόδεικτα είναι απαραίτητο στον αιτούντα για την κάλυψη των βιοποριστικών αναγκών του, και η μη άρση της κατάσχεσής του θα επέφερε σε αυτόν δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση και 5) ουδόλως πρόκειται να δυσχερανθεί ή παρελκυσθεί η ακροαματική διαδικασία, αφού στην υπό κρίση δικογραφία, η εξιχνίαση και η διελεύκανση της υπόθεσης δεν σχετίζεται με ιδιαίτερες μορφολογικές ή κατασκευαστικές ιδιότητες του κατασχεθέντος αυτοκινήτου, ούτε πρόκειται περί αντικειμένου από το οποίο θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, και η έρευνα μάλιστα σε αυτό έχει ολοκληρωθεί.

Συνακόλουθα, όλων όσων προεκτέθηκαν, εν προκειμένω το από 13.01.2026 αίτημα του … … του …, κρίνεται ως νόμω και ουσία βάσιμο και γι' αυτό το Συμβούλιό Σας, κατ' άρθρα 269 παρ.3, 311 παρ.2, 315, 318 και 373 Κ.Π.Δ. και άρθρα 160 παρ.4 και 177 του Ν.2960/2001, θα πρέπει να διατάξει όπως αρθεί η κατάσχεση του εν λόγω αυτοκινήτου και αποδοθεί αυτό στον αιτούντα νόμιμο ιδιοκτήτη του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνω: 1) Να γίνει δεκτή ως νόμω και ουσία βάσιμη η από 13.01.2026 αίτηση του … … του …, κατοίκου Περάματος Αττικής, οδός … αρ. …, με την οποία ζητά την άρση της κατάσχεσης που επιβλήθηκε, δυνάμει της από 23.06.2024 Έκθεσης παράδοσης - κατάσχεσης τροχοφόρου μέσου του Υπαστυνόμου Β' … …, που υπηρετεί στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, στο με αριθμό κυκλοφορίας … Δ.Ε.Χ. (ταξί) αυτοκινήτου, μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου και με αριθμό πλαισίου … και την απόδοση τον ίδιο (τον αιτούντα) ως ιδιοκτήτη αυτού.

2) Να διαταχθεί η άρση της κατάσχεσης του ως άνω αυτοκινήτου (ταξί) και η απόδοση του στον ως άνω αιτούντα, ως νόμιμο ιδιοκτήτη αυτού.

Αθήνα, 20.2.2026

Ο Εισαγγελέας,

Ιωάννης Κελάμης

Αντεισαγγελέας Εφετών»

Επισημαίνεται ότι για το περιεχόμενο της πρότασης αυτής ενημερώθηκε στις 20.2.2026 ο Αλέξανδρος Στριμπέρης, πληρεξούσιος συνήγορος του αιτούντος (βλ. την από 13.1.2026 έγγραφη εξουσιοδότηση του αιτούντος προς τον ανωτέρω δικηγόρο), όπως προκύπτει από την από 20.2.2026 βεβαίωση του κ. …, υπαλλήλου της Γραμματείας της Εισαγγελίας Εφετών.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την προεκτεθείσα εισαγγελική πρόταση νόμιμα εισάγεται ενώπιον αυτού του Συμβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1 και 4, 138 παρ. 2, 269 παρ.3, 311 παρ.2, 315 και 318 ΚΠΔ, αφενός η με αριθμό …, δικογραφία, και αφετέρου η από 13.1.2026 και με αριθμό εισερχομένων Εισαγγελίας Εφετών …/14.1.2026 αίτησή του … … του … περί άρσης της κατάσχεσης και απόδοσης στον ίδιο επιβατηγού οχήματος δημοσίας χρήσης.

Κατά το άρθρο 269 παρ. 3 ΚΠΔ, η άρση της κατάσχεσης αποτελεί ρητώς προβλεπόμενη δυνατότητα της προδικασίας και δεν αποκλείεται για μόνο τον λόγο ότι το κατασχεμένο πράγμα ενδέχεται να δημευθεί. Ειδικότερα, η διάταξη ορίζει ότι το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την άρση της κατάσχεσης, όταν δεν είναι πιθανό ότι από αυτή θα δημιουργηθούν δυσχέρειες στην εξακρίβωση της αλήθειας, ενώ κατά την προκαταρκτική εξέταση και την προανάκριση, καθώς και στις περιπτώσεις των άρθρων 43 παρ. 3 και 4 και 51 παρ. 2 και 3 ΚΠΔ, η άρση διατάσσεται, μετά από αίτηση του κυρίου των κατασχεθέντων, από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών, και κατά την κύρια ανάκριση από τον ανακριτή, αφού ακούσει τον εισαγγελέα. Περαιτέρω, η ίδια διάταξη ορίζει ρητώς ότι το ενδεχόμενο της δήμευσης των πραγμάτων που κατασχέθηκαν δεν εμποδίζει ούτε την αλλαγή του προσώπου του φύλακα ούτε την άρση της κατάσχεσης. Επομένως, δεν μπορεί πλέον να γίνει δεκτή η παλαιότερη ερμηνευτική εκδοχή, κατά την οποία η πρόβλεψη δυνητικής ή και υποχρεωτικής δήμευσης απέκλειε την άρση της κατάσχεσης κατά το στάδιο της προδικασίας. Το μόνο ουσιαστικό κριτήριο που θέτει ο νόμος είναι αν η απόδοση του πράγματος είναι πιθανό να δυσχεράνει την ανακάλυψη της ουσιαστικής αλήθειας· εφόσον τέτοια δυσχέρεια δεν πιθανολογείται, η άρση είναι επιτρεπτή, χωρίς να απαιτείται να προδικασθεί η τελική κρίση περί δήμευσης κατά τα άρθρα 68 παρ. 2 και 76 παρ. 1 ΠΚ. Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται και από το άρθρο 373 ΚΠΔ, κατά το οποίο με την τελειωτική απόφαση το δικαστήριο αποφαίνεται για την τύχη των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων, ώστε να καθίσταται σαφές ότι άλλο είναι το ζήτημα της προσωρινής διατήρησης του μέτρου κατά την προδικασία και άλλο η οριστική κρίση για την τύχη του αντικειμένου στο πέρας της κύριας διαδικασίας. Η πρόβλεψη αυτή επιβεβαιώνει ότι η προδικαστική κατάσχεση ή δέσμευση δεν προδικάζει την τελική δικανική κρίση, αλλά υπόκειται, έως τότε, σε έλεγχο αναγκαιότητας και αναλογικότητας. Η λύση αυτή εναρμονίζεται με τη φύση της κατάσχεσης ως προσωρινού δικονομικού μέτρου, το οποίο εξυπηρετεί συγκεκριμένο αποδεικτικό ή ασφαλιστικό σκοπό και δεν επιτρέπεται να λειτουργεί ως έμμεση προεξόφληση της οριστικής τύχης του πράγματος. Ως εκ τούτου, η κατάσχεση νομιμοποιείται μόνο για όσο χρόνο και στον βαθμό που εξακολουθεί να εξυπηρετεί τον σκοπό αυτόν όταν αυτός έχει εκλείψει ή μπορεί να ικανοποιηθεί με ηπιότερο τρόπο, η συνέχισή της δεν βρίσκει επαρκές δικονομικό έρεισμα. Η ρητή αποσύνδεση του παραδεκτού της άρσης από το απλό ενδεχόμενο δήμευσης σημαίνει, ακριβώς, ότι το κρίσιμο δεν είναι η αφηρημένη σύνδεση του πράγματος με ενδεχόμενη δήμευση, αλλά η συγκεκριμένη λειτουργική ανάγκη της ποινικής διαδικασίας. Η ερμηνεία αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν το κατασχεμένο πράγμα ανήκει σε τρίτο, αμέτοχο στην