Η Επιτροπή, κατόπιν καταγγελίας σχετικά με εικαζόμενη ενίσχυση, που φέρεται να χορηγήθηκε από την Ελλάδα στη Σόγια Ελλάς, με την απόφαση (ΕΕ) 2020/394 της 7ης Οκτωβρίου του 2019, έκρινε ότι τα καθεστώτα ενισχύσεων συνιστούν κρατική ενίσχυση παράνομη και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά η οποία θα πρέπει ανακτηθεί από τους δικαιούχους της. Η Ελλάδα άσκησε προσφυγή κατά της ανωτέρω απόφασης υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, η φερόμενη ενίσχυση συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, διότι συνιστά επανόρθωση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 2, στοιχείο β’, ΣΛΕΕ, και ότι η απόφαση έχει εκδοθεί καθ’ υπέρβαση της κατά χρόνο αρμοδιότητας της Επιτροπής και συντρέχει παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, του εύλογου χρόνου της διαδικασίας και της χρηστής διοίκησης, καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και την προσφυγή της Ελλάδας, με την οποία ζήτησε την ακύρωση της εν λόγω απόφασης, στο σύνολό της. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε την απόφαση της Επιτροπής που έκρινε ότι τα εφαρμοζόμενα μέτρα στήριξης που συνδέονται με τις πυρκαγιές του 2007, τα οποία έλαβαν τη μορφή επιδοτήσεων επιτοκίου και εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου για δάνεια στον γεωργικό τομέα, συνιστούν παράνομη κρατική ενίσχυση και είναι ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά.