Με την κρινόμενη αίτηση ζητήθηκε η αναστολή εκτελέσεως και η ακύρωση της 817/2025 απόφασης της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ.), με την οποία έγινε δεκτή προδικαστική προσφυγή του οικονομικού φορέα με την επωνυμία «… Α.Ε.» κατά της 81/2025 απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμου Περάματος (αναθέτουσα αρχή). Η απόφαση αυτή της αναθέτουσας αρχής ακυρώθηκε από την Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ. κατά τα μέρη της με τα οποία (α) απορρίφθηκε η προσφορά του φορέα … Α.Ε. και (β) η αιτούσα ένωση εταιρειών ανακηρύχθηκε προσωρινή ανάδοχος ανοικτού διαγωνισμού, τον οποίο προκήρυξε η αναθέτουσα αρχή με την …/11.12.2024 διακήρυξη (διαγωνισμός). Αντικείμενο του διαγωνισμού είναι η επιλογή αναδόχου για την ανάθεση σύμβασης κατασκευής έργου με τίτλο «…». Η εκτιμώμενη αξία της υπό ανάθεση σύμβασης είναι 1.451.612,90 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Το κρινόμενο ένδικο βοήθημα που ασκήθηκε ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς, εισήχθη, κατόπιν της από 16.6.2025 αιτήσεως της αιτούσας ένωσης εταιρειών, στο Συμβούλιο της Επικρατείας με την 14/2025 πράξη της Επιτροπής του άρθρου 1 του ν. 3900/2010, προκειμένου να επιλυθούν τα γενικότερου ενδιαφέροντος ζητήματα που αναφέρονται στην εν λόγω πράξη. Η αιτούσα ένωση αμφισβήτησε τη νομιμότητα της απόφασης της Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ. όσον αφορά την παραδοχή ότι ο φορέας … Α.Ε. είχε έννομο συμφέρον να προβάλει με την προδικαστική προσφυγή λόγους κατά της συμμετοχής της αιτούσας στον διαγωνισμό. Το πρώτο ζήτημα αφορούσε αν η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το έννομο συμφέρον αποκλεισθέντος προσφέροντος να προβάλλει λόγους κατά των ανταγωνιστών του εφαρμόζεται και σε συμβάσεις με προϋπολογιζόμενη αξία κάτω από τα όρια της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ, όταν η διαδικασία διέπεται πάντως από τον Ν. 4412/2016. Το ΣτΕ έκρινε ότι, στην προκειμένη περίπτωση, κατά την οποία ο φορέας … Α.Ε. επέτυχε την ακύρωση του αποκλεισμού του από την Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ., δεν ασκεί επιρροή αν σε διαφορές, όπως η επίδικη, η οποία αφορά διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης με εκτιμώμενη αξία κάτω του ποσοτικού ορίου εφαρμογής της οδηγίας 2014/24 και της οδηγίας 89/665, θα είχε εφαρμογή η προγενέστερη νομολογία του παρόντος Δικαστηρίου ή η διαμορφωθείσα στην συνέχεια νομολογία του ΔΕΕ (με την απόφαση Archus και Gama και εφεξής) και του παρόντος Δικαστηρίου. Συνεπώς, κρίθηκε ότι η εξέταση του ζητήματος αυτού παρείλκε ως αλυσιτελής για την επίλυση της ένδικης διαφοράς. Τα υπόλοιπα ζητήματα που τέθηκαν αφορούσαν το αν, σε περίπτωση που ο αποκλεισμός προσφέροντος ακυρώνεται αλλά η υπόθεση αναπέμπεται στην αναθέτουσα αρχή χωρίς να υπάρχει οριστική κρίση ότι η προσφορά του δεν είναι αποκλειστέα, μπορεί ο προσφέρων να προβάλλει λόγους κατά των ανταγωνιστών του. Το Δικαστήριο έκρινε ότι: (α) Για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος προσφεύγοντος οικονομικού φορέα να προσβάλει την αποδοχή της προσφοράς άλλου διαγωνιζομένου δεν αποτελεί προϋπόθεση η προσφορά του προσφεύγοντος να έχει κριθεί οριστικώς μη αποκλειστέα για οποιονδήποτε λόγο. (β) Εφ’ όσον κατά τον χρόνο εξέτασης του εννόμου συμφέροντος ο προσφεύγων φορέας δεν τελεί σε κατάσταση οριστικού αποκλεισμού από την αναθέτουσα αρχή ή, κατά μείζονα λόγο, έχει επιτύχει την ανατροπή του αποκλεισμού του, αδιαφόρως αν υφίσταται οριστική κρίση της αναθέτουσας αρχής περί μη αποκλεισμού της προσφοράς του, η Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ. (ή το αρμόδιο δικαστήριο) οφείλει να εξετάσει τις αιτιάσεις που προβάλλει κατά της συμμετοχής ανταγωνιστή του στη διαδικασία ανάθεσης. Κατόπιν τούτων, το ΣτΕ επέλυσε τα τεθέντα ζητήματα και παρέπεμψε την υπόθεση στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιώς.