ΣυμβΠλημΘεσ 1575/2025 - Πλήρες κείμενο [*][**]

Σύνθεση: Ι. Πάλλας, Πρόεδρος, Β. Χαλιάσου, Β.-Π.Κουκουλέτσου, Πλημμελειοδίκες
Εισαγγελέας: Αικ. Παράσχου

Παράνομη υιοθεσία. Για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος δεν απαιτείται να τελέστηκε η υιοθεσία με δικαστική απόφαση. Η διάταξη του άρ. 10 παρ. 2 ν. 2447/1996 είναι επιεικέστερη αυτή του άρ. 360Α ΠΚ καθώς ενώ προβλέπουν ίση στερητική της ελευθερίας ποινή, η πρώτη είναι ευνοϊκότερη ως προς τη χρηματική ποινή. Χρόνος τέλεσης είναι ο χρόνος που οι δράστες συνέβαλαν ή άλλως «έφεραν κοντά» του εμπλεκόμενους. Η μεταγενέστερα εκδοθείσα δικαστική απόφαση δεν ασκεί επιρροή στο χρόνο τέλεσης.

Νομικές διατάξεις: Άρθρα 360Α ΠΚ, 10 ν. 2447/1996

ΒΟΥΛΕΥΜΑ 1575/2025

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές, Ιωάννη Πάλλα, Πρόεδρο Πλημμελειοδικών, Βασιλική Χαλιάσου, Πλημμελειοδίκη-Εισηγήτρια και Βαΐα- Παρασκευή Κουκουλέτσου, Πλημμελειοδίκη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ στο γραφείο του Προέδρου στις 8 Οκτωβρίου 2025, παρουσία και της Γραμματέα Αικατερίνης Αντωνιάδου, προκειμένου να αποφανθεί για ποινική υπόθεση, περί της οποίας η Αντεισαγγελέας Αικατερίνη Π. Παράσχου έχει υποβάλει τη με αριθμό (1367) ΕΓ29-2025/56/8.9.2025 πρότασή της, η οποία έχει ως εξής:

«Εισάγουμε στο Συμβούλιό σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 30§ 2, 138§ 1 εδ, β' και 308§ 1 εδ. α' - β' του Κ.Π.Δ., την προκείμενη με αριθμό 38/2025 ανακριτική δικογραφία σε βάρος των: α) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός …, δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, β) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός …, πρώην δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης και γ) ... … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός …, δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, κατηγορουμένων για την πράξη της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ’ επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 1, 2§1, 12, 14, 26 εδ. α, 27§1, 45, 98§2 ΠΚ και 10 § 2 του Ν. 2447/1996) και εκθέτουμε τα ακόλουθα:

I) Κατόπιν της με αριθ. πρωτ. 59/25.02.2021 έγγραφης άρνησης της Ανακρίτριας του 2ου Τακτικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης να εκτελέσει την από 01.02.2021 και με αριθμό ΕΓ8-21/2 παραγγελία της Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης προς διενέργεια περαιτέρω κύριας ανάκρισης σχηματίσθηκε η προκειμένη με ΑΒΜ:… ποινική δικογραφία. Ειδικότερα, σύμφωνα με το προαναφερόμενο έγγραφο η εν λόγω Ανακρίτρια επέστρεψε ανεκτέλεστη την ως άνω εισαγγελική παραγγελία στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης με την αιτιολογία ότι η εν λόγω παραγγελία δεν ήταν νόμιμη καθόσον αποτελούσε νέα και όχι συμπληρωματική ποινική δίωξη, για την οποία δεν είχε διενεργηθεί η απαιτούμενη προκαταρκτική εξέταση, τα όσα δε διαλαμβάνονταν στην παραγγελία αυτή αποτελούσαν αντικείμενο προκαταρκτικής εξέτασης και όχι κύριας ανάκρισης. Ακολούθως, επί της ανωτέρω διαφωνίας που ανέκυψε μεταξύ του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης και της Ανακρίτριας εκδόθηκε το με αριθμό 1135/2021 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που ήρε τη διαφωνία υπέρ της Ανακρίτριας. Έτσι, διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση δυνάμει των από 08.10.2021, 26.09.2023 και 24.02.2025 εισαγγελικών παραγγελιών, μετά την ολοκλήρωση της οποίας κινήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος των κατηγορουμένων για την πράξη της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ' επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, δυνάμει της από 15.07.2024 παραγγελίας μας προς την 6η Τακτική Ανακρίτρια Θεσσαλονίκης για τη διενέργεια κύριας ανάκρισης. Κατά τη διάρκεια της κύριας ανάκρισης λήφθηκε απολογία των κατηγορουμένων, μετά το πέρας των οποίων, τούτοι αφέθηκαν ελεύθεροι δίχως την επιβολή περιοριστικών όρων. Το πέρας της κύριας ανάκρισης γνωστοποιήθηκε αυτοπροσώπως στους κατηγορούμενους, κατ’ άρθρα 270§1 εδ. α’ και 308§4 ΚΠΔ (βλ. τα από 7.05.2025 και 08.05.2025 αποδεικτικά γνωστοποίησης πέρατος ανάκρισης).

II) Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 10 § 2 του Ν. 2447/1996, ως ίσχυε μέχρι την κατάργησή της με το άρθρο 186 Ν.4855/12.11.2021, "με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή μέχρι 500.000 δραχμών (2.900 ευρώ) τιμωρούνται: εκείνος που δίνει σε υιοθεσία το παιδί του, καθώς και εκείνος που μεσολαβεί στην υιοθεσία, αποκομίζοντας οι ίδιοι ή προσπορίζοντας σε άλλους αθέμιτο όφελος", ενώ με την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι "εκείνος που τελεί κατ’ επάγγελμα ή με πρόθεση κερδοσκοπίας, τις αξιόποινες πράξεις που προβλέπονται από τις δύο προηγούμενες παραγράφους του παρόντος άρθρου, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή μέχρι πέντε (5) εκατομμυρίων δραχμών (14.673.49 ευρώ)”. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 360Α ΝΠΚ, ως ισχύει (που εισήχθη αρχικώς με τον Ν.Π.Κ., με έναρξη ισχύος από 1.07.2019 και τροποποιήθηκε με το άρθρο 85 Ν.4855/2021 ως προς την παρ. 2 αυτού, χωρίς ωστόσο να επέλθει οποιαδήποτε μεταβολή που να αφορά την περίπτωση της μεσολάβησης στην υιοθεσία) "1. Όποιος υιοθετεί ανήλικο με σκοπό να τον απασχολήσει σε δραστηριότητες επικίνδυνες για την υγεία του και τον απασχολεί σε αυτές, τιμωρείται, εφόσον δεν συντρέχει άλλη αξιόποινη πράξη που τιμωρείται βαρύτερα, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή. 2. Με φυλάκιση και χρηματική ποινή τιμωρείται εκείνος που δίνει σε υιοθεσία το παιδί του, εκείνος που υιοθετεί, καθώς και εκείνος που μεσολαβεί στην υιοθεσία αποκομίζοντας ο ίδιος ή προσπορίζοντας σε άλλον αθέμιτο όφελος. 3. Εκείνος που τελεί κατ’ επάγγελμα τις αξιόποινες πράξεις των προηγούμενων παραγράφων τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα (10) έτη και χρηματική ποινή.” Εξάλλου, στο άρθρο 2§1 ΠΚ ορίζεται ότι «Αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου». Επιεικέστερος δε είναι ο είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής και αν το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ’ αρχήν υπόψη το ύψος της απειλούμενης στερητικής της ελευθερίας ποινής, που θεωρείται βαρύτερη της χρηματικής, ενώ επί ίσων στερητικών της ελευθερίας ποινών, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή (ΑΠ 909/2024, 519/2024 δημοσιευμένες στην ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), Από την αντιπαραβολή των προπατεθεισών διατάξεων, ήτοι του άρθρου 10§ 2 του Ν. 2447/1996 και του άρθρου 360Α §§3-2 ΠΚ, προκύπτει ότι οι εν λόγω διατάξεις προβλέπουν ίση στερητική της ελευθερίας ποινή (και δη κάθειρξη έως δέκα έτη) αλλά διαφοροποιούνται ως προς την προβλεπόμενη χρηματική ποινή, ευμενέστερη δε ως προς αυτήν και επομένως εφαρμοστέα, κατ’ άρθρο 2§1 ΠΚ, τυγχάνει η διάταξη του άρθρου 10§ 2 του Ν 2447/1996, ως ίσχυε πριν την κατάργησή της, κατά την οποία το πλαίσιο της απειλούμενης ποινής ορίζεται σε κάθειρξη έως 10 έτη και χρηματική ποινή μέχρι πέντε (5) εκατομμύρια δραχμές (14.673.49 ευρώ)", ενώ με τη διάταξη του άρθρου 360Α §3 ΠΚ, προβλέπεται αφηρημένα χρηματική ποινή, δηλαδή σύμφωνα με το άρθρο 57§2 περ. β ΠΚ χρηματική αυτή ποινή (που εφόσον αφορά κακούργημα) δεν μπορεί να είναι κατώτερη από 5.000 ευρώ και ανώτερη από 120.000 ευρώ.

Περαιτέρω, σημειώνεται ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου κατά τα ανωτέρω εγκλήματος της παράνομης υιοθεσίας, απαιτείται: α) παράδοση από τον υπαίτιο του παιδιού του για υιοθεσία, ή μεσολάβηση (τρίτου) στην υιοθεσία, ανεξάρτητα αν από το εάν η τελευταία τελέστηκε με δικαστική απόφαση. Αρκεί δηλαδή για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του εν λόγω εγκλήματος η παράδοση του παιδιού ή η αθέμιτη μεσολάβηση, στερείται δε εννόμου επιρροής το αν η υιοθεσία τελέστηκε ή όχι με δικαστική απόφαση· β) η παράδοση του τέκνου ή η μεσολάβηση να έγινε με σκοπό να αποκομίσει ο υπαίτιος αθέμιτο όφελος, ή να προσπορίσει σε άλλους τέτοιο όφελος. Η έννοια του αθέμιτου οφέλους δεν προσδιορίζεται στον νόμο, αλλά ως αθέμιτο όφελος πρέπει να θεωρηθεί το όφελος που αποκτάται κατά τρόπο που προσκρούει όχι μόνο στον νόμο αλλά και, κυρίως, στην ηθική, δηλαδή ο όρος "αθέμιτο" είναι ευρύτερος του όρου "παράνομο" και οποιοδήποτε όφελος αποκτάται από τον μεσολαβούντα σε υιοθεσία παιδιού πρέπει να θεωρείται αθέμιτο και τούτο διότι παράνομο είναι το περιουσιακό όφελος, όταν ο δράστης δεν δικαιούται σε αυτό από διάταξη του ιδιωτικού ή του δημοσίου δικαίου, αθέμιτο δε είναι το όφελος που αποκτάται από τον μεσολαβούντα ή προσπορίζεται σε άλλον από την οικονομική συναλλαγή για την υιοθεσία παιδιού το οποίο, ούτως, χρησιμοποιείται ως πράγμα. Σε κάθε περίπτωση είναι κρίσιμο να διαπιστώνεται σχέση «αντιπαροχής» μεταξύ της υιοθεσίας αφενός και της εξασφάλισης του αθέμιτου οφέλους αφετέρου (βλ. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Εγκλήματα κατά προσωπικών αγαθών, 5η έκδοση σελ. 447).

Η πράξη προσλαμβάνει χαρακτήρα κακουργήματος όταν τελείται με πρόθεση κερδοσκοπίας ή ο υπαίτιος τελεί αυτήν κατ’ επάγγελμα. Σε αντίθεση με την μεσολάβηση ή την παράδοση που γίνεται με σκοπό το αθέμιτο όφελος, ως τέλεση της πράξης με πρόθεση κερδοσκοπίας, νοείται η διάπραξη αυτής με σκοπό τον πορισμό εισοδήματος, το οποίο μπορεί να προέρχεται και από μία μόνο πράξη ενώ τέλεση της πράξης κατ’ επάγγελμα συντρέχει όταν από την επανειλημμένη τέλεσή της ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης, με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσής της, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος, όπως ορίζεται στο άρθρο 13 περ. στ’ του Π.Κ. Για την κατά το νόμο ολοκλήρωση της ως άνω αξιόποινης πράξης στην κακουργηματική της μορφή, αρκεί το ότι ο υπαίτιος επιδίωξε τον ανωτέρω σκοπό της κερδοσκοπίας και είναι νομικά αδιάφορο αν ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε, είναι δε δυνατή η τέλεση του ως άνω εγκλήματος και από κερδοσκοπία και κατ’ επάγγελμα και η σωρευτική αποδοχή και των δύο αυτών τρόπων τέλεσής του σε βαθμό κακουργήματος, δεν δημιουργεί ασάφεια στην αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης. Περίπτωση τέλεσης της ως άνω αξιόποινης πράξης κατ' επάγγελμα συντρέχει και όταν αυτή τελείται για πρώτη φορά, όχι όμως ευκαιριακά, αλλά βάσει σχεδίου, δηλαδή όταν από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης και την οργανωμένη ετοιμότητά του με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος από την τέλεσή της. Για την κατά το νόμο ολοκλήρωση της πράξης αυτής στην κακουργηματική της μορφή, αρκεί ότι ο υπαίτιος επιδίωξε τον ανωτέρω σκοπό και είναι νομικά αδιάφορο αν ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε (ΑΠ 2087/2018 και 824/2017 δημοσιευμένες ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Όσον αφορά την εγγύτερη οριοθέτηση της πράξης της «μεσολάβησης», δέον να αναφερθεί ότι πρόκειται για έγκλημα ενέργειας που τελείται αντικειμενικά όταν ο δράστης συμβάλει στην προσέγγιση ή άλλως «φέρνει κοντά» εκείνον που θέλει να δώσει το παιδί του σε υιοθεσία με αυτόν που θέλει το υιοθετήσει (βλ. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Εγκλήματα κατά προσωπικών αγαθών, 5η έκδοση σελ. 447) ενώ για την πλήρωση της υποκειμενικής της υπόστασης, αρκεί δόλος οποιουδήποτε βαθμού τόσο για την υιοθεσία όσο και για το αθέμιτο όφελος ως «αντάλλαγμα» για την πραγματοποίησή της. Επίσης ο δράστης θα πρέπει να έχει συνείδηση του αθέμιτου χαρακτήρα του οφέλους (βλ. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Εγκλήματα κατά προσωπικών αγαθών, 5η έκδοση σελ. 447).

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 111§§1,2 του ΠΚ (ως ισχύει σήμερα και ίσχυε ομοίως υπό τον προϊσχύσαντα ΠΚ/1950 μέχρι την 30.06.2019) «Το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή. Τα κακουργήματα παραγράφονται μετά είκοσι έτη αν ο νόμος προβλέπει γι' αυτά την ποινή της ισόβιας κάθειρξης και μετά δέκα πέντε έτη σε κάθε άλλη περίπτωση, εκτός αν ο νόμος προβλέπει διαφορετικά». Ενώ κατά το άρθρο 112 ΠΚ «Η προθεσμία της παραγραφής αρχίζει από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, εκτός αν ορίζεται άλλως». Από τις διατάξεις αυτές του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, οι οποίες έχουν χαρακτήρα δημόσιας τάξης, προκύπτει ότι η παραγραφή του εγκλήματος συνιστά λόγο που αναιρεί το αξιόποινο της πράξης και αποσβαίνει το ουσιαστικό δικαίωμα της πολιτείας να τιμωρήσει την αξιόποινη πράξη, χωρίς να αίρει την ύπαρξη του εγκλήματος. Η δε προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται κατ’ άρθρο 113 ΠΚ: α) για όσο χρόνο σύμφωνα με διάταξη νόμου δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η ποινική δίωξη και β) για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν της 5ετίας για τα κακουργήματα. Η κύρια διαδικασία, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 308 επ., 314, 320, 321, 339, 340 και 343 ΚΠΔ, αρχίζει είτε με την επίδοση στον κατηγορούμενο της κλήσης (αφού καταστεί αμετάκλητο το παραπεμπτικό βούλευμα) ή του κλητηρίου θεσπίσματος με το οποίο καλείται στο ακροατήριο, είτε με την εμφάνιση του κατηγορουμένου και τη μη εναντίωσή στη συζήτηση της υπόθεσης. Η παραγραφή λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως και αν επέλθει κατά την ενδιάμεση διαδικασία ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου αυτό, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 310§1β’ και 311§1 εδ. β ΚΠΔ, οφείλει να κηρύξει την οριστική παύση της ποινικής δίωξης (Μαργαρίτη Μιχ., Ποινικός Κώδικας, έκδ. 2009, υπό άρθρο 111, αρ. 15, σελ. 292).

III) Στην προκείμενη περίπτωση, οι κατηγορούμενοι, σύμφωνα με την κατηγορία που τους αποδόθηκε, κατά το χρονικό διάστημα από 25.03.2009 έως 3.2.2011, ενεργώντας κατά συναυτουργία, τέλεσαν την αξιόποινη πράξη της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος με πρόθεση κερδοσκοπίας, κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα και ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη περί τις αρχές του μηνός Ιουνίου 2009, σε μη διακριβωθείσα εισέτι επακριβώς ημερομηνία, μεσολάβησαν στην υιοθεσία του ανήλικου αβάπτιστου θήλυ τέκνου της … … του … (… … ...), γεν. την 28.05.2009 στη Λαμία η οποία στρατολογήθηκε, μεταφέρθηκε και οδηγήθηκε μέσω των συνόρων Βουλγαρίας και δη των αντίστοιχων μεθοριακών σημείων ελέγχου στην ελληνική επικράτεια από τους … … …, … … …, … … …, … … …, … … … και … ... … με σκοπό την πώληση του ανωτέρω θήλυ τέκνου της στο πλαίσιο οργανωμένης μεταξύ τους ομάδας, ενώ η κατηγορούμενη … … του … ανέλαβε και ολοκλήρωσε η ίδια την σχετική διαδικασία υιοθεσίας του τέκνου με την συλλογή εγγράφων, ανεύρεση θετών γονέων, σύνταξη των απαιτούμενων δικογράφων, παράσταση ενώπιον δικαστηρίων, για την οποία υιοθεσία εκδόθηκε η με αριθμό 6886/25.02.2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σύμφωνα με την οποία υιοθετήθηκε το ανήλικο τέκνο από την … …, κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος περίπου 25.000 ευρώ. Ακόμη, τον Μάιο του έτους 2009, σε μη διακριβωθείσα εισέτι επακριβώς ημερομηνία μεσολάβησαν στην υιοθεσία του ανήλικου αβάπτιστου άρρεν τέκνου της … … του … (… … …), γεν. την 25.03.2009 στη Λαμία η οποία στρατολογήθηκε, μεταφέρθηκε και οδηγήθηκε μέσω των συνόρων Βουλγαρίας και δη των αντίστοιχων μεθοριακών σημείων ελέγχου στην ελληνική επικράτεια από τους … … …, … … …, … … …, … … …, … … … και … … … με σκοπό την πώληση του ανωτέρω άρρεν τέκνου της στο πλαίσιο οργανωμένης μεταξύ τους ομάδας, ενώ η κατηγορούμενη … … του … συναντήθηκε με την παθούσα και τους παραπάνω μεταφορείς οπότε τους παρέδωσε τα χρήματα της αγοραπωλησίας ενώ ο κατηγορούμενος, … … ανέλαβε και ολοκλήρωσε ο ίδιος με την ιδιότητα του ως δικηγόρος (AM ΔΣΘ …) την σχετική διαδικασία υιοθεσίας του τέκνου με την συλλογή εγγράφων, ανεύρεση θετών γονέων, σύνταξη των απαιτούμενων δικογράφων, παράσταση ενώπιον δικαστηρίων, για την οποία υιοθεσία εκδόθηκε η με αριθμό 40910/21.12.2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σύμφωνα με την οποία υιοθετήθηκε το ανήλικο τέκνο από τους … … του … και … … του …, κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος περίπου 15.000 ευρώ. Περαιτέρω, τον Σεπτέμβριο του έτους 2009, σε μη διακριβωθείσα εισέτι επακριβώς ημερομηνία ο κατηγορούμενος … … με την ιδιότητα του ως δικηγόρος (AM ΔΣΘ ...), μεσολάβησε στην υιοθεσία του ανήλικου αβάπτιστου άρρεν τέκνου της … … … (… … …), γεν. την 21.08.2009 στα Τρίκαλα η οποία στρατολογήθηκε, μεταφέρθηκε και οδηγήθηκε μέσω των συνόρων Βουλγαρίας και δη των αντίστοιχων μεθοριακών σημείων ελέγχου στην ελληνική επικράτεια από τους … … …, … … …, … … …, … … …, … … … και … … … με σκοπό την πώληση του ανωτέρω άρρεν τέκνου της στο πλαίσιο οργανωμένης μεταξύ τους ομάδας, ενώ η κατηγορούμενη … … του … ανέλαβε και ολοκλήρωσε η ίδια την σχετική διαδικασία υιοθεσίας του τέκνου με την συλλογή εγγράφων, ανεύρεση θετών γονέων, σύνταξη των απαιτούμενων δικογράφων, παράσταση ενώπιον δικαστηρίων, για την οποία υιοθεσία εκδόθηκε η με αριθμό 1319/14.01.2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σύμφωνα με την οποία υιοθετήθηκε το ανήλικο τέκνο από τους … … του … και … … του …, κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος περίπου 25.000 ευρώ. Τέλος, τον Ιούνιο του έτους 2009, σε μη διακριβωθείσα εισέτι επακριβώς ημερομηνία ο κατηγορούμενος … … με την ιδιότητα του ως δικηγόρος (AM ΔΣΘ …), μεσολάβησε στην υιοθεσία του ανήλικου αβάπτιστου θήλυ τέκνου της … … … (… … …), γεν. την 8.06.2009 στη Λαμία η οποία στρατολογήθηκε, μεταφέρθηκε και οδηγήθηκε μέσω των συνόρων Βουλγαρίας και δη των αντίστοιχων μεθοριακών σημείων ελέγχου στην ελληνική επικράτεια από τους … … …, … … …, … … …, … … …, … … … και … … … με σκοπό την πώληση του ανωτέρω άρρεν τέκνου της στο πλαίσιο οργανωμένης μεταξύ τους ομάδας, ενώ η κατηγορούμενη … … του … συναντήθηκε με την παθούσα και τους παραπάνω μεταφορείς και τους υποψήφιους θετούς γονείς, έλαβε τα χρήματα από αυτούς και παρέδωσε μέρος αυτών στους μεταφορείς, ο δε κατηγορούμενος … … ανέλαβε και ολοκλήρωσε ο ίδιος με την ιδιότητα του ως δικηγόρος τη σχετική διαδικασία υιοθεσίας του τέκνου με την συλλογή εγγράφων, ανεύρεση θετών γονέων, σύνταξη των απαιτούμενων δικογράφων, παράσταση ενώπιον δικαστηρίων, για την οποία υιοθεσία εκδόθηκε η με αριθμό 3288/3.02.2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σύμφωνα με την οποία υιοθετήθηκε το ανήλικο τέκνο από τους … … του … και … … του …, κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος περίπου 15.000 ευρώ. Είναι δε οι κατηγορούμενοι πρόσωπα που ενεργούν κατ' επάγγελμα, καθόσον από την επανειλημμένη τέλεση του εγκλήματος και την υποδομή που έχουν διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της ως άνω πράξης (ίδια μεθοδολογία δράσης - modus operandi) προκύπτει σκοπός τους για πορισμό εισοδήματος.

