Με την κρινόμενη προσφυγή ζητήθηκε παραδεκτώς, κατ’ εκτίμηση του δικογράφου, η ακύρωση της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης από την Προϊσταμένη του 4ου Τελωνείου Επίβλεψης Συγκροτημάτων (Τ.Ε.Σ.) Πειραιά της με αρ. πρωτ. …/18.3.2025 αίτησης της προσφεύγουσας εταιρείας, με την οποία η τελευταία ζήτησε, νομιμοτόκα από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης, την επιστροφή ως αχρεωστήτως καταβληθέντος, ποσού ύψους 19.844,98 ευρώ, το οποίο κατέβαλε ως διαχειρίστρια του πλοίου … για φόρους και δασμούς καυσίμων ιδιοκατανάλωσης κατά την περίοδο από 01.10.2024 έως και 21.10.2024. Σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου, στην περίπτωση που στις εθνικές διοικητικές αρχές και δευτερογενώς στον διοικητικό δικαστή, καταλείπεται πεδίο περιπτωσιολογικής εκτίμησης για την υπαγωγή στην ένδικη φορολογική απαλλαγή των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνονται κατά τη συντήρηση ή επισκευή του πλοίου σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, εγείρεται περαιτέρω το ερώτημα αν το βάρος απόδειξης της συνδρομής των ανωτέρω περιστάσεων φέρει η οικονομική οντότητα που αιτείται την απαλλαγή ή οι αρμόδιες εθνικές αρχές ή ο προσδιορισμός τους βάρους απόδειξης εναπόκειται στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους, αναλόγως της ακολουθούμενης διοικητικής διαδικασίας (αμφισβήτηση πράξης επιβολής πολλαπλών τελών, αίτημα του υπόχρεου για επιστροφή καταβληθέντος φόρου όπως εν προκειμένω, κ.α.), δυνάμει της αρχής της δικονομικής αυτονομίας, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι οι κανόνες αυτοί δεν είναι λιγότερο ευνοϊκοί από εκείνους που διέπουν παρόμοιες καταστάσεις ρυθμιζόμενες από το εσωτερικό δίκαιο (αρχή της ισοδυναμίας) και ότι δεν καθιστούν πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχονται από το δίκαιο της Ένωσης (αρχή της αποτελεσματικότητας). Στην προκειμένη περίπτωση, το προσκομιζόμενο από την προσφεύγουσα και επικυρωμένο από δικηγόρο, αντίγραφο του ημερολογίου πλοίου, το οποίο φέρεται να έχει συνταχθεί στην αγγλική γλώσσα, πέραν του ότι τυγχάνει ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, ως απολύτως μη ευκρινές και δυσανάγνωστο, σε κάθε πάντως περίπτωση δεν δύναται να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο γιατί δεν συνοδεύεται από μετάφρασή του στην ελληνική γλώσσα, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 172 ΚΔιοικΔ, με συνέπεια να παρίσταται άγνωστο αν οι εργασίες δεξαμενισμού σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη κατά το επίμαχο διάστημα 05.10.2024 έως και 21.10.2024 έλαβαν χώρα στο πλαίσιο προγραμματισμένης περιοδικής συντήρησης του πλοίου ή λόγω έκτακτης βλάβης στο πλαίσιο παροχής υπηρεσίας έναντι αμοιβής για συγκεκριμένο πλου. Κατόπιν τούτων, προέκυψε το ερώτημα αν, σε περίπτωση που από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτουν οι κατά τα ανωτέρω περιστάσεις, υφίσταται υποχρέωση των εθνικών αρχών και δευτερογενώς του διοικητικού δικαστή να εξετάσουν αν πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη χρήση των ενεργειακών προϊόντων στο πλαίσιο σκοπών που στοιχειοθετούν δικαίωμα απαλλαγής, ή αν τυχόν άρνησή τους σε μια τέτοια περίπτωση βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου για την εξασφάλιση της ορθής και απρόσκοπτης εφαρμογής της εν λόγω απαλλαγής. Κατόπιν των ανωτέρω και λαμβάνοντας υπόψη αφενός ότι τα σχετικά νομικά ζητήματα δεν έχουν απασχολήσει ad hoc τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., και αφετέρου ότι τα ερμηνευτικά συμπεράσματα του Δικαστηρίου δεν δύνανται να κριθούν ως απαλλαγμένα κάθε εύλογης αμφιβολίας, κρίθηκε ότι παρίστατο ανάγκη, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 267 της ΣΛΕΕ, να διατυπωθούν τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα προς το ΔΕΕ: 1) Η προβλεπόμενη από το άρθρο 14 § 1 στοιχείο γ΄ της Οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, φορολογική απαλλαγή των ενεργειακών προϊόντων που διατίθενται προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για τη ναυσιπλοΐα στα ύδατα της Ένωσης, έχει την έννοια ότι περιλαμβάνονται σε αυτήν και τα καύσιμα που καταναλώνονται κατά τη συντήρηση ή επισκευή του πλοίου σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη; 2) Η υπαγωγή ή μη στην ως άνω φορολογική απαλλαγή των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνονται κατά τη συντήρηση ή επισκευή του πλοίου σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, δύναται να εξαρτάται από τις περιστάσεις της εκάστοτε συγκεκριμένης περίπτωσης, συναρτώμενες ιδίως από το αν η συντήρηση ή επισκευή του πλοίου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εκτέλεση εν συνεχεία συγκεκριμένου εμπορικού πλου υπαγόμενου στην ανωτέρω φοροαπαλλαγή; 3) Στην περίπτωση που στις εθνικές διοικητικές αρχές και δευτερογενώς στο διοικητικό δικαστή, καταλείπεται πεδίο περιπτωσιολογικής εκτίμησης για την υπαγωγή στην ένδικη φορολογική απαλλαγή των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνονται κατά τη συντήρηση ή επισκευή του πλοίου σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, το βάρος απόδειξης της συνδρομής των ανωτέρω περιστάσεων φέρει η οικονομική οντότητα που αιτείται την απαλλαγή, οι αρμόδιες εθνικές αρχές ή ο προσδιορισμός τους βάρους απόδειξης εναπόκειται στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους, αναλόγως της ακολουθούμενης διοικητικής διαδικασίας, δυνάμει της αρχής της δικονομικής αυτονομίας; 4) Σε περίπτωση που από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτουν οι κατά τα ανωτέρω περιστάσεις, υφίσταται υποχρέωση των εθνικών αρχών και δευτερογενώς του διοικητικού δικαστή να εξετάσουν αν πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη χρήση των ενεργειακών προϊόντων στο πλαίσιο σκοπών που στοιχειοθετούν δικαίωμα απαλλαγής, ή τυχόν άρνησή τους σε μια τέτοια περίπτωση βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου για την εξασφάλιση της ορθής και απρόσκοπτης εφαρμογής της εν λόγω απαλλαγής;