Αρχική σελίδα Αναζήτηση Sakkoulas-Online.gr
Αναζήτηση  |  Online Συνδρομές  |  Επικαιρότητα  |  Με μια ματιά  |  Σχετικά  |  Βοήθεια  |  Συχνές ερωτήσεις  |  Επικοινωνία  |  Sakkoulas.gr

Πρόσφατη νομολογία


 

14 Φεβ 2020

ΔΕφΑθ 328/2020: Αίτημα αγωγής, προσδιορισμός χρόνου σχετικού με το προσδιορισμένο ποσό & διόρθωση

Η εκκαλούσα, Αστυνόμος Β της Ελληνικής Αστυνομίας, ζήτησε να της καταβληθεί η επίδικη προσαύξηση λόγω στέγης του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, κατά το χρονικό διάστημα από την …-…-2007 έως  την …-…-2007, κατά το οποίο,  συμφώνως με τους ισχυρισμούς της, είχε αποσπασθεί και υπηρέτησε ως Αστυνομικός Σύνδεσμος, στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο … της …. Όμως, από τα κατατεθέντα πρωτοδίκως αποδεικτικά στοιχεία, προέκυψε ότι η εκκαλούσα Αστυνόμος Β, με την …/…-…-2008 απόφαση του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ αποσπάσθηκε, ως Αστυνομικός Σύνδεσμος, στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο … της …, όπου και υπηρέτησε από την …-…-2009 έως την …-…-2011, και έλαβε επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής, αντίστοιχο με το βαθμό που κατείχε (σε ποσοστό 60% στο αντίστοιχο επίδομα του οικείου Πρέσβη), χωρίς την προσαύξηση λόγω στέγης. Με την εκκαλουμένη, αφού έγινε δεκτό ότι η εκκαλούσα υπηρέτησε, ως αστυνομικός σύνδεσμος, στην ελληνική πρεσβεία στο Κίεβο της Ουκρανίας κατά το χρονικό διάστημα από την …-…-2009 έως την …-…-2011, όχι όμως και κατά το αφορούν το επίδικο αγωγικό αίτημά της χρονικό διάστημα, δηλαδή από την …-…-2007 έως  την …-…-2007, απορρίφθηκε η αγωγή αυτή, κατά το μέρος της που ασκήθηκε από την εκκαλούσα, ως ουσία αβάσιμη. Από τα κατατεθέντα πρωτοδίκως αποδεικτικά στοιχεία, προκύπτει ότι η εκκαλούσα πράγματι δεν υπηρέτησε στην αλλοδαπή, και, μάλιστα, ως αστυνομικός σύνδεσμος στην ελληνική πρεσβεία στο Κίεβο της Ουκρανίας κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από την …-…-2007 έως  την …-…-2007, αλλά κατά το χρονικό διάστημα από την …-…-2009 έως την …-…-2011. Περαιτέρω, με τα υποβληθέντα από την εκκαλούσα πρωτοδίκως προαναφερθέντα δύο υπομνήματα δεν έγινε διόρθωση του εν λόγω χρονικού διαστήματος (χωρίς μεταβολή του διεκδικούμενου ποσού), όπως ήταν δυνατό να γίνει παραδεκτώς κατά την έννοια του άρθρου 138 παρ. 1 του ΚΔΔ, μη αρκούντως του γεγονότος ότι το αληθές χρονικό διάστημα της υπηρεσίας της εκκαλούσας στην αλλοδαπή που αφορούσε, πράγματι, το αγωγικό αίτημά της, προέκυπτε από τα στοιχεία του φακέλου καθώς και από το υποβληθέν πρωτοδίκως από το εφεσίβλητο υπόμνημα, αφού η κρίση του δικαστηρίου εκφέρεται με βάση τα ιστορούμενα στην αγωγή και αναπτυσσόμενα (ή και διορθούμενα κατά τα προαναφερθέντα) με το υπόμνημα, και όχι από τα εν γένει προκύπτοντα από τα στοιχεία του φακέλου, που αποτελούν αποκλειστικώς και μόνο αποδεικτικά στοιχεία του ιστορικού και των λόγων της αγωγής, μη δυνάμενα να την αναπληρώσουν ή να την διορθώσουν (ΚΔΔ, άρθρα 73, 138, 144 έως 149). Επομένως, η αγωγή αυτή ήταν απορριπτέα ως αβάσιμη, όπως νομίμως και ορθώς κρίθηκε με την εκκαλουμένη, απορριπτομένων ως αβασίμων όλων των αντιθέτως προβαλλομένων.

 

 

Σύνδεσμος

 
ΔΕφΑθ 328/2020 - Πλήρες κείμενο