Η επιλογή του δανειστή να επιδιώξει να εξοπλίσει την απαίτησή του με εκτελεστό τίτλο, είναι συνυφασμένη με τη διαχείριση της περιουσίας του, εκτός εάν η επιλογή αυτή υπερβαίνει προφανώς τις αρχές της καλή πίστης, των χρηστών ηθών και τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του δικαιώματος του. Εν προκειμένω η καθ’ ης εταιρεία διαχείρισης, καταχρηστικά αιτήθηκε και πέτυχε την έκδοση διαταγής πληρωμής κατά του ανακόπτοντος, διότι πριν την υποβολή της αίτησης, αμφότερα τα μέρη βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις, με αποτέλεσμα πριν την έκδοση του τίτλου να υπογραφεί συμφωνία ρύθμισης, η οποία (ρύθμιση) τηρείτο κανονικά. Συνεπώς η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε κατά παράβαση των διατάξεων τόσο του 281 ΑΚ, όσο και των διατάξεων του ν. 4224/2013, αφού αφενός η καθ’ ης επέδειξε θετική και ενεργή στάση στην εξεύρεση λύσης, ενώ ο ανακόπτων παρείχε πλήρη στοιχεία στην καθ’ ης, με αποτέλεσμα να θεωρείται συνεργάσιμος δανειολήπτης. Συγκεκριμένα, αυτός γνωστοποίησε στην καθ’ ης πλήρη και ακριβή στοιχεία για την εισοδηματική και την περιουσιακή του κατάσταση, πραγματοποίησε συναντήσεις με τους εντεταλμένους προς τούτο υπαλλήλους της και συνεργάσθηκε με αυτούς για την εξεύρεση κατάλληλης λύσης, εν συνεχεία δε των ως άνω, μεταξύ των διάδικων μερών υπογράφηκε συμφωνία όρων εξόφλησης οφειλής, για την οποία συμφωνήθηκε η τοκοχρεωλυτική αποπληρωμή της, χορηγήθηκε μάλιστα στον ανακόπτοντα σχετικός πίνακας δόσεων - απόσβεσης δανείου, ο δε ανακόπτων τηρεί μέχρι τη συζήτηση την ως άνω συμφωνία εξόφλησης, καταβάλλοντας τις συμφωνημένες δόσεις. Απορρίπτεται η έφεση, τελεσιδίκως άκυρη η διαταγή πληρωμής.