Mε την προσβαλλόμενη απόφαση του Δ.Σ. του ΤΑΥΤΕΚΩ, ανεξαρτήτως του τρόπου διατύπωσής της, επιβάλλεται, κατ’ ουσίαν, μονομερώς στην αιτούσα η υποχρέωση να καλύψει δαπάνη του καθ’ ου δημόσιου ασφαλιστικού φορέα, αντιστοιχούσα στις κοινωνικοασφαλιστικές παροχές που ο τελευταίος χορηγεί, σύμφωνα με τις σχετικές καταστατικές του ρυθμίσεις, ήτοι υποχρέωση που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου σκοπού της κοινωνικής ασφάλισης. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη πράξη είναι διοικητική, το δε κύρος της ελέγχεται με βάση τις δημοσίου δικαίου διατάξεις της κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας, οι οποίες διέπουν την τριμερή σχέση ασφαλισμένου –ασφαλιστικού φορέα– εργοδότη.

Η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη εισάγει, το πρώτον, την εγγυητική ευθύνη της αιτούσας τράπεζας, με την ιδιότητα αυτής ως εργοδότριας, ως τρόπο χρηματοδότησης του καθ΄ ου, και μάλιστα, για τα εκάστοτε ελλείμματά του και όχι ως προς συγκεκριμένο ποσό. Επομένως, ανεξαρτήτως του ότι από καμία διάταξη νόμου δεν δίδεται στο Δ.Σ. του καθ΄ ου εξουσία περί ίδρυσης εγγυητικής ευθύνης της εργοδότριας τράπεζας για τα ελλείμματα του τομέα ΤΑΠΙΛΤ, η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη έχει κανονιστικό περιεχόμενο και, ως εκ τούτου, η υπό κρίση αίτηση περί ακύρωσής της αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Α΄ Τμήματος αυτού.