Ε. Μπαμπαλετάκη, Η κτηματολογική διαμεσολάβηση, 2026
Η διαμεσολάβηση, ως θεσμός εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών, απέκτησε αυξανόμενη δυναμική, ιδίως μετά τον ν. 4640/2019, συγκροτώντας ένα πλαίσιο που επιδιώκει την αποφόρτιση των δικαστηρίων, την επιτάχυνση της επίλυσης διαφορών και την προαγωγή μιας πιο συνεργατικής κουλτούρας διαχείρισης διενέξεων. Το ενδιαφέρον της θεματικής κορυφώνεται στο κτηματολογικό πεδίο, όπου η διαμεσολάβηση δεν τέμνει απλώς μια διαφορά, αλλά επηρεάζει άμεσα το ίδιο το περιεχόμενο των κτηματολογικών εγγραφών και, συνακόλουθα, την δημόσια πίστη στην ακρίβεια του περιεχομένου τους.
Με την εισαγωγή του ν. 4821/2021, η κτηματολογική ΥΑΣ απέκτησε μια «οιονεί αυτοτέλεια» σε σχέση με την ΥΑΣ του ν. 4640/2019. Οι δε νεότερες παρεμβάσεις του νομοθέτη στο άρθρ. 6 § 2 περ. δ) του ν. 2664/1998, επιχείρησαν να καλύψουν την ανάγκη ουσιαστικής συμπερίληψης των δημοσίων φορέων (και ιδίως του Ελληνικού Δημοσίου) σε διαδικασίες συμβιβαστικής επίλυσης, σε ένα πεδίο όπου μέχρι πρότινος η συμμετοχή τους οδηγούσε σχεδόν νομοτελειακά στη δικαστική αντιδικία, ως αποκλειστική δυνατή δικονομική διαδρομή.
Σκοπός του παρόντος είναι να προσεγγίσει την κτηματολογική διαμεσολάβηση αναδεικνύοντας σημεία πιθανής «τριβής» και προτείνοντας λύσεις άμβλυνσής τους. Επιδιώκεται η συστηματική οργάνωση της σχετικής ύλης, η ανάδειξη των κρίσιμων νομικών ζητημάτων και η τεκμηριωμένη αποτίμηση τόσο των δυνατοτήτων όσο και των ορίων του θεσμού, με αφετηρία τη νομολογία και τη θεωρία και με σταθερό προσανατολισμό στην ασφάλεια δικαίου, τη σαφήνεια των διαδικασιών και την αποτελεσματικότητα της κτηματολογικής διαδικασίας.
Με τα χαρακτηριστικά αυτά φιλοδοξεί να λειτουργήσει προεχόντως ως πρακτικό βοήθημα για διαμεσολαβητές και δικηγόρους, αλλά και για τους εν γένει κοινωνούς της κτηματολογικής έννομης τάξης.
Διαθέσιμο σε:
