Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με την απόφαση της 19^ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση Τζιοβάνης και άλλοι κατά Ελλάδας (αρ. προσφυγής 27462/09) έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση των άρθρων 6 παρ.1 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου) και του άρθρου 13 (δικαίωμα σε αποτελεσματικό ένδικο μέσο) της ΕΣΔΑ.

Η υπόθεση αφορούσε προσφυγή των μελών μιας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης εναντίον της Εκκλησίας της Ελλάδας και μια κατασκευαστικής εταιρίας ζητώντας αποζημίωση αναφορικά με τη μίσθωση ενός αθλητικού κέντρου που άνηκε στην Εκκλησία και διευθυνόταν από την κατασκευαστική εταιρία. Το εθνικό δικαστήριο είχε απορρίψει την ένσταση των προσφευγόντων ότι η παραγραφή της αξίωσής τους είχε διακοπεί σύμφωνα με το άρθρο 260 ΑΚ ως αόριστη και αναπόδεικτη.

Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι προσφεύγοντες πουθενά στους λόγους εφέσεως ή στο πρόσθετο υπόμνημά τους δεν στηρίχθηκαν στο άρθρο 260 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο η παραγραφή διακόπτεται όταν ο υπόχρεος αναγνωρίσει την αξίωση. Επομένως δεν διέγνωσε κάποιο στοιχείο αυθαιρεσίας στους λόγους απόρριψης της αίτησης των προσφευγόντων στον Άρειο Πάγο ως αόριστης και συνεπώς δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ (δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη).

Το Δικαστήριο, όμως, σημείωσε ότι η διάρκεια των σχετικών διαδικασιών ξεπέρασε τον «εύλογο χρόνο» (παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ) και ότι το ένδικο μέσο που προβλέπεται δεν στάθηκε ικανό να παράσχει ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας έναντι της μεγάλης διάρκειας της όλης διαδικασίας (παραβίαση του άρθρου 13 της ΕΣΔΑ).

Για αυτούς τους λόγους το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα σε αποζημίωση 2000 ευρώ και 500 ευρώ για δικαστικά έξοδα.