Με το κρινόμενο δικόγραφο που χαρακτηρίζεται «προσφυγή», αλλά αποτελεί αίτηση ακύρωσης, ζητήθηκε η ακύρωση της με αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΟΥ/ΔΟΔ/ΤΕΠ/.../.../.../.../19.12.2014 απόφασης της Γενικής Γραμματέα Πολιτισμού και Αθλητισμού, με την οποία αποφασίστηκε η επιστροφή, από την αιτούσα, στο Δημόσιο ποσού 36.978,00 ευρώ, που της είχε καταβληθεί πλέον της οικονομικής επιβράβευσης που δικαιούνταν ως αθλήτρια της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τζούντο για εξαιρετικές αγωνιστικές διακρίσεις της κατά το έτος 2005. Η αίτηση εισήχθη προς νέα συζήτηση μετά την έκδοση της …/2023 προδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου τούτου. Από την αρχή της φανερής δράσης της Διοίκησης, η οποία συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 2 και 3, 66 παρ. 1, 93 παρ. 2 του Συντάγματος απορρέει ο κανόνας ότι δυσμενής ατομική διοικητική πράξη που κατά νόμο δεν δημοσιεύεται, δεν επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της έναντι εκείνου τον οποίο αφορά, παρά μόνον από την κοινοποίησή της προς αυτόν, ή τουλάχιστον από τη γνώση του, δίχως η κοινοποίηση να καθίσταται συστατικό στοιχείο της πράξης. Ο κανόνας αυτός έχει ως συνέπεια πράξη ανακλητική προηγουμένης ευμενούς, από την οποία είχαν απορρεύσει δικαιώματα σε καλόπιστο διοικούμενο, να μην επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της έναντι τούτου αν δεν του κοινοποιηθεί ή, τουλάχιστον, αν δεν περιέλθει αποδεδειγμένα σε γνώση του. Περαιτέρω, η αρχή της ασφάλειας δικαίου, η οποία απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου και ιδίως από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 και 25 παρ. 1 εδ. α΄ του Συντάγματος, ειδικότερη εκδήλωση της οποίας αποτελεί η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου πρέπει να τηρείται με ιδιαίτερη αυστηρότητα, όταν πρόκειται για περιπτώσεις που μπορούν να έχουν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στους ενδιαφερόμενους. Από τα ανωτέρω παρέπεται ότι όπως γίνεται δεκτό ότι οι ανωτέρω γενικές αρχές δεν επιτρέπουν στην Διοίκηση να ανακαλεί ευμενείς πράξεις της από τις οποίες γεννήθηκαν δικαιώματα σε καλόπιστους διοικούμενους μετά την πάροδο ευλόγου χρόνου, ώστε να μην αιφνιδιάζεται εκείνος που στηρίχθηκε σε δεδομένη συμπεριφορά της, έτσι πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι ίδιες γενικές αρχές για τους ίδιους λόγους δεν επιτρέπουν στην Διοίκηση ούτε να αιφνιδιάζει τον διοικούμενο, κοινοποιώντας ή γνωστοποιώντας του και θέτοντας, έτσι, σε ισχύ, την ανακλητική της πράξη που έχει σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις για τον διοικούμενο και την οποία είχε μεν εκδώσει μέσα σε εύλογο χρόνο, χωρίς, όμως, και να πληροφορήσει τον ενδιαφερόμενο ώστε αυτή να αρχίσει έγκαιρα να παράγει ως προς αυτόν τα έννομα αποτελέσματά της. Από το με ημερομηνία 7.12.2007 προσκομισθέν έγγραφο της Διοίκησης δεν προκύπτει ότι η αιτούσα είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη και σε κάθε περίπτωση για το ακριβές περιεχόμενο της τροποποιητικής 25296/1.6.2007 ΚΥΑ, και συγκεκριμένα για το ακριβές ποσό που έπρεπε να επιστρέψει, αφού δεν προσκομίστηκε αποδεικτικό επίδοσης της εν λόγω πράξης στην αιτούσα. Επομένως η έκδοση (και κοινοποίηση στην αιτούσα) της με αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΟΥ/ΔΟΔ/ΤΕΠ/.../.../.../.../19.12.2014 απόφασης της Γενικής Γραμματέα Πολιτισμού και Αθλητισμού, με την οποία αποφασίστηκε η επιστροφή, από την αιτούσα, στο Δημόσιο ποσού 36.978,00 ευρώ και με την οποία, κατ’ ουσία υλοποιήθηκε και τέθηκε σε ισχύ η 25296/1.6.2007 ΚΥΑ (με την οποία είχε περιοριστεί η οικονομική της επιβράβευση από το ποσό των 45.782,00 ευρώ που είχε λάβει κατά το έτος 2006 με βάση την με αριθ. πρωτ. 42978/27.9.2006 ΚΥΑ στο ποσό των 8.804,00 ευρώ) μετά την πάροδο 7 και πλέον ετών από την έκδοση της προαναφερόμενης τροποποιητικής ΚΥΑ, αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της φανεράς δράσης της Διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικούμενου. (Μειοψ.).