Προδικαστικό ερώτημα προς ΣτΕ. Η πρόβλεψη, με το άρθρο 54Η παρ. 1 περ. α΄ ν. 4987/2022, για την περίπτωση πράξεων που επιβαρύνονται με Φ.Π.Α., προστίμου, το οποίο ισούται με το 50% του Φ.Π.Α. που αναγράφεται επί του κάθε μη διαβιβασθέντος στοιχείου, σε περίπτωση διαπίστωσης μη διαβίβασης των δεδομένων, κατά το άρθρο 15Α του ίδιου νόμου (δηλαδή, των συνόψεων εκδοθέντων παραστατικών εσόδων λιανικής, που διαβιβάζονται στην ψηφιακή πλατφόρμα «myDATA» μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος Φ.Η.Μ. της Α.Α.Δ.Ε.), ήτοι προστίμου συναρτώμενου με την αξία κάθε μη διαβιβασθέντος στοιχείου, ανεξαρτήτως της τυχόν διαπίστωσης απώλειας φορολογικών εσόδων, είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, ενόψει του επιδιωκόμενου σκοπού της εν λόγω διάταξης και, ιδίως, ενόψει του ότι η κύρωση (το ύψος του προστίμου) για την προαναφερθείσα τυπική παράβαση εξομοιώνεται με την κύρωση για την παράβαση της μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων, ήτοι την παράβαση της φοροδιαφυγής (άρθρο 58Α παρ.1 του ίδιου ως άνω νόμου);