Διερεύνηση καταγγελίας από ασφαλισμένο κατά ασφαλιστικής εταιρίας, η οποία αρνήθηκε να καλύψει τα έξοδα νοσηλείας του σε νοσοκομείο, όπου υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις και επεμβάσεις· η εταιρία επικαλέστηκε ότι η νοσηλεία δεν ήταν ιατρικά αναγκαία, χωρίς όμως να παραπέμπει σε συγκεκριμένο όρο εξαίρεσης του συμβολαίου, να διαθέτει αντίθετη ιατρική γνωμάτευση ελεγκτή ιατρού, ή να λάβει υπόψη την προσκομισθείσα γνωμάτευση του θεράποντος γαστρεντερολόγου που τεκμηρίωνε την αναγκαιότητα της νοσηλείας· ο ασφαλισμένος ενημερώθηκε για την μη κάλυψη τέσσερις μήνες μετά τη νοσηλεία, και μάλιστα από το λογιστήριο του νοσοκομείου και όχι από την ίδια την ασφαλιστική εταιρία. Ο Συνήγορος του Καταναλωτή έκρινε ότι η αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη άρνηση της εταιρίας παραβίαζε την αρχή της καλής πίστης και τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, προκαλώντας υπαίτια περιουσιακή ζημία στον ασφαλισμένο· για τους λόγους αυτούς, ο Συνήγορος του Καταναλωτή απηύθυνε σύσταση στην ασφαλιστική εταιρία να καταβάλει την οφειλόμενη αποζημίωση και την κάλεσε να απαντήσει εγγράφως εντός 10 ημερών εάν αποδέχεται τη σύσταση, προειδοποιώντας ότι σε περίπτωση μη αποδοχής, δύναται να προχωρήσει σε περεταίρω νομικές ενέργειες.