Με την υπό κρίση αίτηση, η αναιρεσείουσα επιδιώκει την αναίρεση της υπ’ αριθμ. 746/2018 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας απερρίφθη η από 29.11.2016 προσφυγή της αναιρεσείουσας κατά της σχετικής πράξης του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών. Αναλυτικά, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση το Διοικητικό Πρωτοδικείο απέρριψε την υπ’ αριθμ. …/31.3.2016 πράξη, για τον λόγο ότι η εταιρεία δεν είχε καταβάλει, κατά τις διαχειριστικές περιόδους των ετών 2005 έως και 2011, χαρτόσημο και Ο.Γ.Α. χαρτοσήμου που αναλογεί σε ταμειακές διευκολύνσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ της εταιρείας και των συνδεδεμένων με αυτήν εταιρειών, καθώς και χαρτόσημο - Ο.Γ.Α. χαρτοσήμου που αναλογεί στον δοσοληπτικό λογαριασμό του βασικού μετόχου - Προέδρου - Διευθύνοντος Συμβούλου ανά ελεγχόμενη χρήση. Τονίζεται ότι η Φορολογική Διοίκηση μπορεί να μην παραλαμβάνει και να μην χορηγεί έγγραφα που απαιτούνται για τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, στην περίπτωση αυτή δεσμεύεται το πενήντα τοις εκατό (50%) των καταθέσεων, των πάσης φύσεως λογαριασμών και παρακαταθηκών και του περιεχομένου των θυρίδων του υπόχρεου παραβάτη. Περαιτέρω, η αρμόδια Αρχή όφειλε να προβεί στην άρση των επιβληθέντων με την δια της προσφυγής προσβληθείσα πράξη μέτρων διασφάλισης των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου, χωρίς να απαιτείται η υποβολή αίτησης από την αναιρεσείουσα. Μετά την παρέλευση πέντε και πλέον ετών, τα επίδικα μέτρα εις βάρος της αναιρεσείουσας ορθώς ήρθησαν, και δη αυτοδικαίως. Επί επιβολής των οριζομένων σε αυτές διασφαλιστικών των συμφερόντων του Δημοσίου μέτρων λόγω μη απόδοσης φόρων, τελών κ.λπ. στοιχειοθετείται λόγος υποχρεωτικής άρσης των μέτρων αυτών από τη Διοίκηση, μεταξύ άλλων, α) εάν ακολουθήσει ακύρωση, με οριστική δικαστική απόφαση, της καταλογιστικής του φόρου, των τελών κ.λπ. πράξης της φορολογικής Αρχής, β) εάν παρέλθει πενταετία από την έκδοση της εν λόγω καταλογιστικής πράξης, και γ) εάν, ειδικώς για μέτρα ληφθέντα υπό το καθεστώς του άρθρου 14 του Ν. 2523/1997, παρήλθε πενταετία από την έναρξη ισχύος του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (από 1.1.2014) οπότε, στην τελευταία αυτή περίπτωση, η πενταετία εκκινεί από το χρονικό σημείο κατά το οποίο κατέστησαν ληξιπρόθεσμες οι οικείες των μέτρων φορολογικές οφειλές. Το Δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να αναβληθεί η εκδίκαση της υπόθεσης για τη δικάσιμο της 23ης Σεπτεμβρίου 2026 προκειμένου το Ελληνικό Δημόσιο να εκδώσει έως την δικάσιμο αυτή πράξη περί άρσης των επίδικων μέτρων. Συνεπώς, κατά τη νέα δικάσιμο το Δικαστήριο θα κρίνει αν η εξέταση της υπό κρίση αίτησης εξακολουθεί να είναι λυσιτελής, λαμβανομένου, ιδίως, υπ’ όψιν ότι η έρευνα του εν λόγω ζητήματος προηγείται της έρευνας του παραδεκτού της υπό κρίση αίτησης από την άποψη της συνδρομής των προϋποθέσεων των άρθρων 53 §§ 3 - 4 Π.Δ.18/1989.