Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με την απόφαση της 7^ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση Baczur κατά Ουγγαρίας (αρ. προσφυγής 8263/15) έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (προστασία της ιδιοκτησίας).

Η υπόθεση αφορούσε στη σημαντική μείωση του επιδόματος αναπηρίας που λάμβανε ο προσφεύγων. Ειδικότερα, ο προσφεύγων συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα το 1996 με ποσοστό αναπηρίας 67%. Το 2008 άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού της αναπηρίας και το ποσοστό αναπηρίας του κρίθηκε ότι βρίσκεται στο 50%. Η αναπηρική σύνταξη τερματίστηκε, ενώ, κρίθηκε ότι θα λαμβάνει επίδομα επανένταξης για περιορισμένο χρονικό διάστημα, το οποίο αρχικά προσδιορίστηκε στο ύψος των 490 ευρώ. Τελικά, έλαβε επίδομα αναπηρίας, το οποίο μεταξύ 1ης Ιουλίου 2012 και 31 Δεκεμβρίου 2013 κυμάνθηκε από τα 140 ευρώ στα 180 ευρώ, ενώ, από την 1η Ιανουαρίου του 2014 έφτασε τα 520 ευρώ κατόπιν νέας νομοθετικής τροποποίησης. 

Όπως αναφέρεται στην απόφαση το Κράτος απολαμβάνει ένα ευρύ περιθώριο εκτίμησης κατά τον εξορθολογισμό του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος. Τα συστήματα αυτά αποτελούν έκφραση της κοινωνικής αλληλεγγύης στα ευάλωτα άτομα. Ο προσφεύγων παρόλο που δεν στερήθηκε πλήρως τα δικαιώματά του, το εισόδημά του, για την περίοδο 2012-2013, μειώθηκε δραστικά και σε ύψος που αντιστοιχούσε στο 60% του ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης. Η επέμβαση αυτή δεν δικαιολογείται από λόγους δημοσίου συμφέροντος και επιβαρύνει δυσανάλογα τον προσφεύγοντα (παραβίαση του άρθρου 1 ΠΠΠ). 

Ολόκληρο το κείμενο στα αγγλικά είναι διαθέσιμο εδώ