Δεδικασμένο∙ στην περίπτωση διαρκούς ενοχικής σχέσης από την οποία πηγάζουν πλείονες έννομες συνέπειες, όπως είναι η σύμβαση έμμισθης δικηγορικής εντολής, στην οποία η απασχόληση του δικηγόρου θεμελιώνει ποικίλες αξιώσεις που στηρίζονται σε διάφορους ουσιαστικούς νόμους, το δεδικασμένο των αποφάσεων που κρίνουν επιμέρους αξιώσεις του, ως έννομες συνέπειες της εν λόγω διαρκούς έννομης σχέσεως, τελεί υπό την προϋπόθεση ότι το νομικό καθεστώς, που ισχύει κατά τον κρίσιμο χρόνο, παραμένει αμετάβλητο και στο μέλλον∙ η τελεσίδικη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι η, συνιστώσα προδικαστικό ζήτημα για τις επιμέρους αξιώσεις του διέπεται από το πλέγμα των τότε υφισταμένων διατάξεων, δεν αποτελεί δεδικασμένο για την εκτός του κριθέντος χρονικού διαστήματος και στο μέλλον αναγόμενη χρονική περίοδο, αν κατά την περίοδο αυτή δεν παρέμεινε αναλλοίωτο το προηγούμενο νομικό καθεστώς, δηλαδή αν οι αιτούμενες με νεότερη αγωγή επιμέρους αξιώσεις, που γεννήθηκαν σε χρονικό διάστημα μεταγενέστερο του ήδη κριθέντος, στηρίζονται σε νέες νομικές διατάξεις, διάφορες εκείνων που ίσχυαν κατά την πρώτη δίκη∙ σε περίπτωση δε αξίωσης διαφορών αποδοχών δικηγόρου με σχέση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου με πάγια αντιμισθία, λόγω αντισυνταγματικότητας και με κατ'επέκταση εφαρμογή, μισθολογικών διατάξεων, με επίκληση της συνταγματικής αρχής της ισότητας, κρίσιμο είναι το υφιστάμενο κάθε φορά νομικό καθεστώς που ρυθμίζει τις αποδοχές αυτού και της υπό σύγκριση κατηγορίας δικηγόρων∙ μεταγενέστερες αποφάσεις, οι οποίες για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, στηρίζονται στο δεδικασμένο που παράγει η αρχική τελεσίδικη απόφαση που έκρινε επί του ίδιου ουσιαστικού ζητήματος, ακόμη και επικαλούμενες μη μεταβολή του νομικού και πραγματικού καθεστώτος, υπό το οποίο αυτή εκδόθηκε, δεν παράγουν αυτοτελώς δεδικασμένο, αλλά εξακολουθούν να έχουν ως έρεισμα την αρχική απόφαση.