Υφ’ όρον απόλυση. Εφαρμόζονται οι διατάξεις του προϊσχύσαντος ΠΚ για πράξεις που τελέστηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νέου ΠΚ (2019). Για καταδικασθέντα σε πολλαπλές ποινές ισόβιας κάθειρξης απαιτείται χρόνος πραγματικής έκτισης 19 ετών. Κατά τον προϊσχύσαντα ΠΚ η απόλυση υπό όρο χορηγείται οπωσδήποτε, εκτός αν κριθεί με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του καταδίκου, κατά την έκτιση της ποινής του, καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησής του, για να αποτραπεί η τέλεση από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων. Μοναδική ουσιαστική προϋπόθεση για τη χορήγηση της απόλυσης υπό όρους είναι η καλή διαγωγή του κρατουμένου κατά τη διάρκεια εκτίσεως της ποινής του. Αντίθετα, δεν λαμβάνονται υπόψη στοιχεία που ανάγονται στον προ της καταδίκης του χρόνο και δη στην πράξη για την οποία καταδικάστηκε, στην προηγούμενη ζωή του και στις προγενέστερες ατομικές και κοινωνικές του περιστάσεις, αφού τα στοιχεία αυτά αξιολογήθηκαν για την επιμέτρηση της ποινής του. Εσφαλμένα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών δεν αξιολόγησε ως υποδειγματική θετική στάση ζωής του κρατουμένου την αφοσίωσή του στην επιστήμη, απαίτησε να έχει υπάρξει ομολογία εκ μέρους του προκειμένου να δεχθεί ότι πράγματι υπάρχει ηθική βελτίωση, δεν αξιολόγησε ούτε ως θετική ένδειξη την ορθή τήρηση των όρων των τακτικών αδειών που έλαβε, ενώ, τέλος, δεν αξιολόγησε τη διαγωγή του κρατουμένου κατά το χρόνο της κράτησής του συνολικά με βάσει το σύνολο των εξωτερικά διαγνώσιμων πραγματικών περιστατικών της εν γένει συμπεριφοράς του. Γίνεται δεκτή η αίτηση του κρατουμένου. Αντίθετη εισαγγελική πρόταση.