Παραγραφή αξίωσης δικηγόρου εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου για καταβολή αποζημίωσης, με βάση την προβλεπόμενη ελάχιστη νόμιμη δικηγορική αμοιβή, στα πλαίσια παροχής νομικής βοήθειας σε πολίτη χαμηλού εισοδήματος του ν. 3226/2004. Αναιρείται η πληττόμενη που παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία και μη εφαρμογή τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 90 παρ. 1, 93 περ. α' και 94 εδ. δ' ν. 2362/1995, καθώς η ανωτέρω πενταετής παραγραφή παρήλθε εν επιδικία, δεδομένου ότι από την άσκηση της έφεσης από το εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, μέχρι την κατάθεση αντιγράφου της από τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο στη Γραμματεία του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου για τον ορισμό επ’ αυτής δικασίμου, παρήλθε διάστημα εξήμισι και πλέον ετών, χωρίς να μεσολαβήσει οποιαδήποτε διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του δικαστηρίου, μη εφαρμοζομένης εν προκειμένω της διατάξεως του άρθρου 261 παρ. 1 ΑΚ εδ. α' β', όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 101 παρ. 1 ν. 4139/2013 - που προβλέπει την ιδιότυπη αναστολή της παραγραφής αυτής μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ένδικης αγωγής - αλλά της ειδικής για το Δημόσιο διάταξης του άρθρου 93 περ. α' ν. 2362/1995 (ήδη αρθ. 143 περ. α' ν .4270/2014)∙ την παραγραφή αυτή, αν και την πρότεινε παραδεκτά και το εκκαλούν και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, όφειλε να λάβει υπόψη αυτεπαγγέλτως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.