4 Φεβ 2026
Αστική ευθύνη Δήμου∙ πτώση πεζού σε λακκούβα πεζοδρομίου, με αποτέλεσμα τη ρήξη δεξιού αχίλλειου τένοντα∙ προκύπτει παράνομη παράλειψη λήψης αναγκαίων προληπτικών μέτρων (υλικών ενεργειών), που συνίστανται στην παράλειψη τοποθέτησης προστατευτικού πλέγματος στο συγκεκριμένο σημείο για την αποφυγή του κινδύνου ατυχημάτων∙ η ευθύνη των δημοτικών αρχών είναι αυτοτελής και δεν αναιρείται από την προβλεπόμενη παράλληλη ευθύνη των παρόδιων ιδιοκτητών να προβαίνουν στη λήψη μέτρων κατασκευής και συντήρησης των υφιστάμενων έμπροσθεν των ιδιοκτησιών τους πεζοδρομίων. Απόδειξη∙ εσφαλμένη η κρίση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ότι ο ένδικος τραυματισμός δεν συνέβη λόγω ατυχήματος και υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στην αγωγή και στον συγκεκριμένο τόπο∙ αρχή τυπικής ισοδυναμίας αποδεικτικών μέσων ως προς την αποδεικτική δύναμη αυτών∙ η προσκομισθείσα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ένορκη βεβαίωση μαρτύρων, σχετικά με τις συνθήκες του ένδικου ατυχήματος συνιστά νόμιμο και πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο∙ το επίσης προσκομισθέν πρωτοδίκως δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας, αποτελεί μεν ιδιωτικό έγγραφο, συνιστά όμως στοιχείο από το οποίο αποδεικνύεται το πραγματικό γεγονός του δημοσιευθέντος κειμένου και συνεπώς είναι δυνατή η συναγωγή δικαστικού τεκμηρίου. Συνυπαιτιότητα∙ ο εκκαλών συντέλεσε στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και στα αποτελέσματα αυτού με δική του συνυπαιτιότητα, ανερχόμενη σε ποσοστό εξήντα τοις εκατό (60%). Επιδίκαση δαπανών λήψης βελτιωμένης διατροφής, απασχόλησης βοηθητικού προσωπικού, χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (5.000 €), πρόσθετης αποζημίωσης (931 ΑΚ) λόγω προξενηθείσας μόνιμης μυϊκής αδυναμίας και χωλότητας του δεξιού άκρου ποδός (4.000 €). Ζητήματα παραγραφής. Τοκοφορία απαίτησης.