αποδιδόμενη αξιόποινη πράξη. Στην περίπτωση αυτή, η συνέχιση της κατάσχεσης δεν αρκεί να στηρίζεται μόνο στη σύνδεση του αντικειμένου με το έγκλημα, αλλά απαιτεί αυτοτελή αξιολόγηση της σχέσης του τρίτου τόσο με το πράγμα όσο και με την ερευνώμενη πράξη. Εφόσον ο τρίτος απέκτησε ή διατήρησε το περιουσιακό του δικαίωμα στο πλαίσιο νόμιμης συναλλαγής, χωρίς να προκύπτει συμμετοχή του στην πράξη ή γνώση της παράνομης χρήσης του πράγματος από άλλον, η διατήρηση του μέτρου εις βάρος του δεν μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο από το ότι το πράγμα λειτούργησε ως μέσο ή προϊόν εγκληματικής δραστηριότητας. Αντίθετη εκδοχή θα είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή δυσμενών περιουσιακών συνεπειών σε βάρος τρίτου προσώπου, χωρίς να προκύπτει σύνδεσή του με την αποδιδόμενη αξιόποινη πράξη, και, κατ’ αποτέλεσμα, την έμμεση επιβάρυνση προσώπου ξένου προς την εγκληματική δράση. Ιδίως δε στις περιπτώσεις εκμίσθωσης, χρηματοδοτικής μίσθωσης ή άλλης θεμιτής παραχώρησης κατοχής, η μεταγενέστερη παράνομη χρησιμοποίηση του πράγματος από τον κάτοχο δεν αρκεί, χωρίς πρόσθετα στοιχεία, για να δικαιολογήσει την παράταση του μέτρου εις βάρος του κυρίου. Περαιτέρω, ως προς την αρμοδιότητα εν προκειμένω, εφόσον η δικογραφία έχει ήδη υποβληθεί στον Εισαγγελέα Εφετών κατ’ άρθρο 309 ΚΠΔ και εκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου, αρμόδιο για την κρίση επί της αιτήσεως είναι το Συμβούλιο Εφετών, αφού στο στάδιο αυτό η υπόθεση έχει ήδη εξέλθει από το επίπεδο του συμβουλίου πλημμελειοδικών και υπάγεται στην αντίστοιχη συμβουλιακή κρίση του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού σχηματισμού. Συνεπώς, όταν από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι το κατασχεμένο πράγμα ανήκει σε τρίτο, ότι αυτός δεν μετείχε στην αποδιδόμενη πράξη, ότι δεν γνώριζε ούτε όφειλε να γνωρίζει την εγκληματική προέλευση ή τη χρήση του πράγματος και ότι η περαιτέρω διατήρηση της κατάσχεσης δεν εξυπηρετεί ειδική αποδεικτική ή ανακριτική ανάγκη, η άρση της κατάσχεσης όχι μόνο δεν προσκρούει στις διατάξεις περί δήμευσης, αλλά συνιστά την προσήκουσα εφαρμογή του άρθρου 269 παρ. 3 ΚΠΔ. Η αντίθετη λύση θα αναιρούσε το ρητό περιεχόμενο της διάταξης, θα αποσυνέδεε την κατάσχεση από τον λειτουργικό δικονομικό της σκοπό και θα οδηγούσε σε δυσανάλογη προσβολή της περιουσιακής σφαίρας προσώπου αμέτοχου στην πράξη [Ζαχαριάδης - Μαργαρίτης (Παράσχος), Ο Νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, τόμ. Α', άρθρο 269 ΚΠΔ· Ναζίρης, Παρατηρήσεις στην ΣυμβΠλημΣερ 272/2023, ΠοινΔικ, 2023.1033 - 1038· Ελληνίδης, Παρατηρήσεις στο ΣυμβΠλημΑλεξ 69/2022, ΠοινΔικ, 2023.1240· Μπαλτάς, Η αρχή της οικονομίας στην ποινική δίκη ως μέθοδος ερμηνείας των διατάξεων για την άρση στην προδικασία της κατάσχεσης υποχρεωτικός δημευτέου πράγματος, ΠοινΔικ, 2014.531· Τσαγκαλίδης, Η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, 2022].

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών εκθέτει ότι, στο πλαίσιο της ποινικής δικογραφίας με αριθμό …, κατασχέθηκε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας … Δ.Χ.Ε. επιβατικό δημόσιας χρήσης αυτοκίνητο (ΤΑΞΙ), μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου, με αριθμό πλαισίου …, ιδιοκτησίας του, το οποίο φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε από τρίτο πρόσωπο για τη μεταφορά αλλοδαπών. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος είναι κύριος του ανωτέρω οχήματος, ότι το είχε νομίμως εκμισθώσει και παραχωρήσει προς εκμετάλλευση σε τρίτους, ότι δεν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή ή γνώση της αποδιδόμενης παράνομης χρήσης του, καθώς και ότι, ως προς τον ίδιο, δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις ποινικής ευθύνης, με αποτέλεσμα να τεθεί η σχετική δικογραφία στο αρχείο. Περαιτέρω, προβάλλει ότι η διατήρηση της κατάσχεσης του προκαλεί ουσιώδη περιουσιακή βλάβη, ενώ η απόδοση του οχήματος δεν είναι δυνατό να δημιουργήσει δυσχέρειες στην εξακρίβωση της αλήθειας. Με βάση τα ανωτέρω, ζητεί να αρθεί η κατάσχεση του ως άνω οχήματος και να του αποδοθεί ως νομίμου κυρίου αυτού.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας προέκυψε ότι τις πρώτες πρωινές ώρες της 23ης.6.2024, αστυνομικοί του Β’ Τμήματος Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων Π.Α.Θ.Ε. Αττικής ακινητοποίησαν, στη Νέα Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας … Δ.Χ.Ε. επιβατικό δημόσιας χρήσης αυτοκίνητο (ΤΑΞΙ), το οποίο οδηγούσε ο … …, εντός δε αυτού επέβαιναν πέντε αλλοδαποί, στερούμενοι των αναγκαίων νομιμοποιητικών εγγράφων για τη νόμιμη είσοδο και παραμονή τους στη χώρα. Κατόπιν του ελέγχου αυτού σχηματίσθηκε η με αριθμό … δικογραφία, ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος του ανωτέρω οδηγού για διευκόλυνση μεταφοράς πολιτών τρίτης χώρας και επιβλήθηκαν σε βάρος του περιοριστικοί όροι, ενώ στη συνέχεια, με την υπ’ αριθμ. 695/2025 πράξη-διάταξη του Προέδρου Εφετών Αθηνών, δόθηκε σύμφωνη γνώμη για την εισαγωγή της υπόθεσης με απευθείας κλήση στο ακροατήριο του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης κατασχέθηκε και το ως άνω όχημα, από την κατάσχεση δε αυτή ανέκυψε η παρούσα διαδικασία.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι με προηγούμενη αίτησή του, που απορρίφθηκε με το υπ’ αριθμ. 807/2025 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, ο αιτών είχε ζητήσει την άρση της κατάσχεσης του ίδιου οχήματος, πλην όμως τότε κρίθηκε ότι δεν είχαν ακόμη εκλείψει οι λόγοι διατήρησης του μέτρου, λόγω της εκκρεμούς διερεύνησης τυχόν ποινικής εμπλοκής του.

