Πρόσφατη νομολογία


8 Σεπ 2026

ΠΠρΚατ 23/2026: Υποχρέωση εργαζόμενου προς καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας χωρίς τήρηση της προθεσμίας προειδοποίησης

Καταγγελία της σύμβασης εργασίας από τον εργαζόμενο. Υπέχει και αυτός υποχρέωση τήρησης προθεσμίας.
Η προθεσμία αυτή είναι ανάλογη προς τον χρόνο της προηγηθείσας διάρκειας της σύμβασης εργασίας και περιορίζεται στο ήμισυ αυτής που θα έπρεπε να τηρήσει ο εργοδότης. Σε περίπτωση μη τήρησης της προβλεπόμενης προθεσμίας προειδοποίησης, ο μισθωτός οφείλει να καταβάλει στον εργοδότη το ήμισυ της αποζημίωσης που θα ελάμβανε εάν τη σύμβαση είχε καταγγείλει ο εργοδότης. Η αποζημίωση αυτή δεν μπορεί να υπερβεί τις τακτικές αποδοχές τριών μηνών.
Διευθύνοντες υπάλληλοι. Μολονότι ενεργούν με μεγάλη πρωτοβουλία στη λήψη αποφάσεων καθοριστικών για την εξέλιξη και την κατεύθυνση της επιχείρησης, και γενικότερα στην παροχή της εργασίας τους, δεν παύουν να είναι και αυτοί μισθωτοί.
Διευθύνων σύμβουλος ανώνυμης εταιρείας. Δεν αποκλείεται, σε εκτέλεση σύμβασης, να παρέχει, παράλληλα προς τα καθήκοντα που έχει από τον νόμο ή το καταστατικό της εταιρείας ως μέλος του Δ.Σ. αυτής, και υπηρεσίες με αμοιβή, τακτικώς προσδιορισμένη, με εργασιακή σύμβαση. Αν η τελευταία προϋπήρχε του διορισμού του ως διευθύνοντος συμβούλου, δεν απαιτείται έγκριση της συναφθείσας εργασιακής σύμβασης με απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας.
Κρίση ότι ο εργαζόμενος, διευθύνων υπάλληλος ξενοδοχειακής επιχείρησης, κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας που τον συνέδεε με την εργοδότρια για περισσότερο από οκτώ έτη, χωρίς να τηρήσει την κατά νόμο προβλεπόμενη προμήνυση. Συνεπώς οφείλει στην εργοδότρια ως αποζημίωση τις τακτικές αποδοχές 2,5 μηνών, δηλαδή το ήμισυ της αποζημίωσης που θα όφειλε αντιστοίχως να του καταβάλει η εργοδότρια αν τον είχε απολύσει χωρίς τήρηση προμήνυσης. Επιδικάστηκε ωστόσο το αιτηθέν με την αγωγή ποσό αποζημίωσης, ίσο με τις τακτικές αποδοχές 1,5 μήνα, δηλαδή του χρονικού διαστήματος προμήνυσης που όφειλε να τηρήσει ο παραιτηθείς μισθωτός.
Κρίση ότι η αξίωση της εργοδότριας για καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης εκ μέρους του εργαζομένου δεν καθίσταται καταχρηστική εξαιτίας του γεγονότος ότι ο τελευταίος, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εργοδότριας εταιρείας, είχε καταδικαστεί από ποινικό δικαστήριο για παράνομη κατάληψη αιγιαλού από κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος της εργοδότριας, και φοβόταν ότι θα βρεθεί εκ νέου ποινικά υπόλογος.
Κρίση ότι η ημέρα αποχώρησης του εργαζομένου δεν συνιστά δήλη ημέρα για την έναρξη τοκοφορίας της αξίωσης της εργοδότριας για τη νόμιμη αποζημίωση. Συνεπώς το αίτημα τοκοφορίας είναι νόμιμο από την επομένη της όχλησης του εργαζομένου για την καταβολή του εκ μέρους του οφειλόμενου ποσού αποζημίωσης.
 


Σύνδεσμος

ΠΠρΚατ 23/2026, σε: Αρμ 7/2026, σχόλιο: Δ. Γούλας »