Αγωγή 105-106 ΕισΝΑΚ για ιατρικό σφάλμα. ΚΙΔ. Ευθύνη προς αποζημίωση από παράνομες υλικές ενέργειες των οργάνων του Δημοσίου ή από παραλείψεις οφειλόμενων νόμιμων υλικών ενεργειών ή ιδιαίτερων νόμιμων καθηκόντων ή υποχρεώσεων, οι οποίες συνάπτονται με την οργάνωση και λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών. Ο κανόνας της ίσης τυπικής αξίας των αποδεικτικών μέσων έχει την έννοια ότι η αποδεικτική τους δύναμη κρίνεται κατά τους κανόνες της κοινής ή ειδικής και τεχνικής πείρας και υπό το φως των λοιπών αποδεικτικών στοιχείων και περιστάσεων. Άσκηση αγωγής αποζημίωσης το 2003 από τον ίδιο ενάγοντα, για παράνομη ζημία από τα όργανα του εναγομένου, που συνίστατο στην ολική διά βίου αναπηρία λόγω ισχαιμικής μυοσίτιδας, επί της οποίας εκδόθηκε δικαστική απόφαση, με την οποία κρίθηκε παράνομη και ζημιογόνος η παράλειψη των οργάνων του εναγομένου για έγκαιρο εντοπισμό, διάγνωση και αντιμετώπιση της προκληθείσας ανωτέρω ζημίας και επιδίκαση θετικής και αποθετικής ζημίας και ηθικής βλάβης· άσκηση επίδικης αγωγής (2016) για επικαλούμενη ως παράνομη ζημία από ακρωτηριασμό κάτω άκρου του ενάγοντος, αποδιδόμενη στις ίδιες ανωτέρω πράξεις και παραλείψεις. Διενέργεια ιατρικής πραγματογνωμοσύνης για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του ακρωτηριασμού και της βλάβης που είχε υποστεί η υγεία του λόγω της διαπιστωθείσας με δύναμη δεδικασμένου παράνομης παράλειψης των οργάνων του εναγομένου· συμπληρωματική έκθεση του ιατρού-πραγματογνώμονα δεν λαμβάνεται υπόψη, εφόσον δεν διατάχθηκε η διενέργεια συμπληρωματικής πραγματογνωμοσύνης. Απαράδεκτη ως αποτελούσα ανεπίτρεπτη μεταβολή της ιστορικής βάσης της αγωγής η παράθεση από τον ενάγοντα το πρώτον με το υπόμνημα ισχυρισμών που θέτουν σε άλλη ιστορική βάση την αποδιδόμενη στο εναγόμενο αποζημιωτική ευθύνη. Δεν απέδειξε ο ενάγων αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του επίδικου ακρωτηριασμού και της προκληθείσας στον ίδιο, συνεπεία παράνομων πράξεων και παραλείψεων των αρμοδίων οργάνων του εναγόμενου, μυοσίτιδας, διότι ο ακρωτηριασμός πραγματοποιήθηκε προκειμένου να αντιμετωπιστεί κάταγμα συνεπεία πάθησης, η οποία, όπως έχει κριθεί με δύναμη δεδικασμένου ως οικείο ζήτημα που αποτέλεσε αναγκαίο στήριγμα του συμπεράσματος του διατακτικού της απόφασης επί της αρχικής αγωγής, δεν συνδέεται αιτιωδώς με παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του εναγόμενου νοσοκομείου· απορρίπτει την αγωγή.