Ήδη με την υπό κρίση αίτηση αιτείται εκ νέου την άρση της κατάσχεσης και την απόδοση του αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του. Τα προσκομιζόμενα νέα αποδεικτικά στοιχεία μεταβάλλουν ουσιωδώς το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου είχε στηριχθεί η προηγούμενη απορριπτική κρίση και παρέχουν πλέον επαρκές έρεισμα για την αποδοχή της υπό κρίση αίτησης. Ειδικότερα, από τα έγγραφα που συνοδεύουν την αίτηση προκύπτει με σαφήνεια η αλληλουχία της νόμιμης συμβατικής παραχώρησης του επίμαχου οχήματος. Ο αιτών εμφανίζεται ως κύριος του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας … Δ.Χ.Ε. αυτοκινήτου, μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου, με αριθμό πλαισίου …, το οποίο είχε ήδη από 23.9.2019 εκμισθώσει στην εταιρεία διαχείρισης ταξί «… Ο.Ε.», ενώ στη συνέχεια η εταιρεία αυτή είχε παραχωρήσει, με το από 28.3.2024 ιδιωτικό συμφωνητικό, την εκμετάλλευση του οχήματος στον οδηγό … ... Από τα ίδια στοιχεία αναδεικνύεται ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο το όχημα δεν τελούσε υπό την πραγματική χρήση και διαχείριση του αιτούντος, αλλά είχε νομίμως περιέλθει, στο πλαίσιο συμβατικής σχέσης, στην αποκλειστική διάθεση τρίτων προσώπων. Η αποδεικτική βαρύτητα των εγγράφων αυτών είναι ιδιαιτέρως αυξημένη, διότι δεν περιορίζονται σε απλό ισχυρισμό του αιτούντος, αλλά τεκμηριώνουν αντικειμενικώς ότι η σχέση του με το όχημα ήταν εκείνη του κυρίου - εκμισθωτή και όχι του χρήστη ή του πραγματικού εκμεταλλευτή κατά τον χρόνο τέλεσης της αποδιδόμενης πράξης. Περαιτέρω, τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία ενισχύουν και τον ισχυρισμό ότι η συνέχιση της κατάσχεσης προκαλεί στον αιτούντα πραγματική και ουσιώδη περιουσιακή βλάβη. Από το προσκομιζόμενο τιμολόγιο και τα σχετικά έγγραφα της συμβατικής εκμετάλλευσης προκύπτει ότι το ως άνω όχημα αποτελούσε παραγωγικό περιουσιακό στοιχείο, από το οποίο ο αιτών αντλούσε νόμιμη πρόσοδο στο πλαίσιο διαρκούς μισθωτικής σχέσης. Η στέρηση της χρήσης και της δυνατότητας εκμετάλλευσης του συγκεκριμένου Ε.Δ.Χ. οχήματος δεν συνιστά, συνεπώς, απλή μείωση μιας θεωρητικής περιουσιακής προσδοκίας, αλλά απώλεια συγκεκριμένου εισοδήματος από ήδη υφιστάμενη οικονομική σχέση. Σημαντικό είναι και το ότι προσκομίζεται πιστοποίηση του Ελληνικού Προξενείου Ντουάλας, κατά την οποία ο αιτών διαμένει και εργάζεται μονίμως στο Καμερούν από το έτος 2012, στοιχείο το οποίο αφενός καθιστά πειστικό τον ισχυρισμό ότι δεν είχε προσωπική φυσική εμπλοκή στη χρήση του οχήματος κατά τον κρίσιμο χρόνο, αφετέρου καταδεικνύει ότι η ιδιοκτησιακή του σχέση με το όχημα είχε ακριβώς περιουσιακό και προσοδοφόρο χαρακτήρα, μέσω της νόμιμης εκμίσθωσής του σε τρίτους. Υπό τα δεδομένα αυτά, η κατάσχεση δεν πλήττει απλώς την αφηρημένη κυριότητά του, αλλά επεμβαίνει άμεσα στην περιουσιακή του σφαίρα, στερώντας του την απόληψη προσόδων από περιουσιακό στοιχείο που νομίμως είχε θέσει σε εκμετάλλευση. Το αποφασιστικό, όμως, νέο δεδομένο είναι ότι έχει πλέον εκλείψει ακριβώς ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκε η προηγούμενη αίτηση άρσης της κατάσχεσης. Με το υπ’ αριθμ. 