Με την κρινόμενη έφεση επιδιώκεται η εξαφάνιση της 251/2024 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας απερρίφθη αίτηση της εκκαλούσας για την ακύρωση της …/…/1.2.2023 απόφασης της Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Ιθαγένειας της Γενικής Γραμματείας Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών. Με την εν λόγω αίτηση δεν έγινε δεκτή η από 28.6.2016 αίτηση της εκκαλούσας για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας με πολιτογράφηση, καθώς δεν πληρούσε την προϋπόθεση δ΄ της παρ. 1 του άρθρου 5Α του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας (μη πλήρωση απαιτούμενου ελάχιστου ύψους επαρκούς εισοδήματος). Αναλυτικά, ως προς τις τυπικές προϋποθέσεις πολιτογράφησης ο Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας προβλέπει ότι για τη διαπίστωση της ομαλής ένταξης του αιτούντος στην Ελληνική κοινωνία συνεκτιμώνται, μεταξύ άλλων, κυρίως στοιχεία όπως η εξοικείωση με την Ελληνική ιστορία και τον Ελληνικό πολιτισμό, η επαγγελματική και εν γένει οικονομική δραστηριότητά του, τυχόν δημόσιες ή κοινωφελείς δραστηριότητές του, ενδεχόμενη φοίτησή του σε ελληνικούς εκπαιδευτικούς φορείς, η συμμετοχή του σε κοινωνικές οργανώσεις ή συλλογικούς φορείς μέλη των οποίων είναι Έλληνες πολίτες, τυχόν συγγενικός του δεσμός και εξ αγχιστείας με Έλληνα πολίτη, η εκ μέρους του σταθερή εκπλήρωση των φορολογικών του υποχρεώσεων, καθώς και των υποχρεώσεών του προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, η κατά κυριότητα κτήση ακινήτου για κατοικία και η εν γένει περιουσιακή του κατάσταση. Περαιτέρω, εκτιμάται ιδιαίτερα η επαρκής εξοικείωση του αιτούντος με τους θεσμούς του πολιτεύματος της Ελληνικής Δημοκρατίας και την πολιτική ζωή της Χώρας, ενώ συνυπολογίζεται η συμμετοχή σε συλλογικούς φορείς, πολιτικές ενώσεις ή σωματεία όπου συμμετέχουν και Έλληνες πολίτες. Περαιτέρω, συνάγεται από τη συνταγματική αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης ότι ο κοινός νομοθέτης δύναται να εισάγει ρυθμίσεις διαφορετικές από αυτές που ίσχυαν στο παρελθόν και προς τις οποίες είχαν προσαρμοσθεί ή αποβλέψει οι διοικούμενοι, έστω και αν θίγονται υφιστάμενα δικαιώματα ή συμφέροντα αυτών, αρκεί η επιχειρούμενη ρύθμιση να χωρεί κατά τρόπο γενικό, απρόσωπο και αντικειμενικό. Ο καθορισμός των ειδικών όρων και της διαδικασίας απονομής της ιθαγένειας με πολιτογράφηση ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη, ο οποίος διαθέτει ευρύτατα περιθώρια πολιτικών εκτιμήσεων κατά τον καθορισμό των προϋποθέσεων, των κριτηρίων και της διαδικασίας που θεωρεί πλέον πρόσφορα για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς την εκάστοτε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Κατά πάγια νομολογία, ο εκκαλών βαρύνεται δικονομικώς με την υποχρέωση τεκμηρίωσης, με ειδικούς και συγκεκριμένους ισχυρισμούς που περιέχονται στο εισαγωγικό δικόγραφο, ότι με καθέναν από τους προβαλλόμενους λόγους τίθεται συγκεκριμένο νομικό ζήτημα, ήτοι ζήτημα ερμηνείας διάταξης νόμου ή γενικής αρχής του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, το οποίο είναι κρίσιμο για την επίλυση της διαφοράς που άγεται ενώπιον του Δικαστηρίου και επί του οποίου είτε δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, είτε οι σχετικές κρίσεις της εκκαλούμενης απόφασης έρχονται σε αντίθεση με μη ανατραπείσα νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή άλλου ανωτάτου δικαστηρίου ή, ελλείψει αυτών, προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου. Ως προς τον ισχυρισμό της εκκαλούσας ότι, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 5Α του ΚΕΙθ, η αίτηση πολιτογράφησης δεν μπορεί να απορριφθεί μοναδικώς διότι ο ενδιαφερόμενος αλλοδαπός δεν αποδεικνύει ορισμένο ελάχιστο επαρκές εισόδημα, αλλά πρέπει να συνεκτιμώνται, προς διακρίβωση της ένταξής του ή μη στην οικονομική ζωή της χώρας, όλα τα προβλεπόμενα ειδικότερα κριτήρια, κρίνεται από το Δικαστήριο βάσιμος, καθώς η κρίση του διοικητικού εφετείου ότι με την 29845/16.4.2021 υπουργική απόφαση νομίμως και εντός των ορίων της ως άνω νομοθετικής εξουσιοδότησης καθορίστηκε ως αναγκαίο τεκμήριο οικονομικής ένταξης συγκεκριμένο ελάχιστο επαρκές εισόδημα, η μη απόδειξη του οποίου επιφέρει σε κάθε περίπτωση την απόρριψη της αίτησης για πολιτογράφηση, ανεξαρτήτως της ύπαρξης των λοιπών θεσπιζόμενων με την υπουργική αυτή απόφαση στοιχείων (τεκμηρίων) για την εξειδίκευση των κριτηρίων που προβλέπει η περ. δ της παρ. 1 του άρθρου 5Α του ΚΕΙθ, δεν είναι ορθή. Τελικώς το Δικαστήριο έκανε δεκτή την έφεση, εξαφάνισε την υπ’ αριθμ. 251/2024 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, έκανε δεκτή την αίτηση ακύρωσης, ακύρωσε την …/…/1.2.2023 απόφαση της Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Ιθαγένειας της Γενικής Γραμματείας Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών και ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση για την κατά το αιτιολογικό ενέργεια.