Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 14^ης Σεπτεμβρίου 2017 (C‑646/15, Trustees of the P Panayi Accumulation & Maintenance Settlements κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs) έκρινε ότι υπό περιστάσεις, όπου οι εμπιστευματοδόχοι, κατά το εθνικό δίκαιο, αντιμετωπίζονται ως ενιαίο και διαρκές σύνολο προσώπων διακριτό από τα εκάστοτε πρόσωπα που ασκούν περιστασιακώς τα καθήκοντα του εμπιστευματοδόχου, αντιβαίνει στις διατάξεις της ΣΛΕΕ σχετικά με την ελευθερία εγκατάστασης νομοθεσία κράτους μέλους, η οποία προβλέπει τη φορολόγηση λανθανουσών υπεραξιών σχετικών με τα περιουσιακά στοιχεία εμπιστεύματος όταν οι περισσότεροι εκ των εμπιστευματοδόχων μεταφέρουν τον τόπο κατοικίας τους σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να επιτρέπει την ετεροχρονισμένη είσπραξη του σύμφωνα με τα ανωτέρω οφειλόμενου φόρου.