Έφεση κατά απόφασης διοικητικού δικαστηρίου, η οποία είναι, σύμφωνα με το άρθρο 5Α του ν. 702/1977, ανέκκλητη και κρίνει διάταξη τυπικού νόμου συνταγματική, είναι, κατ΄ εξαίρεση, παραδεκτή και εξεταστέα ως προς το προβαλλόμενο ζήτημα της συνταγματικότητας ή μη της διατάξεως αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3900/2010, εφόσον προβάλλεται από τον διάδικο ότι απόφαση ή αποφάσεις άλλων διοικητικών δικαστηρίων που προσάγονται απ' αυτόν και έχουν καταστεί αμετάκλητες, λόγω μη άσκησης κατ' αυτών ενδίκων μέσων, περιέχουν ρητή κρίση περί αντισυνταγματικότητας της ίδιας διάταξης.

Εν όψει, όμως, της σπουδαιότητας του ζητήματος αυτού και του ότι με προηγούμενες αποφάσεις του Τμήματος  επί εφέσεων που έθεταν το ίδιο νομικό ζήτημα απορρίφθηκε ο σχετικός λόγος περί συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 2 του ν. 3900/2010, λόγω μη ύπαρξης στις εκεί εκκαλούμενες αποφάσεις κρίσης περί αντισυνταγματικότητας διατάξεως τυπικού νόμου, το Τμήμα κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στην επταμελή σύνθεση.