Καταλογιστική αρμοδιότητα Γεν. Επιτρόπου Επικρατείας∙ δεν δεσμεύεται από την άποψη των διοικητικών οργάνων αναφορικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων θεμελίωσης της ευθύνης του εκάστοτε υπαλλήλου. Καταλογισμός ιατρού με ποσό που αντιστοιχεί στην αποζημίωση που υποχρεώθηκε να καταβάλει Νοσοκομείο στους συγγενείς θανούσας ασθενούς του. Έννοια βαρείας αμέλειας∙ εφόσον η ασθενής δεν έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία και δεν ενδεικνυόταν να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, η περί του αντιθέτου διάγνωση του αναρεσείοντος ιατρού και η άμεση εισαγωγή της στο χειρουργείο και η παράλειψη προσήκουσας ενημέρωσής της, αποδεικνύουν συμπεριφορά που αποκλίνει σε ιδιαιτέρως μεγάλο βαθμό από αυτήν που θα επεδείκνυε ο μέσος συνετός και επιμελής ιατρός της ίδιας ειδικότητας. Αιτιώδης σύνδεσμος υπαίτιας συμπεριφοράς και θανάτου∙ το δικάσαν Τμήμα εστιάζει στην πράξη της χειρουργικής επέμβασης, η οποία ήταν ιατρικώς μη ενδεικνυόμενη και όφειλε να απόσχει ο αναιρεσείων, στην οποία μάλιστα προχώρησε με πλημμελή ενημέρωση της ασθενούς∙ η αποδιδόμενη στον αναιρεσείοντα παράνομη και υπαίτια ζημιογόνος συμπεριφορά δεν επαρκεί από μόνη της για τη θεμελίωση της αποζημιωτικής ευθύνης του αλλά απαιτείται να συνδέεται και αιτιωδώς με το επελθόν ζημιογόνο αποτέλεσμα του θανάτου∙ δεν εκτίθεται η «πρόσφορη αιτιότητα» που να ανάγει την ως άνω προεγχειρητική πλημμέλεια σε ικανή και κατ’ όντως επελθούσα αιτία της ενδονοσοκομειακής μυκητιασικής λοίμωξης και της επακόλουθης πολυοργανικής ανεπάρκειας που επέφεραν το συγκεκριμένο θανατηφόρο αποτέλεσμα∙ η γενική διαπίστωση ότι από την υποβολή στην επέμβαση η ασθενής τελικώς κατέληξε αποτελεί συμπέρασμα χωρίς αναγκαίο πραγματολογικό υπόβαθρο (παράθεση των κρίσιμων ιατρικών ευρημάτων) που να καταδεικνύει ότι η διαπιστωθείσα ιατρική αιτία του θανατηφόρου αποτελέσματος εμπίπτει στους κινδύνους που εισήγαγε στην αιτιώδη διαδρομή αποκλειστικώς η προεγχειρητική συμπεριφορά του αναιρεσείοντος∙ η αναιρεσιβαλλόμενη αντλεί γενικό κανόνα περί συνάφειας από την ιατρικώς μη ενδεικνυόμενη χειρουργική επέμβαση, χωρίς, όμως, να εξειδικεύει τα κατ’ ιδίαν πραγματικά δεδομένα που καθιστούν τη συγκεκριμένη χειρουργική επέμβαση πρόσφορη αιτία της διαγνωσθείσας αιτίας θανάτου (μυκητιασική πνευμονία) που επέφερε το θανατηφόρο αποτέλεσμα∙ περαιτέρω, δέχεται ότι ο ως άνω ιατρικώς διαπιστωθείς αιτιώδης παράγοντας του θανάτου της ασθενούς εκδηλώθηκε στο μετεγχειρητικό στάδιο, όπου εμφιλοχωρούν και «εξωγεν[είς] παράγοντ[ες]» «που παρεμβάλλονται στην όλη διαδικασία», στους οποίους συμπεριλαμβάνει και την «ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, «που πράγματι συνέβη» και συγχρόνως αποκλείει βαρεία αμέλεια του αναιρεσείοντος στο στάδιο αυτό∙ πλην, όμως, χωρίς να αιτιολογεί πώς οι ως άνω παραδοχές δεν διακόπτουν την αιτιώδη ακολουθία, καταλήγει ότι το θανατηφόρο αποτέλεσμα τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο αποκλειστικώς με την προεγχειρητική συμπεριφορά του αναιρεσείοντος∙ ανεπαρκής και αντιφατική αιτιολογία πληττόμενης. Μειοψηφίες.