Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφασης της 16^ης Μαΐου 2017 (Υπόθεση C-682/15, Berlioz Investment Fund SA κατά Directeur de l’administration des contributions directes) έκρινε ότι εθνική νομοθετική διάταξη που προβλέπει την επιβολή χρηματικών κυρώσεων στην περίπτωση άρνησης παροχής πληροφοριών στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας, θέτει σε εφαρμογή το δίκαιο της Ένωσης. Στις περιπτώσεις αυτές, εφαρμόζεται το προστατευτικό πλαίσιο του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ο διοικούμενος στον οποίο επιβλήθηκε η χρηματική κύρωση έχει δικαίωμα, βάσει του άρθρου 47 ΧΘΔΕΕ, να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της σχετικής απόφασης. Η «προβλέψιμη συνάφεια» των πληροφοριών που ζητεί το κράτος αποτελεί προϋπόθεση της νομιμότητας της απόφασης. Ο δικαστικός έλεγχος της προβλέψιμης συνάφειας περιορίζεται στη διερεύνηση της πρόδηλης έλλειψης τέτοιας συνάφειας. Για την άσκηση του ελέγχου, το δικαστήριο θα πρέπει να έχει πρόσβαση στο αίτημα παροχής πληροφοριών του αιτούντος κράτους.