Ο προσφεύγων, Vasilică-Cristi Danileţ, Ρουμάνος Δικαστής, διαμαρτύρεται ενώπιον του ΕΔΔΑ για παραβίαση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασής του, όπως αυτό προστατεύεται από το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Συγκεκριμένα, ο προσφεύγων και Δικαστής στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Cluj κατά την επίδικη περίοδο, ήταν γνωστός για την ενεργό συμμετοχή του σε συζητήσεις αναφορικά με τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τη δικαιοσύνη, ενώ απολάμβανε αναγνώρισης και εθνικής φήμης, λόγω της δράσης του. Τον Ιανουάριο του 2019 δημοσίευσε δύο μηνύματα στη σελίδα του στο Facebook, όπου είχε περίπου 50.000 ακόλουθους, τα οποία αναφέρθηκαν και συζητήθηκαν από ορισμένα μέσα ενημέρωσης, προκαλώντας το γενικότερο ενδιαφέρον. Σε συνέχεια των εν λόγω μηνυμάτων στη σελίδα του Δικαστή στην πλατφόρμα «Facebook», η Εθνική Επιτροπή Δικαστικών και Νομικών Υπηρεσιών επέβαλε στον κ. Danileţ πειθαρχική κύρωση, η οποία συνίστατο σε μείωση του μισθού του κατά 5% για δύο μήνες, με την αιτιολογία ότι, στο πρώτο του μήνυμα, είχε βλάψει την τιμή και την εικόνα του δικαστικού συστήματος και δεν είχε συμμορφωθεί με το καθήκον της διακριτικότητας, ενώ στο δεύτερο μήνυμα η Επιτροπή διέκρινε ότι ο προσφεύγων υπερέβαινε τα όρια της ευπρέπειας, με δηλώσεις ανάξιες για έναν δικαστή. Το ΕΔΔΑ στην υπόθεση «Danileţ κατά Ρουμανίας» έκρινε, με 10 ψήφους έναντι 7, ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 10 (ελευθερία έκφρασης) της ΕΣΔΑ, καθώς το πρώτο μήνυμα είχε ως στόχο την υπεράσπιση της συνταγματικής τάξης και τη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας των θεσμικών οργάνων του κράτους, ενώ το δεύτερο αφορούσε τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, δεν τεκμηριώθηκε πειστικά από τις εθνικές αρχές ότι οι επίμαχες αναρτήσεις φαίνεται να διατάραξαν την ομαλή λειτουργία του εθνικού δικαστικού συστήματος και να έπληξαν την αξιοπρέπεια και την τιμή του δικαστικού σώματος ή την εμπιστοσύνη των πολιτών στη δικαιοσύνη. Το ΕΔΔΑ, τέλος, έλαβε υπόψη για την απόφασή του τα εξής κριτήρια: (α) τα επιμέρους συμφέροντα που διακυβεύονταν, (β) το περιεχόμενο και τη μορφή καθενός από τα δύο μηνύματα του δικαστή, (γ) το πλαίσιο στο οποίο δημοσιεύθηκαν, (δ) τις συνέπειές τους, (ε) την ιδιότητα υπό την οποία τα δημοσίευσε ο προσφεύγων, (στ) τη φύση και τη σοβαρότητα της κύρωσης που του επιβλήθηκε, όπως επίσης και (ζ) την αποτρεπτική της επίδραση στο σύνολο των δικαστών και εισαγγελέων, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση δεν βασίστηκε σε «σχετικούς και επαρκείς» λόγους και, συνεπώς, δεν ανταποκρινόταν σε «επιτακτική κοινωνική ανάγκη».

Ολόκληρο το κείμενο της απόφασης στα αγγλικά είναι διαθέσιμο εδώ.