Ανάκτηση καταβληθείσας επιχορήγησης ως αχρεωστήτως καταβληθείσας, με την ειδικότερη αιτιολογία της διαπίστωσης υποβολής εικονικών τιμολογίων στην Υπηρεσία, η γνώση των οποίων θα οδηγούσε σε μη πιστοποίηση της ολοκλήρωσης της επένδυσης∙ ακόμη και κατόπιν ελέγχου από όργανο ελέγχου του επενδυτικού σχεδίου, δεν αποκλείεται η μελλοντική αναζήτηση της χορηγηθείσας ενίσχυσης, εφόσον από μεταγενέστερα στοιχεία, στο πλαίσιο άλλων νομίμων ελέγχων από αρμόδια κατά νόμο όργανα (π.χ. φορολογική διοίκηση), διαπιστωθεί ότι η πιστοποίηση στηρίχθηκε σε προϋποθέσεις μη υφιστάμενες και δη σε εικονικά παραστατικά απόδειξης και δικαιολόγησης των δαπανών στο πλαίσιο του επενδυτικού σχεδίου∙ δεν απαιτείται απόδειξη, και δη άμεση, της εικονικότητας ειδικά των συναλλαγών, αλλά η απόδειξη αυτή μπορεί να προκύψει και από δικαστικά τεκμήρια∙ η συμπεριφορά της εκκαλούσας συνδέεται -εκ του νόμου- αιτιωδώς με την επιστροφή του ποσού της ενίσχυσης, αφού δεν δύναται να προσδιοριστεί από τα αρμόδια όργανα το αληθές ποσό που χρησιμοποιήθηκε για την υλοποίηση του ενισχυθέντος επενδυτικού σχεδίου∙ η τυχόν επικαλούμενη καλή πίστη κατά τη λήψη των επίμαχων τιμολογίων, και αληθής υποτιθέμενη, δεν ασκεί, εν προκειμένω, επιρροή∙ η διαδικασία του ελέγχου της επένδυσης μέσω του Κεντρικού Οργάνου Ελέγχου δεν καθιερώνεται στον νόμο ως αποκλειστική∙ οι λόγοι περί παραβίασης της αρχής αναλογικότητας και του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης είναι αβάσιμοι∙ η αξίωση του Ελληνικού Δημοσίου προς αναζήτηση της καταβληθείσας ενίσχυσης δεν έχει παραγραφεί, βάσει ειδικής ρύθμισης σε σχέση με τις γενικές του ισχύοντος νόμου περί δημοσίου λογιστικού∙ οι διατάξεις του άρθρου 150 ν. 4635/2019 είναι στενά ερμηνευτέες αφού θεσπίζουν εξαίρεση από τον κανόνα της ολικής ανάκτησης, αυτές τυγχάνουν εφαρμογής επί επενδύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη κατά τη διαπίστωση της παράβασης των υποχρεώσεων της ενισχυθείσας επιχείρησης και όχι σε αυτές που έχουν ήδη ολοκληρωθεί, για τις οποίες ισχύει ο κανόνας της ολικής ανάκτησης∙ η ηπιότερη προσέγγιση, που εισήχθη με τα άρθρα 40 παρ. 1 ν. 4608/2019 και 150 ν. 4635/2019, τα οποία τροποποίησαν -διαδοχικώς- την αρχική διατύπωση του άρθρου 14 παρ. 7 ν. 3908/2011, δεν δύναται να τύχει εφαρμογής σε περιπτώσεις που η φύση και η βαρύτητα της παρατυπίας δεν καταλείπει περιθώριο στο αρμόδιο διοικητικό όργανο να επιβάλει μερική ανάκτηση.