Με το κρινόμενο ένδικο βοήθημα, το οποίο παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας με την 2329/2016 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσα εν συμβουλίω, ζητήθηκε η ακύρωση της 113736/28.5.2014 πράξεως του Προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), με την οποία προσδιορίσθηκαν τα οφειλόμενα από την αιτούσα, πάροχο υπηρεσιών υγείας, ποσά «επιστροφής» (rebate) και «αυτόματης επιστροφής» (claw back), αντιστοίχως, για το έτος 2013, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 100 του ν. 4172/2013 και των κατ’ εξουσιοδότηση αυτού εκδοθεισών κανονιστικών αποφάσεων, όπως ίσχυαν κατά τον ως άνω χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης πράξεως. Εν προκειμένω, η 113736/28.5.2014 πράξη, η οποία είχε διαβιβασθεί στο Δικαστήριο με τον φάκελο της υποθέσεως, δεν έφερε υπογραφή του αρμοδίου για την έκδοσή της οργάνου, ήτοι του Προέδρου του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 2 και 21 περ. α΄ και β΄ του ν. 3918/2011. Ενόψει τούτου, εξεδόθη η 1051/2023 προδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποία διετάχθη ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. να αποστείλει στο Δικαστήριο, μέσα σε ένα μήνα από την κοινοποίηση σ’ αυτόν, με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου, της ανωτέρω αποφάσεως, την προσβαλλόμενη πράξη, όπως αυτή ετηρείτο σε πρωτότυπη μορφή στην υπηρεσία. Όπως προκύπτει από σχετικό αποδεικτικό επιδόσεως, η ως άνω προδικαστική απόφαση επεδόθη στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις 18.7.2023. Παρά ταύτα, μέχρι την ημέρα της δικασίμου, δεν είχε περιέλθει στο Δικαστήριο οιαδήποτε απάντηση. Με τα δεδομένα αυτά, κρίθηκε ότι, καθώς η προσβαλλόμενη πράξη δεν προκύπτει ότι έφερε υπογραφή, ήταν ανυπόστατη. Για τον λόγο αυτόν, η κρινόμενη αίτηση έγινε δεκτή και η προσβαλλόμενη πράξη κρίθηκε ακυρωτέα για λόγους ασφαλείας δικαίου.