Από τα εκτιθέμενα στο ως άνω κατηγορητήριο πραγματικά περιστατικά αλλά και από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού που συγκεντρώθηκε κατά τη διενεργηθείσα κύρια ανάκριση καθώς και από την προηγηθείσα προκαταρκτική εξέταση και ειδικότερα από τις καταθέσεις των μαρτύρων, τα έγγραφα της δικογραφίας σε συνδυασμό και με τις απολογίες των κατηγορουμένων και τα περιεχόμενα στη δικογραφία λοιπά στοιχεία, τα οποία ελήφθησαν άπαντα ανεξαιρέτως υπόψη και αξιολογήθηκαν όπως επιτάσσει η κατ’ άρθρο 177 ΚΠΔ αρχή της ηθικής απόδειξης, ευθέως προκύπτει ότι, παρότι αρχικώς ως χρόνος τέλεσης των διωκόμενων πράξεων αναφέρεται το χρονικό διάστημα από 25.03.2009 έως 3.2.2011, στην πραγματικότητα ότι όλες οι επιμέρους πράξεις μεσολάβησης σε υιοθεσία των κατηγορουμένων ήτοι οι ενέργειες που φέρεται να συνέβαλαν στην προσέγγιση εκείνων που ήθελαν να δώσουν το παιδί τους σε υιοθεσία με αυτούς που ήθελαν να το υιοθετήσουν έλαβαν χώρα εντός του έτους 2009, η δε τελευταία επιμέρους πράξη μεσολάβησης που συνθέτει το υπό κρίση κατ’ εξακολούθηση αδίκημα, τοποθετείται χρονικά (σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημέρα) εντός του μηνός Σεπτεμβρίου του έτους 2009 και όχι επέκεινα. Το γεγονός ότι κάποιες εκ των αντίστοιχων αποφάσεων του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για την υιοθεσία των ανηλίκων (και συγκεκριμένα οι με αριθμούς 6886/25.02.2010, 1319/14.01.2010 και 3288/3.02.2011 αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης) εκδόθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο και δη έως την 03.02.2011, ουδεμία έννομη επιρροή ασκεί στο χρόνο τέλεσης του αδικήματος ήτοι στο χρόνο ενέργειας - εκδήλωσης της εγκληματικής συμπεριφοράς των κατηγορουμένων αφού χρόνος αυτής είναι ο χρόνος που οι δράστες συνέβαλαν στην προσέγγιση ή άλλως «έφεραν κοντά» εκείνους που ήθελαν να δώσουν το παιδί τους σε υιοθεσία με αυτούς που ήθελαν να το υιοθετήσουν, δηλαδή το έτος 2009 ενώ για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του προκείμενου αδικήματος δεν απαιτείται καν η υιοθεσία να τελέστηκε δικαστική απόφαση, όπως εκτέθηκε ανωτέρω στο νομικό σκέλος της παρούσας.

