Με την κρινόμενη «αίτηση-προσφυγή» ζητήθηκε η ακύρωση α) της …/1η συν./27.1.2022 απόφασης του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥ.Σ.Ε.Α.), κατά το μέρος αυτής με το οποίο ο ασκών αυτό κρίθηκε ως ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του στον βαθμό του Αντιστρατήγου - Υπαρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος (Π.Σ.), λόγω επιλογής του νεότερού του, … … στη θέση του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, β) του από 27.1.2022 προεδρικού διατάγματος, κατά το μέρος που με αυτό ο ίδιος τέθηκε, λόγω της ανωτέρω απόφασης του ΚΥ.Σ.Ε.Α., σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία. Η ένδικη διαφορά έχει ως αντικείμενο την κρίση του αιτούντος, Αντιστράτηγου του Πυροσβεστικού Σώματος, από το ΚΥ.Σ.Ε.Α., ως ευδοκίμως τερματίσαντος τη σταδιοδρομία του, η οποία έχει ως συνέπεια την αποστρατεία του, λόγω της επιλογής νεότερού του, ως Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος. Συνεπώς, το κρινόμενο ένδικο βοήθημα έχει χαρακτήρα αίτησης ακυρώσεως και όχι προσφυγής, δεδομένου ότι ο αιτών, ο οποίος, ως αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, φέρει την ιδιότητα του μονίμου δημοσίου υπαλλήλου, δεν κρίθηκε ως ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του από υπηρεσιακό συμβούλιο, κατόπιν εκτίμησης των ουσιαστικών προσόντων του, αλλά στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος από το ΚΥ.Σ.Ε.Α. Περαιτέρω, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι το προσβαλλόμενο μέρος της ως άνω πράξης του ΚΥ.Σ.Ε.Α. που αφορά την αποστρατεία του αιτούντος, συνδέεται άρρηκτα με την πλήρωση της θέσης του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, έγινε δεκτό ότι η υπόθεση υπάγεται στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με τη διάταξη της περ. ε΄ της § 2 του άρθρου 1 του Ν. 702/1977. Εξ άλλου, το αυτό ένδικο βοήθημα κατά το μέρος που με αυτό προσβάλλεται το από 27.1.2022 προεδρικό διάταγμα περί αποστρατείας του αιτούντος υπάγεται, κατ’ αρχήν, στην ακυρωτική αρμοδιότητα του οικείου διοικητικού εφετείου, σύμφωνα με τη διάταξη της περ. α΄ της § 1 του άρθρου 1 του Ν. 702/1977, όπως η παρ. αυτή αντικαταστάθηκε με την § 1 του άρθρου 1 του Ν. 2944/2001. Δεδομένου, όμως ότι η πράξη αυτή είναι παρακολουθηματική της πρώτης προσβαλλόμενης πράξης, κρίθηκε ότι η αίτηση έπρεπε να διακρατηθεί και να εκδικασθεί και ως προς την πράξη αυτή από το Συμβούλιο της Επικρατείας κατ’ εφαρμογή της § 1 του άρθρου 34 του Ν. 1968/1991. Η Ολομέλεια του ΣτΕ, με τις 1190 και 1191/2022 αποφάσεις της, εξέφερε κρίση περί της αντισυνταγματικότητας της διάταξης της § 8 του άρθρου 126 του Ν. 4662/2020, κατ’ επίκληση της παγιωθείσας έως τότε νομολογίας του Δικαστηρίου την οποία κατ’ ουσίαν επανέλαβε, σχετικά με την αντίθεση της προϊσχύσασας διάταξης της § 7 του άρθρου 24 του Π.Δ. 305/1992 προς την έννοια της μονιμότητας του πολιτικού δημόσιου υπαλλήλου, όπως αυτή κατοχυρώνεται από το άρθρο 103 § 4 του Συντάγματος, κατά το μέρος που η διάταξη αυτή του ως άνω Π.Δ. προέβλεπε ότι απολύονται από την υπηρεσία και εκείνοι οι αξιωματικοί του Πυροσβεστικού Σώματος οι οποίοι κρίνεται ότι δεν συγκεντρώνουν σε ικανοποιητικό βαθμό όλα τα ιδιάζοντα ουσιαστικά προσόντα προς προαγωγή, «συνδέοντας την κρίση του υπαλλήλου ως απολυτέου με την κρίση αυτού ως μη προακτέου, που έχει διαφορετικό περιεχόμενο, και εξαρτά την παραμονή του υπαλλήλου στη δημόσια υπηρεσία από την προαγωγή του σε ανώτερο βαθμό». Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη ότι η διάταξη της § 7 του άρθρου 24 του Π.Δ. 305/1992 που κρίθηκε με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου - την οποία υιοθέτησε και η Ολομέλεια αυτού με τις προαναφερθείσες 1190 και 1191/2022 αποφάσεις της - ως αντίθετη προς το άρθρο 103 § 4 του Συντάγματος, είναι ταυτόσημη κατά το περιεχόμενο και κατά τη διατύπωση με την εφαρμοσθείσα εν προκειμένω διάταξη του δεύτερου εδαφίου της § 2 του άρθρου 140 του Ν. 4662/2020, με την οποία τίθεται το ίδιο κατ’ ουσίαν ζήτημα, δηλαδή της κατά παράβαση του άρθρου 103 § 4 του Συντάγματος εξάρτησης της παραμονής στην υπηρεσία των αναφερόμενων σε αυτήν αξιωματικών από το γεγονός της μη επιλογής τους προς πλήρωση της ανώτατης θέσης του Πυροσβεστικού Σώματος, ήτοι αυτής του Αρχηγού του, δεν συντρέχει περίπτωση παραπομπής στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατ’ άρθρο 100 § 5 του Συντάγματος, του ζητήματος της συμφωνίας ή μη προς το Σύνταγμα της διάταξης του δεύτερου εδαφίου της § 2 του άρθρου 140 του Ν. 4662/2020 (ΣτΕ 436-444/2025). Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα, η προσβαλλόμενη πράξη του ΚΥ.Σ.Ε.Α. κρίθηκε ακυρωτέα, διότι στηρίζεται στη διάταξη του δεύτερου εδαφίου της § 2 του άρθρου 140 του Ν. 4662/2020 μη εφαρμοζόμενη λόγω αντίθεσής της προς το Σύνταγμα.