Η Διοίκηση, συμμορφούμενη προς ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ ή άλλου διοικητικού δικαστηρίου, υποχρεούται όχι μόνο να θεωρήσει ανίσχυρη και μη υφισταμένη στο νομικό κόσμο την ακυρωθείσα διοικητική πράξη, αλλά και να προβεί σε θετικές ενέργειες για την αναμόρφωση της νομικής καταστάσεως, η οποία προέκυψε αμέσως ή εμμέσως από την πράξη αυτή, ανακαλώντας ή τροποποιώντας τις σχετικές, εν τω μεταξύ, εκδοθείσες πράξεις ή εκδίδοντας άλλες με αναδρομική ισχύ, προκειμένου να αποκαταστήσει τα πράγματα στην θέση στην οποία θα ευρίσκονταν, εάν εξαρχής δεν είχε εκδοθεί η ακυρωθείσα πράξη ή δεν είχε λάβει χώρα η ακυρωθείσα παράλειψη. Δικαστική ακύρωση πράξης εξέλιξης σε θέση υπαλληλικής ιεραρχίας∙ η συνταξιοδοτική διοίκηση δεσμευόμενη από το δεδικασμένο απόφασης ΣτΕ ως προς το διοικητικής φύσεως ζήτημα της μη νομιμότητας της τοποθέτησης ως Προϊσταμένου Γενικής Διεύθυνσης, το οποίο συνέχεται με το καθορισμό του συντάξιμου μισθού, οφείλει συμμορφούμενη προς την απόφαση αυτή να προβεί σε επανακαθορισμό της σύνταξης με βάση την ιδιότητα αυτού ως Προϊσταμένου Διεύθυνσης. Μειοψηφία. Εφόσον με απόφαση του ΣτΕ ακυρώθηκε η τοποθέτηση του εκκαλούντος ως Προϊσταμένου Γενικής Διεύθυνσης, νομίμως με την προσβαλλόμενη πράξη του Γ.Λ.Κ. επανακαθορίστηκε μειωτικά η σύνταξή του με βάση την υπηρεσιακή κατάσταση στην οποία αυτός βρισκόταν πριν από την τοποθέτηση αυτή, αναδρομικά από την ημερομηνία έναρξης καταβολής της σύνταξης που του είχε αρχικά κανονισθεί. Δεν νοείται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και των αρχών της χρηστής διοίκησης, της καλής πίστης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, καθότι η εξέταση αυτών από το Δικαστήριο αφορά στο επόμενο στάδιο προσβολής της οικείας πράξης καταλογισμού.