Με την κρινόμενη έφεση, ο εκκαλών Φορέας ζήτησε την εξαφάνιση της 10615/2023 απόφασης του Τριμελούς Διιοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας είχε απορριφθεί προσφυγή του κατά της …/Συν.9/13.02.2018 απόφασης της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (Τ.Δ.Ε.) της Α΄ Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών Αττικής-Αθηνών-Κεντρικού Τομέα του ΕΦΚΑ. Με την απόφαση αυτή, γενομένης εν μέρει δεκτής της …/15.5.2017 ένστασης της καθ’ ης η προσφυγή και ήδη εφεσίβλητης, εγκρίθηκε η προαιρετική ασφάλισή της και για τον κλάδο σύνταξης του πρώην Ο.Α.Ε.Ε., από την ημερομηνία ένταξής της στον κλάδο υγείας και για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται για θεμελίωση εκ μέρους της δικαιώματος συνταξιοδότησης. Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη ότι: α) οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως ο Ο.Α.Ε.Ε. στην προκειμένη περίπτωση, έχουν δικαίωμα προσφυγής μέσα στην οριζόμενη στην § 1 του άρθρου 66 του ΚΔιοικΔ προθεσμία εξήντα (60) ημερών, η οποία αρχίζει από τότε που αυτοί έλαβαν αποδεδειγμένως πλήρη γνώση αυτής και β) λόγω της φύσης και της ιδιαιτερότητας της ενδοστρεφούς δίκης, τεκμήριο ότι ο προσφεύγων οργανισμός κοινωνικής ασφάλισης έλαβε πλήρη γνώση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης της Τ.Δ.Ε. συνάγεται από την ημερομηνία που φέρει το διαβιβαστικό έγγραφο αυτού, με το οποίο κοινοποιεί την προσβαλλόμενη με την προσφυγή πράξη σε εκείνον στον οποίο αφορά, ενώ επιτρέπεται η ανταπόδειξη εκ μέρους του βλαπτόμενου. Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των (νεότερων) νόμων 4052/2012 και 4144/2013, επανήλθαν σε ισχύ και οι ομοίως καταργηθείσες με την § 2 του άρθρου 18 Ν. 3900/2010 διατάξεις σχετικά με τη δυνατότητα άσκησης ενδοστρεφούς προσφυγής από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και από τους άλλους κοινωνικοασφαλιστικούς οργανισμούς, μεταξύ των οποίων και ο Ο.Α.Ε.Ε., οι οποίοι είχαν κατά νόμον το δικαίωμα άσκησης ενδοστρεφούς προσφυγής, ενώ στην αιτιολογική έκθεση του τελευταίου αυτού Ν. 4144/2013 αναφέρεται, ως προς το άρθρο 55, ότι με αυτό «δίνεται η δυνατότητα στον Διευθυντή του υποκαταστήματος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. να ασκεί προσφυγή κατά αποφάσεων της Τ.Δ.Ε. όχι μόνο για τις υποθέσεις το αντικείμενο των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 2.000 ευρώ αλλά και για υποθέσεις που δεν αποτιμώνται σε χρήμα αλλά έχουν οικονομικές συνέπειες στο Ίδρυμα». Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τα ως άνω, προκύπτει ότι υπό το καθεστώς του Ν. 4144/2013, που ίσχυε εν προκειμένω, δινόταν η δυνατότητα άσκησης ενδοστρεφούς προσφυγής στο Διευθυντή του αρμόδιου Υποκαταστήματος του ΕΦΚΑ. Στην υπό κρίση υπόθεση, η Διευθύντρια της Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών Αττικής- Αθηνών- Κεντρικού Τομέα συνέταξε την εισήγηση ενώπιον της ΤΔΕ και συμμετείχε ως μέλος στη συνεδρίαση της Επιτροπής αυτής, κατά την οποία λήφθηκε η επίδικη απόφαση. Στη συνέχεια, η ίδια εισηγήθηκε την άσκηση προσφυγής, και ο Υποδιοικητής “συμφώνησε”. Ενόψει αυτών, ο ισχυρισμός του εκκαλούντος φορέα ότι η προσφυγή του ασκήθηκε εμπροθέσμως, διότι ο Διοικητής του έλαβε γνώση της επίδικης απόφασης της ΤΔΕ στις 21.5.2018, κρίθηκε απορριπτέος, διότι η γνώση του περιεχομένου της απόφασης από τον εκκαλούντα Φορέα τεκμαίρεται από την ημερομηνία σύνταξης του διαβιβαστικού εγγράφου (στις 11.4.2018), ο δε ισχυρισμός του εκκαλούντος περί περιέλευσης της προσβαλλόμενης απόφασης λόγω φόρτου εργασίας στις 21.5.2018 στον Υποδιοικητή κρίθηκε ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος, δοθέντος ότι ο τελευταίος δεν ήταν ο μόνος αρμόδιος για την άσκησή της, αλλά απλά εξέφερε τη σύμφωνη γνώμη του, ως προς την απόφαση της Διευθύντριας του αρμόδιου Υποκαταστήματος να ασκηθεί προσφυγή. Συνεπώς, στην υπό κρίση υπόθεση, ο εκκαλών Φορέας δεν ανέτρεψε το τεκμήριο γνώσης της επίδικης απόφασης της ΤΔΕ στις 11.4.2018 (ημερομηνία σύνταξης του διαβιβαστικού προς την εφεσίβλητη) και ορθά έκρινε το Πρωτόδικο Δικαστήριο ότι η προσφυγή του ήδη εκκαλούντος Φορέα ασκήθηκε εκπροθέσμως. Κατόπιν τούτων, το Δικαστήριο απέρριψε την υπό κρίση έφεση.