Η ανακόπτουσα διά της κρινόμενης ανακοπής κατά του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «Ε.Φ.Κ.Α.» -και ήδη «e-Ε.Φ.Κ.Α.»-, αιτείται την ακύρωση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας, δυνάμει της οποίας επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση στο δικαίωμα ψιλής κυριότητας της ανακόπτουσας σε ακίνητο ιδιοκτησίας της, για οφειλές της προς τον πρώην Ο.Α.Ε.Ε., και ήδη «e-Ε.Φ.Κ.Α.», ένεκα μη νόμιμης κοινοποίησης στην ανακόπτουσα των νομίμων τίτλων για τις καταλογισθείσες σε βάρος της ασφαλιστικές εισφορές και τα πρόσθετα τέλη υπέρ του Ο.Α.Ε.Ε., όπως επίσης ένεκα απουσίας ατομικής ειδοποίησης για την είσπραξη των απορρεουσών από τους εν λόγω νόμιμους τίτλους οφειλών. Κατά τον ΚΔιοικΔ (217 § 1), ανακοπή χωρεί κατά κάθε ατομικής πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά της κατασχετήριας έκθεσης. Για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων, και δη των ασφαλιστικών οφειλών -αρμοδιότητα ανήκουσα στην Φορολογική Διοίκηση κατά τον Κ.Ε.Δ.Ε.- απαιτείται νόμιμος τίτλος. Η διαδικασία είσπραξης ασφαλιστικών οφειλών ακολουθεί δύο διακριτά στάδια: στο πρώτο στάδιο γίνεται η βεβαίωση της οφειλής µε τη σύνταξη από τα αρμόδια όργανα της καταλογιστικής πράξης, η οποία αποτελεί τη βεβαίωση της οφειλής σε ευρεία έννοια, ενώ στο δεύτερο στάδιο γίνεται η σύνταξη του χρηματικού καταλόγου και η ταμειακή βεβαίωση της οφειλής που αποτελεί τη βεβαίωση της οφειλής σε στενή έννοια. Αναφορικά με το Κ.Ε.Α.Ο., η ίδρυσή του αποσκοπεί στην κατά ενιαίο τρόπο είσπραξη των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών προς τους οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως, δηλαδή στην ενοποίηση των διαδικασιών βεβαίωσης και είσπραξης των ασφαλιστικών οφειλών, με τη θέσπιση ενιαίων κανόνων για όλους τους κοινωνικοασφαλιστικούς φορείς, προς επιτάχυνση της εισπράξεως των ασφαλιστικών οφειλών. Συνεπώς, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ασφαλιστικών φορέων διαβιβάζονται από αυτούς στο Κ.Ε.Α.Ο., το οποίο, με τη διαβίβαση σε αυτό της σχετικής Πράξης Βεβαίωσης Οφειλής, ενεργοποιεί το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας βεβαίωσης της οφειλής. Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι δεν κοινοποιήθηκαν στην ανακόπτουσα οι οικείες πράξεις επιβολής εισφορών και προσθέτων τελών. Ακολούθως, η λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτελέσεως σε βάρος της ανακόπτουσας, αποστερούμενης σταδίου δικαστικής προστασίας είναι κατά τον νόμο ανεπίτρεπτη. Δεδομένου ότι δεν προκύπτει η κοινοποίηση στην ανακόπτουσα της οικείας ατομικής ειδοποίησης οφειλής, καθώς και των οικείων πράξεων ταμειακών βεβαιώσεων των οφειλών, με συνέπεια τη μη περιέλευση σε γνώση της του χρέους και της αιτίας του (αφού οι πράξεις ταμειακών βεβαιώσεων δεν κοινοποιούνται κατά νόμο, πλην η αποστολή της ατομικής ειδοποίησης επέχει θέση γνωστοποίησης στον οφειλέτη του χρέους και της αιτίας του), το Δικαστήριο δέχτηκε την ανακοπή, στην αιτιολογική βάση ότι δεν υφίσταται νομίμως στάδιο αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της ανακόπτουσας.