Οπότε, από την τέλεση του ανωτέρω κατ' εξακολούθηση αδικήματος έως σήμερα παρήλθε χρονικό διάστημα υπερβαίνον την δεκαπενταετία και, επιπλέον, δε συνέτρεξε, ούτε συντρέχει περίπτωση αναστολής της παραγραφής αφορώσα το πρόσωπο των κατηγορουμένων. Ως εκ τούτου το αξιόποινο της κακουργηματικής πράξης της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ’ επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ' εξακολούθηση, έχει εξαλειφθεί, υποκύψαν σε παραγραφή.

Συνακόλουθα, το Συμβούλιό σας θα πρέπει σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 310§1β’ και 311 §1 εδ. β ΚΠΔ, να παύσει οριστικά την ως άνω ποινική δίωξη κατά των κατηγορούμενων, λόγω παραγραφής.

IV) Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να καταλογισθούν σε βάρος του Δημοσίου (άρθρο 576 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

1) ΝΑ ΠΑΥΣΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ λόγω παραγραφής η ποινική δίωξη σε βάρος των κατηγορουμένων.

2) ΝΑ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΘΟΥΝ τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του Δημοσίου.

Θεσσαλονίκη 8 Σεπτεμβρίου 2025

Η Εισαγγελέας

Αικατερίνη Π. Παράσχου

Αντεισαγγελέας Πλημμελειοδικών»

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ασκήθηκε σε βάρος των κατηγορουμένων α) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αρ. …, δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, β) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αρ. …, πρώην δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης και γ) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αρ. …, δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, ποινική δίωξη για την πράξη της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ' επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 1, 2 § 1, 12, 14, 26 εδ. α, 27§1, 45, 98 § 2 ΠΚ και 10 § 2 του Ν. 2447/1996), που φέρεται ότι τέλεσαν στη Θεσσαλονίκη, κατά το χρονικό διάστημα από 25.03.2009 έως 3.2.2011 και σχηματίστηκε η προκειμένη με ΑΒΜ … ποινική δικογραφία. Ήδη, νόμιμα φέρεται ενώπιον του Συμβουλίου αυτού, με την προπαρατεθείσα Εισαγγελική Πρόταση (άρθρα 30§§2 και 4, 138§1 εδ. β', 245 και 311 ΚΠΔ) η σχηματισθείσα δικογραφία προκειμένου να κριθεί το ζήτημα της παραγραφής του αξιοποίνου της διωκόμενης πράξης.

Από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία συνελέγησαν στο πλαίσιο της κύριας ανάκρισης και της προηγηθείσας προκαταρκτικής εξέτασης, και ειδικότερα από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στο φάκελο της δικογραφίας και τις καταθέσεις των μαρτύρων, σε συνδυασμό και με τις απολογίες των κατηγορουμένων, που λήφθηκαν υπόψη ανεξαιρέτως, όπως αυτό επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠΔ, προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στην Εισαγγελική Πρόταση, στις ορθές και νόμιμες σκέψεις της οποίας αναφέρεται εξ ολοκλήρου και το παρόν Συμβούλιο προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων (σχ. ΟλΑΠ 2/2012, ΟλΑΠ 1227/1979, ΑΠ 1627/2011 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 294/2011 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 33/2011 ΤΝΠ Νόμος), ώστε οι αιτιολογίες της να αποτελέσουν και αιτιολογίες του Βουλεύματός του. Επομένως, δοθέντος ότι η διωκόμενη κακουργηματική πράξη της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ’ επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, τελέστηκε από τους κατηγορούμενους, όπως προέκυψε από το ως άνω αποδεικτικό υλικό, εντός του έτους 2009, αφού όλες οι επιμέρους πράξεις μεσολάβησης σε υιοθεσία των κατηγορουμένων, ήτοι οι ενέργειες που φέρεται να συνέβαλαν στην προσέγγιση εκείνων που ήθελαν να δώσουν το παιδί τους σε υιοθεσία με αυτούς που ήθελαν να το υιοθετήσουν έλαβαν χώρα εντός του ανωτέρω έτους, η δε τελευταία επιμέρους πράξη μεσολάβησης που συνθέτει το υπό κρίση κατ’ εξακολούθηση αδίκημα, τοποθετείται χρονικά (σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημέρα) εντός του μηνός Σεπτεμβρίου του έτους 2009, αυτή έχει υποπέσει σε παραγραφή. Τούτο, διότι από την τέλεση του ανωτέρω κατ' εξακολούθηση αδικήματος έως σήμερα παρήλθε χρονικό διάστημα υπερβαίνον την δεκαπενταετία και επιπλέον δεν συνέτρεξε ούτε συντρέχει περίπτωση αναστολής της παραγραφής που αφορά στο πρόσωπο των κατηγορουμένων. Ως εκ τούτου το αξιόποινο της κακουργηματικής πράξης της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ’ επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, έχει εξαλειφθεί, καθώς υπέπεσε σε παραγραφή και συνεπώς πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για το ως άνω αδίκημα. Σημειώνεται ότι δεν εξετάζεται το ζήτημα της καταδίκης στα δικαστικά έξοδα από το παρόν Συμβούλιο, διότι αυτό δεν ερεύνησε την ουσία της υποθέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΠΑΥΕΙ οριστικά λόγω παραγραφής την ποινική δίωξη σε βάρος των κατηγορουμένων: α) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αρ. …, δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, β) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αρ. …, πρώην δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης και γ) … … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αρ. ..., δικηγόρου Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, για την πράξη της μεσολάβησης σε υιοθεσία με αθέμιτο όφελος κατ’ επάγγελμα και από πρόθεση κερδοσκοπίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, που φέρεται ότι τέλεσαν στη Θεσσαλονίκη, εντός του έτους 2019.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ και ΕΓΙΝΕ στη Θεσσαλονίκη στις 8 Οκτωβρίου 2025 και ΕΚΔΟΘΗΚΕ στον ίδιο τόπο στις 9.10.2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

[*] Βλ. σχετ. ΑΠ (Ποιν.) 2087/2018, ΑΠ (Ποιν.) 824/2017.

[**] Το Βούλευμα εισάγεται με επιμέλεια της Δικηγορικής Εταιρείας Κοσμάτος - Λαμπάκης και συνεργάτες.