Με την κρινόμενη αίτηση οι αιτούντες ζήτησαν ν’ ακυρωθούν οι εξής πράξεις: α) η υπ’ αριθμόν 383/2018 πράξη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης, με την οποίαν αποφασίσθηκε η μετονομασία της οδού “Στρατηγού Αθανασίου Χρυσοχόου” σε οδό “Αλμπέρτου Ναρ”, β) η υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 31197/1.6.2018 πράξη του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοικήσεως Μακεδονίας - Θράκης, με την οποίαν απορρίφθηκε προσφυγή νομιμότητας, που άσκησαν οι αιτούντες κατά της πρώτης προσβαλλομένης πράξεως του Δημοτικού Συμβουλίου και γ) η πράξη υπό στοιχεία “θέμα 8ο” της 7ης, από 19.7.2018, συνεδριάσεως της 1ης Επιτροπής του άρ. 152 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, με την οποίαν απορρίφθηκε προσφυγή των αιτούντων κατά της δευτέρας προσβαλλομένης πράξεως του Συντονιστή. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της κρινομένης υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού παραστάθηκε για λογαριασμό των παρεμβαινόντων και η Ιφιγένεια Καμτσίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, δυναμένη να παρασταθεί ως δικηγόρος τελούσα σε μερική αναστολή του δικηγορικού λειτουργήματος. Πλην όμως, με την 8559/1.2.2018 απόφαση της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Στρατηγικού Σχεδιασμού, Οργάνωσης και Λειτουργίας Δικαιοσύνης του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εκδόθηκε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 4 του Κώδικα Δικηγόρων έγινε αποδεκτή η παραίτηση της δικηγόρου Θεσσαλονίκης παρ’ Αρείω Πάγω Ιφιγένειας Καμτσίδου- Παρασκευοπούλου του Κων/νου, συνεπώς δεν είναι δυνατή η εκ του άρθρου 32 παρ. 1 του ανωτέρω Κώδικα παράσταση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου της ανωτέρω Αναπληρώτριας Καθηγήτριας. Η ονομασία και μετονομασία οδών κειμένων εντός των ορίων του Δήμου αναφέρεται προδήλως στην προαγωγή των πολιτιστικών και πνευματικών συμφερόντων της περιφέρειας του εκάστοτε ΟΤΑ και περιλαμβάνεται μεταξύ των αρμοδιοτήτων του. Ειδικώς, όμως, η μετονομασία επιτρέπεται για εξαιρετικούς λόγους, η επίκληση των οποίων πρέπει να αιτιολογείται σαφώς, ειδικώς και επαρκώς καθώς, πρόκειται για αρμοδιότητα που πρέπει να εφαρμόζεται με «φειδώ», ενώ οι λόγοι αυτοί θα πρέπει να τύχουν γενικότερης και ευρυτέρης, κατά το δυνατόν, αποδοχής, ώστε να μη παρατηρήται το φαινόμενο το επόμενο ∆ημοτικό Συμβούλιο να λαμβάνει αποφάσεις μετονομασιών οδών που δόθηκαν από προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης αποφάσισε κατά πλειοψηφία την μετονομασία της επίμαχης οδού βασιζόμενο στην με αριθ. 1/2018 γνωμοδότηση της Επιτροπής του άρθρου ν. 3463/2006, η οποία έλαβε υπόψη την έκθεση του ιστορικού Θ. Τ., κατά το μέρος που αφορά κυρίως (βλ. και την 3/2018 απόφαση του το Συµβούλιο της Ε' Δηµοτικής Κοινότητας του Δήµου Θεσσαλονίκης) στο γεγονός της κατάθεσης του Α. Χ. ως μάρτυρα υπεράσπισης στη δίκη του Μ. Μ., επιδιώκοντας με την μετονομασία αυτή να γίνει απόδοση τιμής μέσω του ποιητή Αλμπέρτου Ναρ (απόγονου οικογένειας σαφαραδιτών Εβραίων επιζώντων του Ολοκαυτώματος) στην εβραϊκη κοινότητα της Θεσσαλονίκης που εξοντώθηκε κατά τη περίοδο της Κατοχής. Η εκτίμηση, όμως, για τα ιστορικά γεγονότα, που διαμορφώθηκε από τη μελέτη στοιχείων της επιστημονικής έρευνας και βιβλιογραφίας, από ιστορικές μαρτυρίες και τη συλλογική μνήμη και παράδοση, δεν ελέγχεται περαιτέρω ως προς την ιστορική της ορθότητα από το δικαστή στα πλαίσια του ακυρωτικού ελέγχου. Εν προκειμένω μόνο από την εκτίμηση της ανωτέρω έκθεσης με αριθ.1654/11.12.2017 του ιστορικού Θ. Τ. του ΚΙΘ, η οποία, πάντως δεν στηρίζεται σε ιστορικώς γενικώς αποδεκτά στοιχεία, αφού συμπληρώθηκε-τροποποιήθηκε από την με αριθ. 30845/333/14.3.2018 συμπληρωματική έκθεση του ίδιου οργάνου, καθώς και από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου δεν συνάγεται ότι προέκυψαν σαφώς και επαρκώς οι εξαιρετικοί εκείνοι λόγοι που θα συνέβαλαν και θα δικαιολογούσαν την αναγκαιότητα της μετονομασίας της επίμαχης οδού. Εξάλλου, πρέπει να συνεκτιμηθούν και οι επιπτώσεις που συνεπάγεται η αλλαγή της ονομασίας αυτής, τόσο στην καθημερινότητα των πολιτών και των επιχειρήσεων που εδρεύουν σ’ αυτήν, όσο και στην προσαρμογή της οικονομικής, εμπορικής και κοινωνικής ζωής στα νέα δεδομένα, αλλά και στην εν γένει δραστηριότητα, ομαλή λειτουργία και δράση των κρατικών υπηρεσιών (οικονομικών, δημοτικών κλπ) και άλλων κοινωφελών επιχειρήσεων δημοσίων και ιδιωτικών. Και τούτο είναι ανεξάρτητο του ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, οφείλει προς ανάδειξη και αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης της πόλης της Θεσσαλονίκης να προβεί στην κατά το πρώτον ονομασία οδού προς απόδοση τιμής στον ποιητή Αλμπέρτο Ναρ, προκειμένου μέσω αυτού να αναδειχτεί η µακραίωνη ιστορία της Ισραηλιτικής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης που αφανίστηκε στο Ολοκαύτωμα, ως υποχρέωση απονοµής τιµής και διατήρησης της µνήµης ιστορικών συµβάντων ευρύτερης σηµασίας. Τούτο, άλλωστε, έχει ήδη επιτευχθεί με αντίστοιχες αποφάσεις από τους θεσμικούς φορείς της ελληνικής διοίκησης στη Θεσσαλονίκη, μετά την Απελευθέρωση του 1912 μέχρι και τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, που αφορούσαν στις ονοματοθεσίες και μετονομασίες οδών (ή πλατειών) της Θεσσαλονίκης με ισραηλιτικά ονόματα. Ενόψει αυτών, κρίθηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου περί μετονομασίας οδού δεν ήταν προσηκόντως αιτιολογημένη, ήτοι νομίμως, σαφώς και επαρκώς και ως εκ τούτου έπρεπε να ακυρωθεί, καθώς και να ακυρωθούν οι κατόπιν γενομένου ελέγχου νομιμότητας προσβαλλόμενες αποφάσεις του Συντονιστή Μακεδονίας-Θράκης και της αρμόδιας Επιτροπής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006.