Το Συμβούλιο της Επικρατείας (Β΄ Τμ., επταμ.) με την υπ’ αριθμ. 1366/2017 απόφασή του έκρινε ότι στην περίπτωση που δεν καταλογίζεται λαθρεμπορική παράβαση στο νόμιμο εκπρόσωπο ανώνυμης εταιρείας, δεν επιτρέπεται να κηρυχθεί η εταιρεία αστικώς συνυπεύθυνη για την καταβολή των σχετικών με την παράβαση πολλαπλών τελών και διαφυγόντων φόρων, εφόσον κανένας από τους δράστες της παράβασης (κύριους υπεύθυνους για την πληρωμή των αντίστοιχων ποσών) δεν συνδέεται μαζί της με έννομη σχέση, από την οποία να προκύπτει ότι ενήργησε υπό την ιδιότητα του εντολοδόχου, διαχειριστή ή αντιπροσώπου της.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση «κατά τις διατάξεις των άρθρων 97 (παρ. 5), 99 (παρ. 2) και 108 του Τελωνειακού Κώδικα, για την κήρυξη ως αστικώς συνυπευθύνου του κυρίου ή παραλήπτη των εμπορευμάτων, αρκεί, κατ’ αρχήν, ο καταλογισμός του διοικητικού αδικήματος της λαθρεμπορίας σε (ένα τουλάχιστον) πρόσωπο, που έδρασε υπό την ιδιότητα του εντολοδόχου, διαχειριστή ή αντιπροσώπου του κυρίου ή παραλήπτη, χωρίς να προσαπαιτείται δόλος ή γνώση του κυρίου ή παραλήπτη, ο οποίος, όμως, δεν κηρύσσεται αστικώς συνυπεύθυνος, εάν αποδειχθεί ότι δεν μπορούσε να έχει καν γνώση περί της πιθανότητας τέλεσης της τελωνειακής παράβασης (πρβλ. ΣτΕ 909/2015). Ειδικότερα, ενόψει και των κρίσεων του ΔΕΕ στην υπόθεση C-81/15 Καπνοβιομηχανία Καρέλια, οι εν λόγω διατάξεις του Τελωνειακού Κώδικα, ερμηνευόμενες σύμφωνα με την οδηγία 92/12 και τις θεμελιώδεις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση λαθρεμπορίας οινοπνεύματος, η κήρυξη του παραλήπτη του εμπορεύματος ως αλληλεγγύως υπεύθυνου για την πληρωμή των πολλαπλών τελών και των διαφυγόντων φόρων, που καταλογίζονται στους τελέσαντες τη λαθρεμπορία, προϋποθέτει ότι κάποιος από τους υπαίτιους της παράβασης ενήργησε ως εντολοδόχος, διαχειριστής ή αντιπρόσωπος του παραλήπτη (πρβλ. ΣτΕ 2330/2016)».

Στην απόφαση επισημαίνεται ότι  σε περίπτωση «στην οποία δεν καταλογίζεται λαθρεμπορική παράβαση στο νόμιμο εκπρόσωπο ανώνυμης εταιρείας (ελλείψει δόλιας συμμετοχής του στην παράβαση), δεν επιτρέπεται να κηρυχθεί η εν λόγω εταιρεία  αστικώς συνυπεύθυνη για την καταβολή των σχετικών με την παράβαση πολλαπλών τελών και διαφυγόντων φόρων, εφόσον κανένας από τους δράστες της παράβασης (κύριους υπεύθυνους για την πληρωμή των αντίστοιχων ποσών) δεν συνδεόταν μαζί της με έννομη σχέση, από την οποία να προκύπτει ότι ενήργησε υπό την ιδιότητα του εντολοδόχου, διαχειριστή ή αντιπροσώπου της, χωρίς να προσαπαιτείται ούτε παρεμπίπτουσα κρίση ως παράνομης ή ακύρωση της πράξης καταλογισμού της παράβασης και πολλαπλών τελών στους δράστες αυτούς ούτε κρίση ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να έχει καν γνώση της πιθανότητας τέλεσης της παράβασης (πρβλ. ΣτΕ 1157/2004)».

Πηγή: http://www.humanrightscaselaw.gr