Το Συμβούλιο Εφετών δέχτηκε την απόλυτη ακυρότητα της εξέτασης της ανήλικης φερόμενης ως παθούσας όπως προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο με την έφεσή του, αλλά έκρινε ότι η παραπομπή του ενώπιον του ΜΟΔ Θεσ/κης είχε θεμελιωθεί και σε άλλα αποδεικτικά στοιχεία και, συνακόλουθα, επικύρωσε το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών  για την πράξη της κατάχρησης ανηλίκου άνω των 14 ετών από πρόσωπο που παραδίδει μαθήματα στον ανήλικο κατ’ εξακολούθηση (άρθρ. 336, 342 ΠΚ). Ειδικότερα:

- Το Συμβούλιο απέρριψε την ένσταση του κατηγορουμένου περί παραβίασης των υπερασπιστικών του δικαιωμάτων, λόγω της μη λήψης υπόψη του υπομνήματος που κατέθεσε την επόμενη ημέρα έκδοσης του βουλεύματος, έστω και αν αυτό δεν είχε ακόμη δημοσιευθεί. Επεσήμανε ότι, το βούλευμα θεωρείται ότι έχει εκδοθεί την ημέρα της συνεδρίασης, οπότε λαμβάνεται η απόφαση και βεβαιώνεται σε πρόχειρο χειρόγραφο σημείωμα επάνω στην πρόταση του Εισαγγελέα, που χρονολογείται και υπογράφεται από τους Δικαστές που μετείχαν στη διάσκεψη, δηλαδή κατά την ημερομηνία που αναφέρεται ότι κρίθηκε και αποφασίστηκε. [Πρβλ ΑΠ 1060/1998]. Εξάλλου, μετά την τροποποίηση του άρθρ. 306 ΚΠΔ με τον Ν. 2298/1995, το βούλευμα είναι εκτελεστό και πριν από την καθαρογραφή του ως προς τις διατάξεις που απαιτούν άμεση εκτέλεση και, συνακόλουθα, δεν είναι δυνατή η πραγματοποίηση νέας συνεδρίασης και η ανάκληση ή μεταρρύθμιση της απόφασης.

Επίσης, κρίθηκε ότι η δικογραφία ορθώς διαβιβάστηκε στο Συμβούλιο κατ’ άρθρ. 138 παρ. 3 ΚΠΔ μετά την παρέλευση 24 ωρών από την κατάρτιση της εισαγγελικής πρότασης (και όχι δέκα ημερών που προβλέπεται στην παρ. 1 του ίδιου άρθρου), καθώς αφορούσε παρεμπίπτον ζήτημα και συγκεκριμένα το αίτημα του κατηγορουμένου περί επανάληψης της εξέτασης της ανήλικης.

- Ακόμη απέρριψε τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου ότι είχε εμφιλοχωρήσει παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης, διότι δεν έγιναν δεκτά τα αιτήματά του περί διενέργειας ανακριτικών πράξεων (ιατρικής πραγματογνωμοσύνης ως προς τη σεξουαλική ικανότητα του κατηγορουμένου, άρσης απορρήτου συνομιλιών, εξέταση μαρτύρων), τα οποία είχαν προβληθεί αόριστα, ενώ δεν διευκρινιζόταν η σχέση τους με την διαλεύκανση της υπόθεσης. Εξάλλου, τυχόν απόδειξη της αδυναμίας διενέργειας γενετήσιας πράξης για ιατρικούς λόγους του κατηγορουμένου, δεν αναιρεί την ύπαρξη επιθυμίας προς τούτο.

- Ωστόσο, το Συμβούλιο – παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση - έκανε δεκτή την ένσταση του κατηγορουμένου σχετικά με την διαδικασία εξέτασης της ανήλικης παθούσας και έκρινε ότι, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρ. 227 ΚΠΔ, η καταχώριση της εξέτασης του ανήλικου θύματος σε ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό υλικό είναι υποχρεωτική. Τυχόν δε παράλειψη της καταγραφής, προσβάλει τα υπερασπιστικά δικαιώματα του κατηγορουμένου και δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα, κατ’ άρθρ. 171 ΚΠΔ σε συνδυασμό με το άρθρ. 6 παρ. 3 περ. δ’ της ΕΣΔΑ. Επεσήμανε μάλιστα ότι, παρίσταται αδήριτη ανάγκη να τηρούνται όλες οι σχετικές διατάξεις, αφού με αυτόν τον τρόπο παρέχονται ορισμένες έστω εγγυήσεις ως αντιστάθμισμα στην αδυναμία του κατηγορουμένου να εξετάσει κατ’ αντιπαράσταση τον ανήλικο φερόμενο ως θύμα.

Κατόπιν αυτών, το Συμβούλιο Εφετών κήρυξε άκυρη την εξέταση της ανήλικης και παρατήρησε ότι δεν είναι δυνατή η επανάληψή της με τη διαδικασία του άρθρ. 227 ΚΠΔ, αφού αυτή έχει πλέον ενηλικιωθεί. Ωστόσο, έκρινε ότι η ακυρότητα της κατάθεσης της φερόμενης ως παθούσας, δεν συμπαρασύρει τις λοιπές ανακριτικές πράξεις και αποδείξεις, στις οποίες το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών είχε θεμελιώσει την κρίση του, όπως μαρτυρικές καταθέσεις τρίτων προσώπων και, συνακόλουθα, επικύρωσε το παραπεμπτικό βούλευμα.

Τέλος, απέρριψε το αίτημα άρσης του περιοριστικού όρου εμφάνισης του κατηγορουμένου ενώπιον του ΑΤ του τόπου κατοικίας, διότι οι ιατρικοί λόγοι που επικαλέστηκε ο κατηγορούμενος (ήτοι ότι επρόκειτο να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς), είναι μέλλουσα και πιθανολογούμενη από τον ίδιο.