Με την πρώτη κρινόμενη αίτηση ζητήθηκε η ακύρωση της παράλειψης οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας της Υπηρεσίας Δόμησης (ΥΔΟΜ) του Δήμου Μαρκοπούλου να θεωρήσει τα σχεδιαγράμματα κατόψεων, τομών και όψεων που συνοδεύουν τις …/21.03.1994 και …/09.10.2003 διαπιστωτικές πράξεις του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) και την …/28.09.2016 διαπιστωτική πράξη του Υπουργού Τουρισμού, με τις οποίες αναγνωρίσθηκε η νομιμότητα κατασκευών του ΕΟΤ στο ξενοδοχειακό συγκρότημα που διαχειρίζεται η αιτούσα στο Λαγονήσι Αττικής, βάσει των διατάξεων του άρθρου 6 Ν. 2160/1993. Η παράλειψη αυτή συντελέστηκε, κατά την αιτούσα, με την άπρακτη πάροδο τριμήνου από την υποβολή των …/20.5.2022 και …/27.6.2022 σχετικών αιτήσεών της προς την ανωτέρω ΥΔΟΜ. Με τη δεύτερη κρινόμενη αίτηση ζητείται η ακύρωση του …/9.2.2023 εγγράφου της ΥΔΟΜ, που εκδόθηκε σε απάντηση των ανωτέρω αιτήσεων της αιτούσας και με την οποία η εν λόγω υπηρεσία αρνήθηκε και ρητά να ικανοποιήσει το αίτημά της. Με τη διάταξη του άρθρου 6 § 1 Ν. 2160/1993, η οποία είναι στενώς ερμηνευτέα ως εισάγουσα εξαίρεση από τον κανόνα της νόμιμης ανέγερσης οποιασδήποτε κατασκευής μετά τη λήψη όλων των προς τούτο κατά νόμο αδειών, επιχειρείται η κάλυψη της κατά το παρελθόν, πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης του Ν. 2837/2000, ανέγερσης κατασκευών από τον ΕΟΤ, χωρίς την απαιτούμενη κατά τις διατάξεις της πολεοδομικής αποκλειστικά νομοθεσίας άδεια. Δεν καλύπτεται δε με τον νόμο αυτόν η έλλειψη αδειών που τυχόν απαιτούνται από την αρχαιολογική και δασική νομοθεσία, τη νομοθεσία περί αιγιαλού και παραλίας ή άλλες προστατευτικές του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος διατάξεις, οι οποίες άλλωστε δεν αναφέρονται στον νόμο, ούτε, πολλώ μάλλον, η ανέγερση των κατασκευών παρά την τυχόν απόλυτη απαγόρευση των οικείων νομοθεσιών. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή θα οδηγούσε στην απαγορευόμενη από το Σύνταγμα συνέπεια της νομιμοποίησης κατασκευών που έχουν ανεγερθεί και μετά, ενδεχομένως, την ισχύ του, κατά παράβαση ρητών προστατευτικών του περιβάλλοντος διατάξεών του, αλλά και στη δυνατότητα περαιτέρω προσβολής των προστατευόμενων ευθέως από το Σύνταγμα ως άνω στοιχείων του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, με την προσθήκη και νέων κατασκευών. Συνεπώς, αν έχει εκδοθεί διαπιστωτική πράξη του ΕΟΤ, οι αρμόδιες υπηρεσίες δόμησης υποχρεούνται να χορηγούν τις αναφερόμενες στη διάταξη αυτή άδειες, παρά την έλλειψη οικοδομικής άδειας, εφόσον όμως υφίστανται οι άδειες που προβλέπονται για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και, βεβαίως, εφόσον οι κατασκευές δεν έχουν ανεγερθεί παρά την τυχόν απόλυτη απαγόρευση των οικείων νομοθεσιών. Κατά τα λοιπά, άλλη ενδιάμεση άδεια από τις υπηρεσίες δόμησης ή θεώρηση των σχεδιαγραμμάτων του ΕΟΤ ή πιστοποίηση του νόμιμου περιγράμματος των αυθαίρετων κατασκευών από τις υπηρεσίες δόμησης δεν απαιτείται, δεδομένου ότι τούτο όχι μόνο δεν προβλέπεται στον νόμο, αλλά, αντιθέτως, στην ανωτέρω διάταξη ορίζεται ρητά ότι μετά την έκδοση της διαπιστωτικής πράξης του ΕΟΤ οι υπηρεσίες δόμησης είναι υποχρεωμένες να εκδίδουν τις οικοδομικές άδειες επισκευής, συντήρησης, εκσυγχρονισμού ή επέκτασης των κατασκευών. Εξάλλου, ούτε στις διατάξεις των άρθρων 6 § 18 Ν. 2160/1993, 22 § 3 και 23 του ΓΟΚ 1985, τις οποίες επικαλείται η αιτούσα, ούτε στις διατάξεις του ΝΟΚ, προβλέπεται τέτοια αρμοδιότητα των υπηρεσιών δόμησης, η δε 55/2000 εγκύκλιος και το 56188/18.2.2002 έγγραφο της Διεύθυνσης Οικοδομικών και Κτιριακών Κανονισμών του ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έχουν κανονιστική ισχύ και, ως εκ τούτου, δεν δύνανται να ασκήσουν επιρροή στην ανωτέρω ερμηνεία των νομοθετικών διατάξεων. Κατόπιν τούτων, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση.