Προστασία εγκύου εργαζομένης από απόλυση· απαγόρευση καταγγελίας σύμβασης εργασίας για 18 μήνες μετά τον τοκετό· ακυρότητα καταγγελίας σύμβασης εργασίας· έλλειψη σπουδαίου λόγου. Υπερημερία εργοδότη· υποχρέωση καταβολής μισθών υπερημερίας· συμψηφισμός αποζημίωσης απόλυσης με μισθούς υπερημερίας. Δικαίωμα επιδίκασης μελλοντικών αποδοχών υπερημερίας· μη εξάρτηση από αντιπαροχή εργασίας· δικαστική  προστασία  μπορεί να ζητηθεί και γιο δικαίωμα κεκτημένο μεν, αλλά μη απαιτητό, δηλαδή να αξιωθεί με αγωγή και να επιδικαστεί παροχή που δεν εξαρτάται από αντιπαροχή και καθίσταται ληξιπρόθεσμη στο μέλλον και, συνεπώς, μπορούν να ζητηθούν αποδοχές υπερημερίας γιο το μετά την άσκηση της αγωγής χρονικό διάστημα, αφού αυτές δεν εξαρτώνται από την αντιπαροχή της εργασίας, την οποίο ο εργοδότης έχει ήδη αποκρούσει με την ανωτέρω καταγγελία ή και με τη ρητή μη αποδοχή τους. Η άκυρη απόλυση, ανεξαρτήτως του λόγου  ακυρότητάς της, δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει ηθική βλάβη κατά τα άρθρα 59 ΑΚ και 932 ΑΚ, εκτός αν λαμβάνει χώρα υπό συνθήκες και περιστάσεις μειωτικές για την προσωπικότητα του εργαζομένου.