Αστική ευθύνη Δήμου∙ παράνομη έκδοση οικοδομικής άδειας εντός κηρυχθείσας αναδασωτέας περιοχής και μεταγενέστερη ανάκλησή της από το Τμήμα Πολεοδομίας∙ προκύπτει παράνομη δράση των οργάνων της Διοίκησης, που θεμελιώνει κατ’ αρχήν, αδικοπρακτική ευθύνη του εκκαλούντος Δήμου∙ απορριπτέος ο προσαπτόμενος λόγος περί συντρέχοντος πταίσματος∙ λαμβάνοντας υπόψη ότι α) παρά την ανακλητική απόφαση, το επίδικο κτίριο δεν κατεδαφίστηκε και διατηρείται, οι δε εφεσίβλητοι δεν έχουν στερηθεί την ιδιοκτησία τους, και β) μεταξύ των στοιχείων της δικογραφίας δεν περιλαμβάνεται πράξη διακοπής εργασιών ανέγερσης της αστυνομίας, ούτε προκύπτει ότι μετά την ανάκληση της άδειας οικοδομής, εκδόθηκε πράξη κατεδάφισης ή ακόμη πράξεις επιβολής ειδικής αποζημίωσης λόγω ανέγερσης και διατήρησης αυθαιρέτου κτίσματος εντός αναδασωτέας έκτασης, ούτε ότι έχει χαρακτηρισθεί ως αυθαίρετο και κατεδαφιστέο το κτίσμα, κρίνει ότι δεν αποτελούν αποζημιωτέα θετική ζημία οι δαπάνες ανέγερσης του επίμαχου τριώροφου κτιρίου με υπόγειο και σκεπή, που δεν έχουν στερηθεί οι εφεσίβλητοι∙ πλην όμως, λαμβάνοντας υπόψη τη βαρύτητα και τη φύση της παράνομης δράσης των οργάνων της Πολεοδομίας, την κοινωνική και οικονομική θέση των εφεσιβλήτων, την ένταση της αγωνίας και του άγχους που τους προκάλεσε η ως άνω ανατροπή και τη συνακόλουθη ταλαιπωρία τους από την εμπλοκή σε δικαστικούς αγώνες, κρίνει ότι οι εφεσίβλητοι υπέστησαν ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούνται χρηματική ικανοποίηση ποσού 25.000,00 ευρώ έκαστος.