Το αιτούν δικαστήριο (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο Σουηδίας) κατέθεσε στο ΔΕΕ αίτηση προδικαστικής απόφασης στο πλαίσιο της δίκης «Integritetsskyddsmyndigheten κατά AB Storstockholms Lokaltrafik», με αντικείμενο την ερμηνεία των άρθρων 13 και 14 του Καν. (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ), στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (Σουηδία) και της σουηδικής ανώνυμης εταιρίας δημοσίων συγκοινωνιών. Αφετηρία της εν λόγω διαφοράς αποτελεί το διοικητικό πρόστιμο που επέβαλε η Αρχή στην τελευταία για παράβαση του άρθρου 13 του ΓΚΠΔ, στο πλαίσιο συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποία φέρουν οι ελεγκτές εισιτηρίων της εταιρίας αυτής. Ο σκοπός του εξοπλισμού των ελεγκτών εισιτηρίων με κάμερες σώματος για τη βιντεοσκόπηση επιβατών που δεν έχουν στην κατοχή τους έγκυρο εισιτήριο, συνίστατο στην αποτροπή και στην καταγραφή τυχόν απειλών και περιστατικών βίας κατά των ελεγκτών, καθώς και στην επαλήθευση της ταυτότητας των επιβατών στους οποίους επιβάλλεται πρόστιμο. Η αρμόδια Αρχή τον Ιούνιο του 2021 εξέδωσε απόφαση διακρίβωσης ότι οι ελεγκτές εισιτηρίων φέρουν τις κάμερες καθ’ όλη τη διάρκεια της βάρδιας εργασίας τους και ότι οι κάμερες καταγράφουν συνεχώς βίντεο με εικόνα και ήχο, ενώ παράλληλα έκρινε ότι, από τον Δεκέμβριο του 2018 έως την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω απόφασης τον Ιούνιο του 2021, η εταιρεία κάνοντας χρήση καμερών σώματος στο πλαίσιο ελέγχου εισιτηρίων, είχε προβεί σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά παράβαση διαφόρων διατάξεων του ΓΚΠΔ. Επιπλέον, σύμφωνα με την Αρχή, η SL δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες στα υποκείμενα των δεδομένων, γι’ αυτό και επέβαλε διοικητικό πρόστιμο συνολικού ύψους 16 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (SEK) (περίπου 1.420.670 ευρώ), εκ των οποίων τα 4 εκατομμύρια SEK αφορούσαν την παράλειψη ενημέρωσης των υποκειμένων των δεδομένων. Το Δικαστήριο παρατήρησε, αρχικά, ότι το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14 του ΓΚΠΔ ορίζεται με αρνητική διατύπωση σε σχέση με αυτό του άρθρου 13 του ΓΚΠΔ, υπό την έννοια ότι το άρθρο 13 αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται στην περίπτωση που τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συλλέγονται από το υποκείμενο των δεδομένων, ενώ το άρθρο 14 αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται στην περίπτωση που τα δεδομένα δεν έχουν συλλεγεί από το υποκείμενο των δεδομένων. Από την ερμηνεία των οικείων διατάξεων γίνεται δεκτό ότι η πηγή των συλλεγόμενων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αποτελεί κρίσιμο κριτήριο για την οριοθέτηση των αντίστοιχων πεδίων εφαρμογής των άρθρων 13 και 14 του ΓΚΠΔ. Συνεπώς, και σύμφωνα με το περιεχόμενο του άρθρου 14 §2 στοιχ. στʹ, εάν τα δεδομένα δεν έχουν συλλεγεί από το υποκείμενο των δεδομένων, ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει να ενημερώσει το πρόσωπο αυτό σχετικά με την πηγή από την οποία προέρχονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Το δε άρθρο 13 εφαρμόζεται σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος, καθότι τα δεδομένα λαμβάνονται απευθείας από το υποκείμενο δεδομένων, με την ίδια να ενέχει τον κίνδυνο να διαφύγει της προσοχής του υποκειμένου των δεδομένων η συλλογή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και να υιοθετηθούν πρακτικές κρυφής παρακολούθησης, αποτέλεσμα άκρως ασύμβατο προς τον σκοπό του ΓΚΠΔ. Το ΔΕΕ έκρινε ότι τα άρθρα 13 και 14 Καν. (ΕΕ) 2016/679 έχουν την έννοια ότι σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποίαν φέρουν ελεγκτές εισιτηρίων στις δημόσιες συγκοινωνίες, η ενημέρωση των υποκειμένων των δεδομένων διέπεται από το άρθρο 13 και όχι από το άρθρο 14 του Κανονισμού.