Η Ολομέλεια του ΣτΕ γνωμοδότησε ότι η επαρκής χρηματοδότηση από το Κράτος των δαπανών υπηρεσιακής μετακίνησης στο εξωτερικό των δικαστικών λειτουργών και δικαστικών υπαλλήλων του Συμβουλίου της Επικρατείας συνάπτεται ευθέως όχι μόνο με την απονομή του δικαιοδοτικού έργου, αλλά και με τη συμμετοχή του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου και, κατ’ επέκταση, της Χώρας στη διεθνή δημοκρατική κοινότητα. Ως εκ τούτου, το Κράτος οφείλει να λαμβάνει ιδιαίτερη μέριμνα ώστε το ποσό της χρηματοδότησης να ανέρχεται σε τέτοιο ύψος ώστε να αντικρίζει τις πραγματικές δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται οι δικαστικοί λειτουργοί και οι δικαστικοί υπάλληλοι λόγω των αυξημένου κόστους μετακινήσεών τους στο εξωτερικό για υψηλού επιπέδου εκπροσώπηση της ελληνικής διοικητικής δικαιοσύνης και της Χώρας. Κατά συνέπεια, κατά την αληθή έννοια της εξουσιοδοτικής διάταξης της § 2 του άρθρου 108 του Ν. 4270/2014, η οποία είναι ερμηνευτέα σύμφωνα με τα άρθρα 26 § 3, 87, 88 και 89 του Συντάγματος, το άρθρο 6 § 1 της ΕΣΔΑ και το άρθρο 47 εδάφιο β΄ του ΧΘΔΕΕ (με τα οποία κατοχυρώνεται η δικαστική ανεξαρτησία τόσο σε συνταγματικό όσο και σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο και επιβάλλουν, μεταξύ των άλλων, τη διασφάλιση επαρκών υλικών πόρων προς εκπλήρωση των σκοπών της δικαιοσύνης), η ποσοτική αποτίμηση των πραγματικών δαπανών μετάβασης στο εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους δεν αποτελεί ειδικότερο ζήτημα, ούτε ζήτημα λεπτομερειακού ή τεχνικού χαρακτήρα, ώστε να μπορεί να ρυθμιστεί με την έκδοση υπουργικής απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 43 § 2 εδάφιο β΄ του Συντάγματος, αλλά συνιστά ζήτημα ουσιώδες για την εκτέλεση της υψηλής αποστολής του Συμβουλίου της Επικρατείας στο πεδίο των διεθνών σχέσεων για το κράτος δικαίου επ’ ωφελεία της δημοκρατίας και της Ελλάδος, η ρύθμιση του οποίου επιτρέπεται να γίνει είτε με νόμο είτε, κατ’ εξουσιοδότησή του, με προεδρικό διάταγμα. Κατ’ ακολουθίαν, η ανωτέρω εξουσιοδοτική διάταξη επιβάλλει όπως το προεδρικό διάταγμα, με το οποίο προβλέπεται η διεύρυνση του είδους των δαπανών που πληρώνονται από την πάγια προκαταβολή του Συμβουλίου της Επικρατείας για την εξυπηρέτηση του σκοπού των υπηρεσιακών μετακινήσεων στο εξωτερικό των δικαστικών λειτουργών και δικαστικών υπαλλήλων, συμπεριλαμβάνει ρύθμιση με την οποία προσδιορίζεται το προσήκον ποσό για την αντιμετώπιση των δαπανών αυτών, κατόπιν αξιολόγησης από τους συναρμόδιους Υπουργούς Δικαιοσύνης και Οικονομικών των δεδομένων που προκύπτουν από τις διεθνείς υποχρεώσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως αυτά αναλύονται διεξοδικά στις ετήσιες εκθέσεις πεπραγμένων του Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια, εφόσον στο υπό επεξεργασία σχέδιο παραλείπεται τέτοια κανονιστική ρύθμιση δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοσή του, άρα, το σχέδιο δεν προτείνεται νομίμως εφόσον κείται εκτός της εξουσιοδοτικής διάταξης. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, η Διοίκηση οφείλει να επανυποβάλει το σχέδιο προς επεξεργασία εντός τριμήνου από την έκδοση του ΠΕ 58/2026, αναμορφώνοντάς το σύμφωνα με τις διατυπωθείσες παρατηρήσεις, λαμβανομένου υπόψη ότι επιβάλλεται η ομαλή και απρόσκοπτη συνέχιση της εκπροσώπησης της Χώρας σε θεσμοθετημένα διεθνή και ευρωπαϊκά δίκτυα.