Με την κρινόμενη αίτηση, ζητήθηκε η ακύρωση: α) της …/26.9.2023 διαταγής του Προϊσταμένου Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας (ΑΕΑ) περί παύσεως μέτρων αστυνομικής προστασίας της αιτούσας και β) της …/ 26.9.2023 διαταγής της Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας Αλλοδαπών Αξιωματούχων και Ευπαθών Στόχων του ΑΕΑ περί διαβιβάσεως της υπό στοιχείο α΄ προσβαλλόμενης πράξης προς την υπαγόμενη στην ίδια Γενική Διεύθυνση Υπηρεσία Προστασίας Αλλοδαπών Αξιωματούχων και Ευπαθών Στόχων. Εν προκειμένω, η κατά τα άρθρα 70 και 156 Π.Δ. 141/1991 αρμοδιότητα του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας για την έκδοση αποφάσεων σχετικών με την λήψη μέτρων φρούρησης ευπαθών στόχων και συνοδείας προσώπων μεταβιβάσθηκε στον Προϊστάμενο Επιτελείου του ΑΕΑ, ασκείται δε από αυτόν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της υπαγόμενης διοικητικά στο ΑΕΑ Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας Επισήμων και Ευπαθών Στόχων, η οποία εποπτεύεται και ελέγχεται από τον Υπαρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, η ασκηθείσα από την αιτούσα «ένσταση» (από 3.10.2023) κατά της πρώτης προσβαλλόμενης πράξης του Προϊσταμένου Επιτελείου του ΑΕΑ αποτελεί απλή ιεραρχική προσφυγή, η οποία εξετάσθηκε αρμοδίως από τον Υπαρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας. Περαιτέρω, η από 9.10.2023 (…) απόφαση του Υπαρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της αιτούσας, εκδόθηκε κατόπιν νέας ουσιαστικής έρευνας κρίσιμων κατ’ αρχήν για την έκβαση της υπόθεσης δεδομένων, τα οποία ετέθησαν υπ’ όψη των αρμοδίων αρχών με την προσφυγή της αιτούσας, χωρίς να προκύπτει ότι είχαν αξιολογηθεί κατά το στάδιο έκδοσης της αρχικής απόφασης (πρώτης προσβαλλομένης). Η έρευνα δε αυτή είναι νέα, παρ’ ότι η αιτούσα προέβαλε ίδιους κατά περιεχόμενο ισχυρισμούς με εκείνους που είχε προβάλει και κατά την προηγηθείσα επανεξέταση των σχετικών μέτρων προστασίας, γεγονός που είχε ως συνέπεια η Επιτροπή να καταλήξει στην ουσιαστική εκτίμηση (διαφορετική από την προηγούμενη εκτίμηση της Διοίκησης που είχε οδηγήσει στην παράταση των μέτρων προστασίας) ότι δεν προέκυψαν «νεότερα» στοιχεία ικανά να στοιχειοθετήσουν απειλή σε βάρος της αιτούσας. Συνεπώς, η πρώτη προσβαλλομένη απώλεσε την εκτελεστότητά της, ενσωματωθείσα στην ανωτέρω απόφαση του Υπαρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας που έχει εκτελεστό χαρακτήρα. Ως συμπροσβαλλόμενη δε και μόνη παραδεκτώς προσβαλλόμενη θεωρήθηκε η επί της ιεραρχικής προσφυγής εκδοθείσα απόφαση (…/9.10.2023) του Υπαρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. (Μειοψ.). Στη συνέχεια, το Δικαστήριο έκρινε πλημμελή την αιτιολογία της μη συνέχισης των μέτρων αστυνομικής προστασίας της αιτούσας, λαμβάνοντας υπόψη ότι από την προηγούμενη απόφαση για συνέχιση των μέτρων είχε παρέλθει μικρό χρονικό διάστημα, η δε απόφαση για την παύση στηρίχθηκε στην έλλειψη ικανών πληροφοριών για ενεργό απειλή σε βάρος της αιτούσας, χωρίς ωστόσο η απειλή αυτή να αποκλείεται εκ των προτέρων και χωρίς ειδικότερη εκτίμηση των περιστάσεων που μεσολάβησαν από την προηγούμενη απόφαση σε σχέση με την εξάλειψη των κινδύνων που προ ολίγων μηνών είχε θεωρηθεί ότι επέβαλλαν την συνέχιση των μέτρων προστασίας.