Μ. Διάκος, Η διόρθωση της Κτηματολογικής Εγγραφής στα Δωδεκάνησα, 2026
Η παρούσα εργασία επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που, παρά την επιφανειακή του απλότητα, αναπτύσσεται σε ένα ιδιαιτέρως σύνθετο και πολυεπίπεδο κανονιστικό πεδίο: με ποιον τρόπο και μέσω ποιων μηχανισμών είναι δυνατή η δικαστική μεταβολή της κτηματολογικής εγγραφής στις περιοχές που διέπονταν από τον Κτηματολογικό Κανονισμό Δωδεκανήσου, τόσο κατά τη διάρκεια ισχύος του όσο και κατά το μεταβατικό στάδιο που ήδη διανύεται, καθώς και μετά την πλήρη ένταξή τους στο Εθνικό Κτηματολόγιο. Το ερώτημα αυτό δεν περιορίζεται σε μία τεχνική διάσταση εφαρμογής κανόνων δικαίου, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης μεταξύ τυπικής κτηματολογικής απεικόνισης και ουσιαστικής εμπράγματης πραγματικότητας.
Εάν το μεταίχμιο μεταξύ ΚΚΔ και Εθνικού Κτηματολογίου πρόκειται να αποκτήσει σταθερό έρεισμα, αυτό δεν θα επιτευχθεί μέσω μίας μεμονωμένης παρέμβασης, αλλά μέσω της σταδιακής σύγκλισης των δύο συστημάτων – μίας σύγκλισης που δεν σημαίνει εξάλειψη των διαφορών, αλλά δημιουργική ενσωμάτωσή τους σε ένα ενιαίο πλαίσιο. Εκεί, στο πεδίο της πράξης, δοκιμάζεται η αντοχή των κανόνων και επιβεβαιώνεται ή αναθεωρείται η ερμηνεία τους.
Και ίσως ακριβώς σε αυτό έγκειται η σημασία του εγχειρήματος: στο ότι αναδεικνύει ένα πεδίο στο οποίο το δίκαιο δεν έχει ακόμη καταλήξει, αλλά διαμορφώνεται. Ένα πεδίο στο οποίο η θεωρία, η νομολογία και η πράξη καλούνται να συνεργαστούν για τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού και λειτουργικού συστήματος.
Διαθέσιμο σε:
