Ασφάλιση ατυχημάτων και ασθενειών. Ασφαλιστικός όρος περί εξαίρεσης συγγενών παθήσεων από την κάλυψη. Καταχρηστικότητα και ακυρότητα όρου.
Ασφάλιση νοσοκομειακής περίθαλψης που κάλυπτε τις δαπάνες νοσηλείας του ασφαλισμένου συνεπεία ασθένειας ή ατυχήματος περιείχε εξαίρεση από την κάλυψη των εκ γενετής ανωμαλιών και των συνθηκών που προέρχονται από αυτές. Ο ασφαλισμένος εισήχθη σε νοσοκομείο, χειρουργήθηκε και νοσηλεύθηκε, υποβαλλόμενος σε δαπάνες περίθαλψης συνολικού ύψους €159.174. Διαπιστώθηκε ότι η νοσηλεία του οφείλετο σε αυτόματη ρήξη αιματώματος λόγω αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας, η οποία είναι συγγενούς αιτιολογίας πάθηση (παρούσα κατά τη γέννηση). Η ασφαλιστική επιχείρηση αρνήθηκε την καταβολή ασφαλίσματος επικαλούμενη τον ασφαλιστικό όρο περί εξαίρεσης των συγγενών παθήσεων από την κάλυψη. Η ως άνω εξαίρεση κρίθηκε άκυρη ως καταχρηστική λόγω αντίθεσής της στο άρθ. 33 παρ. 1 ν. 2496/1997 (ΑσφΝ) και στο άρθ. 2 παρ. 6 και 7 περ. β΄ του ν. 2251/1994. Τούτο, δε, διότι κρίθηκε ότι η εξαίρεση περιορίζει υπέρμετρα τις συμβατικές υποχρεώσεις και ευθύνες της ασφαλιστικής επιχείρησης και διαταράσσει τη συμβατική ισορροπία κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επέρχεται ματαίωση του σκοπού της ασφαλιστικής σύμβασης που είναι η κάλυψη της μελλοντικής και αβέβαιης αιφνίδιας οικονομικής ανάγκης του ασφαλισμένου, διαψεύδοντας την εύλογη προσδοκία αυτού για κάλυψη ασθενειών που προέκυψαν μεν μετά τη σύναψη της σύμβασης αλλά οφείλονταν σε εκ γενετής πάθηση που δεν γνώριζε κατά το χρόνο σύναψής της.