807/2025 βούλευμα είχε κριθεί ότι, κατά το τότε στάδιο, η διατήρηση της κατάσχεσης ήταν αναγκαία, επειδή εκκρεμούσε χωριστή δικογραφία προς διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών του ίδιου του αιτούντος σε σχέση με την ίδια πράξη. Το πραγματικό αυτό δεδομένο αποτέλεσε τον πυρήνα της τότε απορριπτικής κρίσης, αφού ακριβώς λόγω της εκκρεμούς έρευνας θεωρήθηκε ότι δεν είχαν ακόμη αρθεί οι λόγοι που επέβαλλαν τη διατήρηση του μέτρου. Πλην όμως, κατά τον παρόντα χρόνο, η δικογραφία αυτή έχει τεθεί στο αρχείο, κατ’ άρθρο 43 παρ. 4 ΚΠΔ, διότι δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις για την κίνηση ποινικής δίωξης σε βάρος του αιτούντος, αλλά ούτε και σε βάρος του προσώπου που υπεκμίσθωσε το όχημα στον οδηγό. Η αρχειοθέτηση αυτή δεν αποτελεί απλό μεταγενέστερο διαδικαστικό γεγονός, αλλά νεότερο αποδεικτικό και δικονομικό στοιχείο καθοριστικής σημασίας, διότι αναιρεί το κύριο ουσιαστικό θεμέλιο επί του οποίου είχε στηριχθεί η προηγούμενη άρνηση άρσης της κατάσχεσης. Από τη στιγμή που δεν εκκρεμεί πλέον έρευνα περί τυχόν συμμετοχής ή συνδρομής του αιτούντος, η συνέχιση της κατάσχεσης δεν μπορεί να στηρίζεται σε υποψία ποινικής εμπλοκής του, η οποία πλέον δεν επιβεβαιώθηκε. Ενόψει όλων αυτών, η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται πλέον σε ουσιωδώς μεταβληθέν πραγματικό και δικονομικό υπόβαθρο σε σχέση με εκείνο που αξιολογήθηκε κατά την έκδοση του υπ' αριθμ. 807/2025 βουλεύματος. Ήδη αποδεικνύεται η νόμιμη παραχώρηση της χρήσης και εκμετάλλευσης του οχήματος σε τρίτους, η έλλειψη πραγματικής διαχείρισής του από τον αιτούντα κατά τον κρίσιμο χρόνο, η περιουσιακή του ζημία από τη συνέχιση της κατάσχεσης και, κυρίως, η μη ύπαρξη πλέον εκκρεμούς ποινικής διερεύνησης σε βάρος του. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν διακριβώνεται λόγος που να δικαιολογεί τη συνέχιση της κατάσχεσης του οχήματος, ενώ αντιθέτως προκύπτει ότι ο αιτών παραμένει κύριος αυτού, χωρίς να έχουν ανακύψει επαρκείς ενδείξεις γνώσης ή συμμετοχής του στην αποδιδόμενη εγκληματική δραστηριότητα. Συνεπώς, τα νέα στοιχεία πρέπει να εκτιμηθούν ως επαρκή και πρόσφορα για την παραδοχή ότι έχουν εκλείψει οι λόγοι που δικαιολογούσαν τη διατήρηση του μέτρου. Περαιτέρω, η απόδοση του οχήματος στον αιτούντα δεν είναι πρόσφορη να δυσχεράνει, κατά οποιονδήποτε τρόπο, την αποκάλυψη της αλήθειας, αφού το επίμαχο αντικείμενο έχει ήδη εντοπισθεί, κατασχεθεί και περιγράφει πλήρως στη δικογραφία, η δε αποδεικτική του συνάφεια με την ερευνώμενη πράξη έχει ήδη αποτυπωθεί στα σχετικά έγγραφα της προδικασίας. Δεν προκύπτει ότι απαιτείται η περαιτέρω φυσική διατήρησή του υπό κατάσχεση για τη διενέργεια πρόσθετων ανακριτικών ενεργειών, ούτε ότι η απόδοσή του θα ματαιώσει ή θα παρεμποδίσει την αξιολόγηση των ήδη συλλεγέντων αποδεικτικών στοιχείων. Συνεπώς, η συνέχιση του μέτρου δεν δικαιολογείται από ανάγκες αποδεικτικής διασφάλισης.

Κατόπιν τούτων, το Συμβούλιο κρίνει ότι πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση, να αρθεί η κατάσχεση του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας … Δ.Χ.Ε. επιβατικού δημόσιας χρήσης αυτοκινήτου (ΤΑΞΙ), μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου, με αριθμό πλαισίου …, και να αποδοθεί τούτο στον αιτούντα, ως νόμιμο κύριό του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την αίτηση.

Διατάσσει την άρση της κατάσχεσης του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας … Δ.Χ.Ε. επιβατικού δημόσιας χρήσης αυτοκινήτου (ΤΑΞΙ), μάρκας SKODA, χρώματος κίτρινου, με αριθμό πλαισίου ...

Διατάσσει την απόδοση του ανωτέρω οχήματος στον αιτούντα, ως νόμιμο κύριό του.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και καταχωρίστηκε στην Αθήνα στις 11 Μαρτίου 2026. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου 2026.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