Δικαιούχος απαίτησης, η οποία γεννήθηκε μετά την τελεσίδικη απόφαση ρύθμισης των χρεών του οφειλέτη και δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις του άρθ. 1 § 2 του Ν. 3869/2010 πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως οι μεταπτωχευτικοί πιστωτές κατά τον ΠτΚ. Η μόνη δυνατότητα αυτών των πιστωτών είναι να εγείρουν τις αξιώσεις τους με αναγκαστική εκτέλεση μόνο κατά της περιουσίας, την οποία δεν ενέταξε η δικαστική απόφαση στη διαδικασία του Ν. 3869/2010 ή την οποία απέκτησε ο οφειλέτης μετά την υπαγωγή του στη διαδικασία ρύθμισης και απαλλαγής. Δεσμευτικότητα της απόφασης για την εξαίρεση της κύριας κατοικίας του οφειλέτη και για τους εκτός της διαδικασίας ρύθμισης των χρεών πιστωτές· αυτοί αποδεσμεύονται με το ένδικο βοήθημα της τριτανακοπής του άρθ. 773 ΚΠολΔ ή το ένδικο βοήθημα της ανακοπής εκ του αναλογικώς εφαρμοζόμενου άρθ. 152 ΠτΚ. Αντίθετα ο πιστωτής μπορεί να κινηθεί κατά της περιουσίας του οφειλέτη που δεν έχει εξαιρεθεί από την εκποίηση (κύρια κατοικία) και δεν έχει τεθεί σε διαδικασία εκμετάλλευσης/εκποίησης.