ΚΔιοικΔ∙ απαλλαγή πραγματογνώμονα από τα καθήκοντά του. Περίπτωση αίτησης με την οποία ο αιτών, Ιατρός Νευροχειρουργός, ζητεί την απαλλαγή του, από τον διορισμό του ως πραγματογνώμονος∙ ο αιτών δεν επικαλείται την συνδρομή κάποιου λόγου, ο οποίος θα δικαιολογούσε την απαλλαγή του από τα καθήκοντα του πραγματογνώμονα, ούτε επικαλείται την συνδρομή άμεσου ή έμμεσου προσωπικού συμφέροντος από την έκβαση της δίκης, ανάμιξή του στην υπόθεση ή σύμπραξή του στην διενέργεια των υλικών πράξεων που φέρονται ως παράνομες, ούτε, εξ άλλου, επικαλείται κάποιας μορφής συγγένεια ή άλλη ιδιότητα (συζύγου, μνηστήρα) που να τον συνδέει με τους διαδίκους ή τους αναφερόμενους στην ανωτέρω αγωγή ιατρούς∙ οι επικαλούμενες σχέσεις (“συχνή/καθημερινή επαφή”) του αιτούντος με νευροχειρουργούς του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, πλέον του ότι δεν αποδεικνύονται (ούτε άλλωστε εξειδικεύονται, με επίκληση πραγματικών περιστατικών που να υποδηλώνουν έστω εάν επρόκειτο για επαγγελματικές γνωριμίες, συνεργασίες, φιλικές σχέσεις ποίας εντάσεως και βαθμού), σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελούν λόγους δημιουργίας αμφιβολίας ως προς την αντικειμενική άσκηση των καθηκόντων του αιτούντος ή σε κάθε περίπτωση σπουδαίους λόγους που τον παρεμποδίζουν να διενεργήσει την επίμαχη πραγματογνωμοσύνη∙ τούτο διότι, το έργο του πραγματογνώμονα δεν συνίσταται στην διατύπωση υποκειμενικών κρίσεων, αλλ’ αντικειμενικών συμπερασμάτων, που στηρίζονται αποκλειστικά στις επιστημονικές του γνώσεις, με βάση τα τιθέμενα από το Δικαστήριο ιατρικής φύσεως ζητήματα.